Modele kartonowe

Słynny model niemniej słynnego (i zagadkowego) samolotu. Są nawet tacy, którzy twierdzą, że ten rekordowy samolot wcale nie istnieje, i że jest jedynie wytworem propagandy amerykańskiej. Model istnieje jednak naprawdę i jest w doskonałym stanie: jest nowy.

SR-71 Blackbird w nietypowej dla modelarstwa kartonowego skali 1:72. Skala nietypowa, ale model bardzo udany. Opracowanie komputerowe.

Biały kruk modelarstwa kartonowego. Wyjątkowy i chyba jedyny w swoim rodzaju "prefabrykowany" model kartonowy: większość części jest wycięta. Druk modelu też jest zaskakujący, bo niektóre elementy są tłoczone, co sprawia, że poszycie miniatury sprawia dosyć naturalne złudzenie. Dzięki tym zabiegom wydawca reklamuje model jako szybki w montażu i jako super realistyczny. Czy po zmontowaniu model spełnia wszystkie kryteria, jakie powinien spełniać tradycyjny, dobrze wykonany model kartonowy tego nie wiemy, ale na pewno jest on ciekawym eksperymentem wydawniczym i jako taki może stanowić bardzo interesujące uzupełnienie kolekcji miłośnika modelarstwa kartonowego. Jako się rzekło: zdaje się, że główną zaletą tego modelu jest to, że był on eksperymentem edytorskim, a czy może być równie ciekawym modelem po zbudowaniu? O tym przekona się ten modelarz, który zdecyduje się na przemienienie egzemplarza kolekcjonerskiego wycinanki w model zbudowany.

Wszystkie informacje o modelu zapisane są na okładce: "Spitfire Mk XVI z 308 Dywizjonu Krakowskiego, ostatnia wersja z II wojny światowej, rozpiętość skrzydeł 30 cm, skala 1:33". Model ma jedną, wielką zaletę - jest prosty w budowie, więc jego sklejenie może potrwać krótko, a efekt na pewno ucieszy mniej cierpliwego, albo początkującego modelarza (nic nie stoi na przeszkodzie, by modelarz obdarzony pragnieniem detalicznego mistrzostwa model sobie skomplikował, stosownie do własnych ambicji i oczekiwań).

Protoplasta wielkiego rodu, bodaj jednego z najsłynniejszych w dziejach lotnictwa. Wycinanka bardzo ładnie zaprojektowana i wydrukowana. Materiał na piękny model.

Okręty tego typu to największe okręty podwodne świata. Dwa reaktory atomowe, 20 balistycznych pocisków, każdy z 10 głowicami nuklearnymi. Przerażające. Ale naprawdę robi się groźnie, gdy uświadomimy sobie, że ten pływający koniec świata jest dziełem sowieckiej technologii zależnym od współczesnego, rosyjskiego braku funduszy... Az strach się bać. Model w dwóch wersjach: łatwiejszej i trudniejszej: z otwartymi włazami do silosów, peryskopami i sterami przednimi.

Słynny trójpłatowiec z I wojny. Piękny, dokładny model kartonowy. Do modelu dołączony czarno - biały plakat.

Piękny samolot i równie piękny model, również pięknie wydrukowany. "Mały Modelarz" klasy premium.

Latająca bomba na bombowce (!) - Sombold So 344 - jeszcze jeden szalony niemiecki wynalazek z końca II wojny. "Cudowna broń", która nigdy nie wyszła poza stadium projektu. Z modelem samolotu model ciągnika lotniskowego Scheuch Schlepper.

Zanim powstał Harier konstruowano najdziwniejsze maszyny. Coleoptere, latająca beczka z 1959 roku (konstrukcja głównie francuska - to wyjaśnia w zasadzie kształt "samolotu"), z płatem wykorzystującym patent inż. Zaborowskiego, wzleciał i spadł. I to by było tyle... . Gratka dla miłośników latających (no, przynajmniej w planach) dziwactw.

Short Sunderland Mk.II. Skala 1:33. Fly Model Nr 117 - pierwsze wydanie w stanie niemal nienaruszonym. Wydanie z plakatem.

Brytyjski pokładowy myśliwiec bombardujący z II wojny światowej. Model kartonowy Seafire F.Mk XV, samolotu z 802 Dywizjonu, z lotniskowca HMS Glory - wrzesień 1946 r.

Osa z Ursusa, czyli  Wespe z FAMO, czyli jeszcze jedno narzędzie, które miało zapewnić "tysiącletniej rzeszy" panowanie nad światem/Europą, zanim Niemcy wymyślili euro. Model Wydawnictwa Andrzej Haliński, więc sprawia wrażenie, że ma więcej detali niż oryginał. 

Sd Kfz 2 NSU "Kettenkrad": dokładny model niemieckiego, półgąsienicowego ciągnika motocyklowego z II wojny światowej (model ze skręcaną kierownicą, z podnoszoną pokrywą silnika, pod którą można zbudować silnik z zespołem napędowym, z przyczepką oraz z ładunkiem na nią - 4 kanistry, 4 skrzynki amunicyjne).

Okręt, który w momencie wodowania był już przestarzały i nic nie warty ze względu na walory bojowe, ale przeszedł jednak do historii ostrzałem Westerplatte, kiedy to 1-go września 1939 roku niemiecka rasa panów rozpoczęła jednoczenie Europy. Próba zjednoczenia Europy pod niemieckim przewodnictwem środkami militarnymi co prawda skończyła się fiaskiem, okręt też poszedł na dno, ale nie zniechęciło to upartych aryjczyków (czystej krwi) od dążenia do zrealizowania ambitnego planu, jakim jest "wspólna Europa pod niemieckim przewodnictwem". Model okrętu ma oczywiście flagi marynarki niemieckiej pozbawione swastyk - zgodnie z orwellowską metodą dostosowywania historii do aktualnej linii politycznej. A zatem - skoro tak należy gwałcić historię - to co stoi na przeszkodzie, by powiesić na nim flagi błękitne z gwiazdami w kółeczku, oficjalne flagi IV Rzeszy? Skoro ideologia góruje nad historią, to takie orwellowskie działanie jest chyba nie tylko całkowicie uzasadnione i usprawiedliwione, ale wręcz pożądane. "Prawda czasu, prawda ekranu".

Model włoskiego krążownika pancernego z II wojny światowej w malowaniu z ostatniej misji bojowej, z obrony Tobruku w 1940 - 1941 roku.

An-2 pojawił się w świecie kartonowych modeli po raz pierwszy w "Małym Modelarzu", w listopadzie 1959 roku. Występował wówczas jako "radziecki samolot uniwersalny", choć model miał PRL-owskie oznaczenia cywilne. Wycinankę zaprojektował Andrzej Karpiński w skali 1:40. Mały Modelarz, zanim przyjął - jako standard dla samolotów - poniemiecką skalę 1:33 (w takiej bowiem skali rozwijało się przed II wojną światową młodzieżowe modelarstwo paramilitarne w III rzeszy, tzn. oswajające hitlerowską młodzież z bronią i wojną), eksperymentował z różnymi skalami. Była skala 1:24, były modele ze skalą nieokreśloną, była również próba z 40-krotnym pomniejszeniem. Model "Orilka" jest oczywiście w skali uświęconej Mało-Modelarzową tradycją, czyli w skali 1:33. Pierwszy An-2, ten z 1959 roku, miał ok. 40 części, więc dało się zbudować miniaturę w ciągu kilku godzin. Model "Orlika" poraża komputerową drobiazgowością i ma... kilkaset części! Dodatkowo wiele części wymaga zegarmistrzowskiej precyzji i porządnego szkła powiększającego. Ile modeli z "Małych Modelarzy" mógł zbudować mały modelarz dawnej, a ile modeli może zbudować dzisiaj? Odpowiedź jest prosta: dużo wówczas, dzisiaj ani jednego. "Mały Modelarz" uczył modelarstwa i cierpliwości, przygotowywał do wkroczenia w świat "dorosłych modelarzy" i w świat techniki. Nowoczesne wydawnictwa kartonowe natomiast są rozrywką dla fanatyków szczegółów, mistrzów technik modelarskich, na pewno nie są tworzone w celu wprowadzania młodzieży w świat techniki jako takiej. Modelarstwo kartonowe ewoluowało i stało się polem zmagań między fanatykami miniaturyzacji, polem walki o zakasowanie konkurentów-modelarzy. Poczatkującym, młodym modelarzom pozostały albo stare Małe Modelarze, albo... na właśnie - zawsze i wszędzie to samo: smartfon, czyli pusta i nie ucząca niczego jałowa rozrywka, czysta strata czasu. Ojcowie tracą miesiące na drobiazgowe odtwarzanie w miniaturze wnętrza silnika, kabiny, itp., czyli "trzewi", których i tak na koniec, kiedy model jest skończony, nie widać, a syn, jako jedyne ćwiczenie i prace rozwojowe, doskonali ruchy kciuka po ekranie. W czasach prostego "Małego Modelarza" pracownie modelarskie były pełne, a chłopcy chcieli zostać inżynierami. W czasach komputerowych subtelności pracowni modelarskich już prawie nie ma, a chłopcy nie tylko nie wiedzą kim chcą zostać, ale nawet kim są.

Słynny, wspaniały polski samolot i piękny model w skali 1:25.

Bardzo ładnie opracowany i wykreślony model - oczywiście, jak na ówczesne standardy i możliwości Małego Modelarza. Niestety, ten wyjątkowo zaprojektowany model wydrukowano na lichym papierze - cóż, nie ma doskonałości na tym świecie.

Samolot szturmowy A-10 Thunderbolt II, w jeszcze jednym, przed-komputerowym, opracowaniu. Wersja z amerykańskiej agresji na Irak.