Aleksy Tołstoj, Złoty kluczyk czyli niezwykłe przygody Buratina

Washington Irving, ten sam, którego nazwiskiem posługiwał się Yossarian cenzurując listy ze szpitala wojskowego (albo Irving Washington)  i jego, tj. Washingtona Irvinga, a nie Yossariana, pełne specyficznego humoru opowiadania dla dzieci (i dla młodzieży, i dla dorosłych).

Religia, która chce, by nazywano ją "chrześcijaństwem", chociaż chce stworzyć swoją własną ewangelię (jej zarys znajdziemy w "Mistrzu i Małgorzacie" - ciekawe, że tam opowiada ją... Szatan). Seria: Wielcy pisarze w nowych przekładach.

Wojna, która ma przynieść pokój i pokój, który rodzi wojnę. Wojna jako stan ciągły i człowiecza rzeczywistość oraz pokój jako obietnica i niespełniona tęsknota. Nieustanna wojna i pragnienie pokoju - człowiecza kondycja. Dramat, który tym razem rozgrywa się w dekoracjach Rosji napoleońskiego najazdu.

Wszystkie krótkie i bardzo krótkie. Bardzo dużo ilustracji. Dlaczego? A to wyjaśnia ostatnia bajka, napisana już nie przez Tołstoja, ale przez aparatczyka na stanowisku "literata", Wojciecha Żukrowskiego. Bo książkę wydało Towarzystwo Przyjaźni Polsko Radzieckiej, jedno z najważniejszych i najbardziej hołubionych w PRL-u, zaraz po PZPR. Bajki dla ruskich chłopów napisane przez rosyjskiego hrabiego w walce o socjalistyczne wychowanie PRL-owskich dzieci.

Opowieści z podróży, w którą wyruszył za karę Wilczek (bo, zdaniem rodziców, był zbyt dobry i grzeczny - jak na wilka), w rewelacyjnym przekładzie Ernesta Brylla.

Sześćdziesiąt cztery bajki w zbiorze, który na równi jest książką dla dzieci (bajki i ilustracje) jak i opracowaniem etnograficznym (wstęp i odsyłacze źródłowe). 

Najprawdopodobniej najładniejsze i najbardziej solidne wydanie dwutomowe. Znana wszystkim opowieść o Wielkim Czarowniku i jego Międzygalaktycznej Drużynie Latających Zapomnianych I Wyliniałych Pluszaków... No, dobrze, tak sobie zażartowaliśmy tylko. Kubuś nie jest wyliniały, a Krzyś nie lata.

Baśnie z wyspy Lanka opowiada słowacka pisarka Elena Chmelova. Książka pięknie wydana. Ilustrator, Marian Capka, starał się, by ilustracje również przenosiły wyobraźnię czytelnika na wyspę, którą kiedyś zwaną Cejlonem - do krainy Syngalezów, potomków lwa. Świat baśni z Azji południowej.

Mały Konik o nieograniczonych możliwościach, czyli jak poślubić księżniczkę i zostać carem. Słuchowisko, więc barwna interpretacja musi zastąpić ilustracje Jana Marcina Szancera. Czy gra aktorów może konkurować z mistrzostwem pędzla? Czy dzieci wychowane w kulturze obrazkowej XXI wieku mogą się zasłuchać? Czy świat wyobraźni może jeszcze konkurować ze światem obrazu?