Dla dzieci

Alan Alexander Milne, Chatka Puchatka. Bajka muzyczna w wykonaniu "najwybitniejszych aktorów scen polskich", jak w PRL-u nazywano aktorów warszawskich i krakowskich.

Dwie bajki na dobranoc, każda po kilka minut, bo to jest mała płyta, czyli - jak wówczas mówiono - singiel. Pierwsza bajka to "Pechowy słoń" Marii Łastowieckiej. Tę bajkę opowiada Tadeusz Bartosik. Druga bajka, którą opowiada Wiesław Michnikowski, to "Słoniątko" Rudyard'a Kiplinga. Nagranie Teatr Polskiego Radia.

Bajka, którą zagrali jedni z najlepszych PRL-owskich aktorów. Literatura i aktorstwo klasyczne.

Dwie bajki i dwie zabawne pomyłki: na okładce błąd w nazwisku autorki, a bajki na płycie są w odwrotnej kolejności niż na okładce. Ale jakie to ma znaczenie - przecież to nie znaczek, gdzie błędy druku podnoszą jego wartość. Wartość bajki w niej samej.  

Bajkę w tłumaczeniu Stefanii Beylin opowiada Wiesław Michnikowski. Oprawę muzyczną zapewnił Jerzy Kordowicz.

Bajka smograjka w doborowej obsadzie: narratorem jest Piotr Fronczewski, lisem Marian Kociniak, niedźwiedziami Kazimierz Wichniarz i Krzysztof Kowalewski, wilkiem Krzysztof Kolberger, borsukiem Maciej Damięcki, a kobietą (no proszę, nie samymi zwierzętami bajka żyje) Jolanta Zykun (prywatnie również kobieta).

Bajka z piosenkami.

Słuchowisko dla dzieci według baśni braci Grimm.

Bajka muzyczna na motywach książki Hugh Loftinga p.t. "Doktor Dolittle i jego zwierzęta". Kwiat aktorów scen warszawskich ogrywa zwierzęta duże i groźne (Igor Śmiałowski jest lwem) oraz całkiem małe.

Jedna płyta i dwie bajki. Ach, ta technika XX wieku! 

Dwie baśnie na płycie: "Dar Rzeki Fly - baśń z Nowej Gwinei" i "Leniwy Tusi i jego poddani - baśń afrykańska". 

Maryla Rodowicz, "Był sobie król": płyta winylowa z kołysankami i "przebudzankami". Pierwsze wydanie z plakatem, z tekstami piosenek i z... erratą:) 

Mały Konik o nieograniczonych możliwościach, czyli jak poślubić księżniczkę i zostać carem. Słuchowisko, więc barwna interpretacja musi zastąpić ilustracje Jana Marcina Szancera. Czy gra aktorów może konkurować z mistrzostwem pędzla? Czy dzieci wychowane w kulturze obrazkowej XXI wieku mogą się zasłuchać? Czy świat wyobraźni może jeszcze konkurować ze światem obrazu?

Płyta z socjalistycznej NRD, zwanej czasem "wschodnimi Niemcami" więc wszystko po wschodnio-niemiecku. Państwo wyparowało szybciej niż powstało, zostawiło po sobie setki sportowych mutantów, tysiące (?) sowieckich agentów, którzy po tzw. zjednoczeniu Niemiec stali się czołowymi postaciami polityki "naszych zachodnich sąsiadów" (szerzej: "Niuni" Europejskiej) oraz wiele produktów, które były poszukiwane w PRL-u, jako marzenie znużonych lichotą PRL-owskich wytworów. Trabanty i Wartburgi zgniły w garażach i na złomowiskach (i tekturowiskach, bo Trabanty, choć zrobione - jak się mówiło - z dykty, gniły jeszcze szybciej niż korodowały), ale płyty winylowe przetrwały w stanie niemal nienaruszonym i stanowią ciągle przedmiot poszukiwań melomanów i kolekcjonerów winylowych, tak, jak to było w PRL-u. Jakby czas się zatrzymał - każdy miłośnik podróży w czasie może akustycznie taką wyprawę przedsięwziąć: wystarczy tylko podłączyć do "Radmora", "Elizabetki" (czy co tam się znajdzie w Antykwariacie:) "Daniela", "Adama" (uwaga jak powyżej:) i można poczuć muzycznego PRL-owskiego ducha, na szczęście bez pozostałych PRL-owskich atrakcji towarzyszących, jak np. brak wina do uprzyjemniania rozkoszy audiofilskich, czy też chroniczny brak prądu. No może z tym brakiem prądu to się trochę zapędziliśmy w dobie "zrównoważonego rozwoju" (wszak "zdobycze socjalizmu są wieczne i trwałe" - jak głosiły ówczesne hasła i w co szczerze wierzą współcześni apologeci tej formy destrukcji życia społecznego i gospodarczego). A zatem: cieszmy się analogową muzyką (póki jest prąd).

Baśń, a zatem przesłanie, które wydawca nawet nalepił na okładce: "przyjaźń to największy skarb ze wszystkich skarbów ziemi".