Ford Thunderbird SC, skala 1:25, Revell 7320

W numerze: Syrena mikrobus, MZ TS-250, Skoda 130 RS, Riley, Polskie samochody wyścigowe i wyścigi z końca XX wieku, Zabawki motoryzacyjne z PRL-u, Tor prób FSO, Historia amerykańskich nadwozi samochodowych, Ford Edsel ("jaka piękna katastrofa" - jak by powiedział Zorba), Zwycięski rajdowy SAAB. Dużo informacji i zdjęć w doskonale wydanym czasopiśmie.  

BMW M3 GTR z numerem startowym 42. Samochód, na którym w 2001 roku startowali w American Le Mans Series J.J.Lehto i J.Muller. Bardzo dokładnie, komputerowo opracowany model.

Zabawki dla zarabiających dzieci: od Abarth Autobianchi A 112 do ZIL Sport (!? - a tak, sowieci też mieli samochód sportowy - co prawda tylko jeden, ale za to na pewno najlepszy). Moc zdjęć (750) i krótkich, ale treściwych, opisów. 

Włodzimierz Bukowski opisał samochody PRL-u, ale tytuł jest mylący, bo w książce przedstawione są wszystkie pojazdy (400 modeli!), które poruszały się (to te wyprodukowane) lub miały poruszać się (to te wymyślone, zaprojektowane, planowane) dzięki własnym siłom. Zatem, oprócz super sportowego Fiata 1100 Coupe, znajdziemy zdjęcia i opis ciągnika "Dzik", który tym się wyróżniał, że miał... dwa koła! Od samochodów, przez wyroby samochodopodobne, aż po absolutne dziwactwa. Album o polskim przemyśle motoryzacyjnym, który odszedł do historii razem z PRL-em.

Ford Crown Victoria 1992 - żółta taksówka, jeden z symboli Nowego Jorku.

Garbus na upały.

Pięknie opracowany model, z dużą ilością szczegółów, z pełnym silnikiem i wnętrzem. Trabant 601 S Limousine: marzenie PRL-owskich kierowców, czyli "mydelniczka".

Legendarna precyzja legendarnej serii w wykonaniu legendarnej firmy: otwierane drzwi, precyzyjnie odtworzone szczegóły wnętrza i silnika. Model przystosowany do zamontowania silniczka elektrycznego i do jazdy po makietach Fallera.

Po polsku nie "chrząszcz" tylko "garbus" (w czasach jego produkcji nie obowiązywał język poprawności politycznej, w którym oczywiście zakazane byłoby takie "przezwisko"). Samochody z rocznicowej serii Fallera można przystosować do jazdy (po zamontowaniu silniczka) po makietach.

Samochód, na którym jeździli Mikka Hakkinen i David Coulthard. Precyzyjny model z mistrzowskimi kalkomaniami. 

Realistyczne i pełne detali figurki. Kierowca możliwy do wykonania w dwóch wersjach. 

Moc szczegółów, dokładna makieta silnika, chromowane części. Można zbudować jedną z dwóch wersji: z otwartym lub zamkniętym dachem. 

Można mieć własnego Adolfa H. (jak mu namalować wąsik w skali 1:72?!). Chorągiewka na samochodzie ma, zamiast swastyki na białym polu, jakiś czarny kwadrat. Samochód z Józefem S. miałby czerwoną gwiazdę, nikt by jej nie zakrywał czarnym pięciokątem. Kłamstwo nawet w zabawkach. Orwell się kłania. A sam model bardzo ciekawy. 

Wszystko, co jest potrzebne w warsztacie: narzędzia, przyrządy, nawet instrukcje serwisowe, tablice rejestracyjne, telefon i aparat fotograficzny. A więc: do roboty!

Samochód legenda, cud techniki z lat trzydziestych XX wieku, zwycięzca ponad... tysiąca (!) wyścigów. A model godny pierwowzoru: bardzo ciekawy i efektowny. 

Rewelacyjny model legendarnego samochodu Mercedes-Benz SSK z 1928 roku w skali 1:87. Firma BUSCH postarała się niezwykle, by miniatura w najdrobniejszych szczegółach przypominała oryginał. Nawet skręcają się koła. Model godny pierwowzoru.

Cadillac Eldorado z 1959 roku, czyli IV generacja tego modelu. Różowy symbol amerykańskiej kultury popularnej, nie tylko motoryzacyjnej. Kwintesencja złego gustu na kółkach. Taki był styl popularny państwa, które poczuło, że rządzi światem i styl jego obywateli, którzy - wzbogaceni po wojnie - poczuli się elitą globalną. Dla "starej Europy" - zrujnowanej po wojnie - Cadillac Eldorado był ikoną prostackiej przesady we wszystkim. Model, mimo mistrzostwa firmy BUSCH, tylko sugeruje szaleństwo oryginału. A oryginał robił wrażenie nie tylko swoim wyglądem, ale również komfortem jazdy i silnikiem: V8 6,4l OHV! Może i wyglądał jak puszący się nuworysz, ale silnik - czyli serce każdego samochodu - miał wielkie. Samochód przez duże, różowe, kapiące chromem "S".

Samochód prawdziwy, z czasów, kiedy samochód był samochodem, a nie propagandową, ideologiczną wydmuszką zwaną "elektrykiem" ("Skąd się bierze prąd do 'ekologicznych' elektryków? Z punktów ładowania!" Tak, jak pieniądze biorą się z bankomatów:)  Cadillac Town Car z 1933 roku - 16 cylindrów, pojemność 7406 cm sześć.. Samochód wielkich tego świata: gwiazd filmowych, itp. A więc z jednej strony cud techniki motoryzacyjnej, ale z drugiej jednak pomnik pychy i próżności na czterech kółkach. 

Zeszyt z historią samochodu Toyota Crown oraz model taksówki z Hong Kongu z 1995 roku (skala 1:43). 

Opel Rekord E w skali 1:43 i zeszyt 25 z serii Taksówki Świata.

Fiat Ulysse - ADAC Strasenwacht. 

VW Passat z przyczepą kempingową - skala H0. Firma "Wiking", a więc doskonała miniaturyzacja i bogactwo szczegółów.

Peugeot 806 "metalic" w skali H0. Tylko po znaczku i kształcie świateł można rozpoznać, że nie jest to Fiat Ulysse, czy Citroen Evasion, a więc na makiecie może występować w tych trzech rolach (bo kto ogląda makiety przez szkło powiększające?).

Dla entuzjastów "postępu" i dla urzędników samochody elektryczne to wojska pancerne na froncie walki z klimatem. Dla miłośników motoryzacji i dla miłośników wolności samochody elektryczne to gwóźdź do trumny swobody podróżowania i ostatni krok w budowie społeczeństwa niewolników objętych totalną kontrolą (z internetu: "Prądu nie zabierze się do kanistra, by wyruszyć w świat, trzeba wieźć ze sobą generator, ale to już prościej pojechać normalnym samochodem, prawda?"). Krytycy przywołują badania dowodzące, że - ujmując rzecz całościowo, tj. biorąc pod uwagę produkcję, eksploatację, konserwację i serwis oraz utylizację - samochody elektryczne są znacznie bardziej obciążające dla środowiska niż samochody tradycyjne. Krytycy podnoszą wiele innych argumentów, które zapewne ograniczyły by produkcję "elektryków", gdyby nie ideologiczny terror ekologiczny, gwałcący również podstawowe zasady ekonomiczne (bez gigantycznego finansowania kredytowego, budżetowego - "kreacji pieniądza", albo, jak mówią inni: "drukowania pieniędzy" - produkcja byłaby nieopłacalna, a cena sprzedaży irracjonalna). I wreszcie fakt, że samochód elektryczny będzie cały czas kontrolowany zewnętrznie, a nawet - jak to jest opracowywane - ma być sterowany niezależnie od podróżującego, budzi głosy wskazujące, że wraz z przymusem cyfryzacji przymus podróżowania "elektrykami" obejmie totalną kontrolą całe życie człowieka. Są i tacy, którzy ostrzegają, że uzależnienie wszystkich sfer życia od prądu elektrycznego (którego nb. zaczyna czasami brakować) sprawi, że odcięcie prądu oznaczać będzie całkowity paraliż życia. Świat pozbawiony prądu pogrąży się w ciemności, bez wody, bez żywności, bez możliwości komunikowania i wreszcie bez możliwości ucieczki. Wystarczy tylko wyłączyć prąd by zapanował chaos, głód i nędza. Mrzonki o alternatywnych źródłach energii pełnią tylko rolę zasłony dymnej, by ludzie jak najpóźniej zorientowali się, że pogoń za nowinkami i coraz bardziej świecącymi gadżetami sprawia, że sami pakują się do saka. Jak ludzie dzicy i prymitywni: za garść świecidełek, paciorków, sprzedadzą siebie, swoje rodziny, swoją ziemię - swoją wolność. Stąd edukacja, która ma produkować zastępy prymitywnych durniów, ale to już inny temat... Tak widzą świat krytycy "elektryków". I oto sprzedaż małego samochodziku, zabawki, skierowała nas ku różnym teoriom, które kiedyś nazywano spiskowymi i pogardliwi wyśmiewano. Teraz nie ma już czego wyśmiewać. Teorie spiskowe zniknęły. Stały się rzeczywistością? (A poza tym prądu nie zabraknie, bo prąd się bierze z kontaktu, to wie nawet dziecko. Tak, jak pieniądze biorą się ze ściany - z bankomatu). 

Napęd na przednie koła, samonośne nadwozie, niezależne zawieszenie kół, hamulce hydrauliczne - rewolucja techniczna z 1934 roku (tym razem w roli madryckiej taksówki, a nie samochodu w polskim filmie wojennym).