Andrzej Perepeczko, Burza nad Atlantykiem, I, II, III

Część druga i większa, a więc jeszcze więcej informacji, opisów, zdjęć, rysunków, wykresów, tablic.

Jatki na morzach i oceanach na dwa tomy rozpisane: w pierwszym wiek żagla, w drugim wiek pary. Niestety, autor nie zdążył opowiedzieć jakie osiągnięcia w posyłaniu na dno statków i okrętów (oraz rzecz jasna ich załóg) miał wiek silnika spalinowego i wiek atomu. Ale nic straconego: może ktoś, kiedyś, podejmie dzieło zaczęte przez profesora Wieczorkiewicza? Jeśli przeżyjemy...

Amerykańskie pancerniki bez tajemnic. Kilkaset zdjęć (wiele bardzo rzadkich), wykresy, tablice barwne.

Model z wnętrzem kadłuba, z lukami bombowymi i z bombami.

Słynne opracowanie imponujące ilością informacji oraz ilustracji (do książki dołączone plany okrętu i tablice barwne).

Jeden za najpopularniejszych myśliwców II wojny światowej - wyprodukowano ok. 14000 sztuk. Prototyp osiągnął podczas prób 550 km/h, a było to w... 1938 roku (tylko gwoli przypomnienia: prędkość maksymalna P.11c - 360 km/h). Dokładny i staranny model, choć w tradycyjnym, a nie w komputerowym, opracowaniu.

W zeszycie dwa modele - raczej rzadko wykonywane, bo nietypowe. Pierwszy to protoplasta oceanicznych zabójców z wilczych stad, drugi to stawiacz min, albo "mleczna krowa", okręt zaopatrzeniowy niemieckiej, bandyckiej floty podwodnej.

Niemiecki (wg obecnej nowomowy "nazistowski") okręt podwodny U 2336 zatopiony przez polskiego "Pioruna" - niestety już po zakończeniu wojny, ale zawsze. Przy okazji - może ktoś z Gości Antykwariatu wie - dlaczego po wojnie topiono niemieckie okręty, dlaczego nie szły na złom? 

Lotniskowiec Weser, a tak naprawdę projekt lotniskowca i to jeszcze przebudowanego z krążownika Seydlitz. Przykład na niemiecki bałagan i brak koncepcji, świadectwo nieprzygotowania Kriegsmarine do wojny. 

Niemiecki pancernik "Bismarck": legendarny i smutny przykład niemieckiej pychy i buty. Lata budowy, usuwania usterek, szkolenia załogi. 19 maja 1941 roku wypływa z Gdyni w dziewiczy rejs, a już 27 maja podziurawiony jak sito idzie na dno. Niemiecki sen o panowaniu na Atlantyku trwał bardzo krótko: w zasadzie tydzień. Z 2221 marynarzy uratowało się 115 rozbitków i czarny kot, który przeżył zatopienie "Bismarcka". Kot przeżył też zatopienie dwóch angielskich okrętów (niszczyciela "Cossack" i lotniskowca "Ark Royal"), których załogi przygarnęły "maskotkę z Bismarcka". Uznano wreszcie, że kot przynosi pecha, więc wysadzono go na ląd i... opiekowano się nim, aż spokojnie zdechł ze starości w Belfaście, w 1955 roku. Morskie opowieści...

Wyjątkowy, precyzyjny model łodzi podwodnej - typowego niemieckiego uzbrojenia "wilczych stad" z II wojny światowej. Prawie 1 metr długości!

Kolejna książka tego autora. Po książkach poświęconych samolotom amerykańskim, samolotom Luftwaffe i samolotom odrzutowym autor wybrał dwadzieścia cztery myśliwce, które - jego zdaniem - odegrały wyjątkową rolę w II wojnie światowej: sześć niemieckich (Messerschmitt Bf 109, Henschel Hs 129, Focke-Wulf Fw 190, Messerschmitt Bf 110 sam w sobie i jako myśliwiec nocny, Dornier Do 335), pięć japońskich (Mitsubishi Ki-46 Shitei, Nakajima Ki-84 Hayate, Mitsubishi A6M, Nakajima Ki-43 Hayabusa, Kawasaki Ki-61 Hien), dwa amerykańskie (tylko - wszak amerykańskim samolotom poświęcił odrębne opracowanie: P-47 Thunderbolt, Mustang), siedem brytyjskich (Hawker Hurricane, Spitfire, Hawker Typhoon, Bristol Beaufighter, Hawker Tempest i Sea Fury, Spitfire z silnikami Griffon, Gloster Meteor), jeden francuski (Dewoitine D.520), jeden włoski (Macchi MC.200, 202 i 205) i dwa sowieckie (Jakowlew Jak 1-9, Polikarpow I-16). Wszystkie opisy zawierają historię samolotu, dane techniczne, wiele informacji i ciekawostek oraz odpowiednie ilustracje: unikatowe zdjęcia i bardzo ciekawe przekroje. Jedna z tych książek, które łączą popularność z wartością merytoryczną. Książki Davida Donalda razem wzięte stanowią interesującą encyklopedię lotnictwa.

Krążownik liniowy HMS "Hood", duma floty brytyjskiej, słynna ofiara "Bismarcka". Niemiecki okręt, najkrócej w historii walczący pancernik, zanim poszedł na dno, zdążył - w najkrótszej z kolei w historii bitwie morskiej - zatopić "Hood'a". Grób prawie całej załogi: z tysiąca czterystu dwudziestu jeden ludzi uratowało się tylko trzech.

Książka drobiazgowo i szczegółowo przedstawia taktykę niemieckich łodzi podwodnych - taktykę "wilczych stad" i jej znaczenie dla strategii morskiej oraz szerzej - decydujący wpływ na przebieg II wojny światowej, nie tylko toczonej na morzu. Genialna i perfekcyjna taktyka - w istocie perfekcyjna zbrodnia podniesiona do rangi bohaterstwa państwowego. III rzesza i jej korsarze. A podobno wszyscy ludzie morza są braćmi. Tylko, że część z nich para się "niegodnym rzemiosłem". Właśnie - czy piraci to też "brać morska"? W czasie walk toczonych na morzu większość zabitych - po obu stronach - to nie były ofiary bezpośrednich ataków na statki i walk między okrętami, ale rozbitkowie, których nie uratowano z łodzi i tratw, których nie wyłowiono z wody. Śmierć w morzu, często powolna, z ran, z wyczerpania, z wycieńczenia, z zimna... 

Eksperymentalny okręt podwodny z zajętego przez niemieckiego okupanta Gdańska.

Piekło na (i w) lodowatym morzu. Kolejny tom z serii "pokazującej" wojnę. Na marginesie: czy gdyby rzeczywiście można było ją pokazać, byłaby tak chętnie oglądana? 

Junkers Ju 290, niedoszły bombowiec strategiczny i całkiem udany morski samolot rozpoznawczy.

Brytyjski krążownik przeciwlotniczy z II wojny światowej HMS "DIDO". Jeden z serii "bezzębnych drapieżników" (tak je nazywali marynarze Royal Navy). Model wyjątkowy - ze względu na szczegółowość opracowania - jak na standardy ówczesnego Małego Modelarza.

Bardzo ładnie opracowany i wykreślony model - oczywiście, jak na ówczesne standardy i możliwości Małego Modelarza. Niestety, ten wyjątkowo zaprojektowany model wydrukowano na lichym papierze - cóż, nie ma doskonałości na tym świecie.

"Za wolność waszą i naszą... niewolę". Anglicy pozwolili na tych okrętach walczyć i ginąć polskim marynarzom w obronie ich wysp i ich interesów (ich, tzn. oczywiście angielskich), a po wepchnięciu Polski pod okupację sowiecką, zabrawszy okręty, pozostawili przed polskimi załogami wybór: albo wegetacja na emigracji, albo więzienia sowieckie. Sojusznik z piekła rodem - Anglia. Od wieków, dla własnych imperialnych interesów, wpycha Polskę w wojny i powstania, a "naiwni Polacy" (W. Churchill), uwiedzeni przez patetycznych i cynicznych polityków, z ochotą idą na rzeź jak barany. Wywołają beznadziejne powstania, albo pójdą walczyć na najdalsze krańce świata - za kilka pustych słów i obietnic, byle tylko odpowiednio schlebiających próżnej dumie narodowej. Że ulegają cynicznym oszustom, to głupota. Ale, że sami się oszukują, to już zbrodnia. "Za wolność waszą i naszą" to właśnie takie patetyczne kłamstwo. Służenie obcym mocarstwom w ich imperialnych rzeziach nigdy nie było za "wolność naszą", a zawsze było za "wasze interesy" i - co najbardziej smutne - za niewolę innych, równie doświadczonych przez historię. Oba okręty powinny być eksponatami w Muzeum Polskiej Naiwności i Głupoty Politycznej. Chwała bohaterom - hańba politykom.

PBY Catalina, jedna z wersji amerykańskich. Miłośnicy lotnictwa sowieckiego mogą zbudować ten samolot w malowaniu z czerwonymi gwiazdami, bo od 1937 roku sowieci budowali Cataliny na licencji. Ile ich wybudowali tego nikt nie wie, podobno nawet około tysiąca. Sny o potędze sanacyjnej Polski: jeden nieuzbrojony wodnosamolot CANT, który zakończył krótką służbę (a w zasadzie ucieczkę - dla pociechy nazywaną "ewakuacją") 11 września 1939 roku. Spłonął na jeziorze Siemień zbombardowany przez niemieckie samoloty. Zaiste, "silni, zwarci, gotowi"...   

Model przedstawia okręt z 1944 roku. Obecnie okręt muzeum: jest najstarszym i jedynym zachowanym okrętem alianckim, który brał udział w walkach przez całą II wojnę światową: od 1 września 1939 roku do 8 maja 1945 roku! Przed modelarzem staje niezwykła okazja: może obejrzeć w naturze, w skali 1:1, co przyjdzie mu odtworzyć w papierowej miniaturze, w skali 1:250.

Brytyjskie okręty, na których pozwolono walczyć i ginąć polskim marynarzom w obronie interesów dogorywającego Imperium Brytyjskiego, kierowanego przez alkoholika-lekomana, współtwórcę potęgi stalinowskiej tyranii. Smutne eksponaty w Muzeum Polskiej Naiwności Politycznej. Cześć i chwała bohaterom - tym bardziej godnym chwały, że ich ofiara okazała się całkowicie daremną.