Rock

Czerwone Gitary śpiewają kolędy, ale oprócz nich śpiewają też swój wielki przebój "Dzień jeden w roku". Jest to nagranie z 1967 roku, a więc jeszcze z Krzysztofem Klenczonem w składzie, grającym na gitarze i śpiewającym w chórkach. Następna wersja tego utworu ukaże się na LP "Dzień jeden w roku", wydanym w roku 1976, i będzie inaczej, bardziej popowo, zaaranżowana i wykonana. 

Płyta z 1970 roku - czwarty longplay zespołu. Zadowoliła krytyków, rozczarowała miłośników. Odszedł Krzysztof Klenczon, do zespołu dołączył multiinstrumentalista Dominik Kuta (który na czas współpracy z Czerwonymi Gitarami przybrał pseudonim Dominik Konrad). Płyta zamyka pięć lat szalonego powodzenia i popularności zespołu, Czerwone Gitary najlepsze mają już za sobą...

Płyta kompilacyjna z 1980 roku - przygotowana przez Polskie Nagrania na Targi MIDEM w Cannes. Bez wiedzy Niemena.

Pierwsza (1978 rok) solowa płyta gitarzysty Pink Floyd. Złota płyta w USA.

Jeden z najsłynniejszych koncertów rockowych. W 1969 roku połączenie zespołu, grającego ostrego rocka, z orkiestrą symfoniczną było szokującym eksperymentem. Pełny tytuł płyty: "Deep Purple in Live Concert at the Royal Albert Hall 'Concerto for Group and Orchestra' Composed by Jon Lord, The Royal Philharmonic Orchestra Conducted by Malcolm Arnold" też robi wrażenie - chyba najdłuższy tytuł w historii muzyki rockowej.

Deep Purple, Concerto For Group And Orchestra. Tym razem angielski oryginał z roku 1971 roku, w albumowej kopercie. Egzemplarz kolekcjonerski.

Egzemplarz kolekcjonerski: pierwsze angielskie tłoczenie (1971), stan bardzo dobry (EX/M-), insert.

Egzemplarz kolekcjonerski: pierwsze angielskie tłoczenie, okładka i płyta stan niemal idealny (EX+/M-).

Dezerter na swojej pierwszej płycie w 1983 roku (PRL, wojna polsko-jaruzelska) nagrał cztery utwory: Ku przyszłości, Spytaj milicjanta, Szara rzeczywistość i Wojna głupców. Punk rock tak zagrażał socjalizmowi i socjalistycznemu dobrobytowi, że część nakładu płyty zniszczyła cenzura.

Amerykańskie pierwsze wydanie z 1975 roku. Muzyczna autobiografia z wielkim przebojem "Someone Saved My Life Tonight". Opowieść na winylu i w dwóch sentymentalnych książeczkach-albumach: ze zdjęciami i z tekstami.

Siódma płyta ELP, w zasadzie zakończenie historii zespołu. Wydanie wyjątkowe - amerykańskie "najpierwsze" tłoczenie: egzemplarz promocyjny. Wytwórnia ATLANTIC przyczepiła nawet specjalną nalepkę, która miała ułatwiać prezenterom radiowym odtwarzanie muzyki.

Pierwsza płyta solowa Erica Claptona, nagrana w 1970 roku, a stworzona - jak na płytę solową przystało - przez 16 muzyków, nie licząc techników i inżynierów dźwięku (oprócz dwóch wszyscy są na zdjęciu, na odwrocie okładki). 

Zespół, który zaczynał od bluesa i blues-rock'a wydał w 1979 roku płytę przyjętą z zachwytem przez miłośników nowego, popowego, brzmienia zespołu. Ze względu na tytuł płyta powinna być obowiązkową pozycją w płytotece każdego czytelnika gazety utrzymywanej i fianansowanej przez znanego, międzynarodowego spekulanta giełdowego.

Amerykańskie wydanie z1977 roku płyty stworzonej w 1976 roku, podobno bez udziału zespołu. Jest to kolekcja ("nie kompilacja" - jak wyjaśniają miłośnicy grupy), która powstała z nagrań zarejestrowanych w latach 1970-1975 (większość w 1973 roku), ale nigdzie nie publikowanych. Na okładce hitlerowski ciężki krążownik podnoszący z wody (lub spuszczający na wodę - wszystko jedno) wodnosamolot - może ktoś wie skąd taki pomysł?

Pierwsza płyta zespołu.

Płyta nagrana wspólnie z Collinem Thurstonem, Philem Collinsem, Ericiem Claptonem i Georgem Harrisonem.

Oryginalna płyta winylowa z 1979 roku.

Legendarna płyta (w rzeczywistości dwie płyty) ukochanej kapeli "Trójki" (program III Polskiego Radia) w czasach PRL-u. Wydana w 1974 roku jednych wprawiała w stan nirwany innych usypiała. Muzyka rockowa, która miała ambicje, by nie być muzyką rockową. 

Ostatnia płyta George'a Harrison'a wydana za jego życia, w 1987 roku. Śmietanka popowego rocka z tamtych lat: Jeff Lynne, Eric Clapton, Elton John, Gary Wright, Ringo Starr,... . Z takimi muzykami musiał być albo sukces, albo piękna katastrofa. Na szczęście wyszło to pierwsze. Wielki przebój, zarówno płyta ("platynowa"), jak i piosenki, a szczególnie ostatni utwór - "Got My Mind Set On You". 

Oryginalne nagranie z 1985 roku, będące 5 płytą w dorobku George'a Thorogooda i zespołu Destroyers.