Polecane produkty

Wydawca zauważył, że po zapełnieniu 1100 (!!!) stron poradami zostało jeszcze trochę miejsca na okładce i z podobną pedantyczną konsekwencją, z jaką wypełnił poradnik treścią, zapełnił ją również informacjami. Tak czy inaczej książka, wraz z programami zawartymi na płycie CD, rzeczywiście prowadzi ku mistrzostwu "kalkulacyjnemu". Arkusz kalkulacyjny - jedno z niekwestionowanych dobrodziejstw, jakie przyniosły ze sobą komputery osobiste.

Autor to guru spekulacji giełdowych. Powiedział kiedyś, że "rynki są tak stworzone, żeby większość graczy traciła/straciła pieniądze". A zatem do dzieła: książka, rozbudzając nadzieję, że przestroga autora dotyczy innych, pozwoli tej nadziei nie zgasnąć, bez względu na okoliczności i na efekty nadzieją powodowanych wysiłków i jeszcze, jakby tego było mało: robić to zawodowo! Jednym słowem poradnik mógłby nosić tytuł: "Jaka piękna katastrofa, albo jak dać się ogołocić z pieniędzy i być jeszcze z tego zadowolonym, a nawet chcieć doświadczyć więcej takiej przyjemności". Inaczej mówiąc: im większa strata, tym większy sukces. Pierwszym krokiem na tej drodze sukcesu finansowego może być zatem wydanie pieniędzy na oferowany poradnik (niby nic, kilkadziesiąt złotych, a zawsze coś: wszak nawet wielka podróż zaczyna się od małego kroku, a wielki dąb wyrasta z małego żołędzia - jak uczą znane powiedzenia).

Wciągająca biografia, która sama mogłaby uchodzić za powieść. Oto życie twórcy: genialne dzieło, życie szalone idealizmem marzeń i bolesny realizm rodzinnej codzienności. A podobno niedaleko pada jabłko od jabłoni... cóż, podobno wyjątki potwierdzają regułę.

Val Kilmer - człowiek o setkach twarzy - ratuje demokrację rosyjską, światowy pokój i ukochaną, dzięki czemu uratowana Rosja i ludzkość będą mogły korzystać do woli z energii produkowanej (przez ukochaną) w sposób nieograniczony z wody i znów w Moskwie będzie ciepło.

Tytuł komiksu "Gromy gniewu" nawiązuje do powieści (potem i filmu) "Grona gniewu". Jaki jest związek banalnego komiksu dla dzieci z naturalistyczną i wstrząsającą powieścią John'a Steinbeck'a? Zagadka dla rodziców. Albo tytuł innego komiksu zamieszczonego w tym tomie: "Kacza zupa". Co łączy ten komiks z filmem braci Marx? Każde dziecko, które po obejrzeniu komiksów takie związki nam wykaże otrzyma "Giganta" w prezencie. 

Tytuł mówi wszystko - bluesowy hard core. Dla bardziej dociekliwych zamieszczono na okładce krótkie wyjaśnienie zasad, jakimi się kierowano przy wyborze muzyków i nagrań. Polska kopia amerykańskiego wydawnictwa. Pozycja obowiązkowa w płytotece nie tylko miłośników bluesa, ale również rocka - wszak są to korzenie muzyki młodzieżowej XX wieku. W USA wydano również książkę, która była niejako komentarzem do nagrań zamieszczonych na płycie (okładka taka, jak okładka płyty).

Monitor, czyli pływające działo. Okręt, który był przeznaczony do walk na lądzie (rzecz jasna do wspierania działań lądowych z morza, a nie jako gigantyczny czołg-niejazd).

Gwarancja sukcesu: Sean Connery i Sidney Lumet. 

Dwie płyty z zarejestrowanymi fragmentami czterech festiwali z udziałem światowej sławy wykonawców. Festiwale: XVI (1981), XVII (1982), XVIII (1983) i XIX (1984). Stan wojenny skłaniał do chóralnych modlitw. 

Film, do nakręcenia którego oryginalna powieść była tylko pretekstem. Dlaczego robiący adaptację uważali, że wymyślą coś lepszego, niż stworzyła autorka oryginału? Postanowili "ubogacić" konwencjonalny, dobry kryminał przez dodanie rozważań "religijnych". A, że film angielski, więc "ubogacenie" sprowadza się do gazetowej karykatury katolicyzmu. Film nie może trwać kilka godzin, zatem usunięto zeń wątki kryminalne, a dodano "rozważania" w wykonaniu aktorów strojących jakieś dziwne, ponure miny. Uczciwie byłoby, gdyby tytuł filmu brzmiał: "Pociąg w zadymce, pasażerowie we mgle". Albo: "Jeden trup i tuzin banalnych uwag na tematy ogólne", czy może - chyba najlepszy tytuł -"Ale o co chodzi (z tym różańcem)?!". Dla miłośników serii konieczny element całości, dla miłośników Agaty Christie rzecz zaskakująco nieadekwatna. Ani kryminał, ani film psychologiczny, ani w ogóle nic. Koszmar, nie w sensie klasyfikacji gatunku filmu, ale w sensie oceny rzeczy wyprodukowanej. Według recenzji przyjaciela Antykwariatu: "film nudny jak flaki z olejem i głupi jak dyskusja na forum internetowym".