Wolfgang Amadeus Mozart, Requiem. Tamas Pal. DVD

Książka z serii "Ilustrowane monografie wielkich kompozytorów". Tytuł serii mówi wszystko.

Taki drobiazg, mały zeszyt, zaledwie 28 stron... Mała wielka rzecz.

Opera śpiewana po włosku, wykonana na instrumentach z epoki, a nagrana na żywo w The Queen Elizabeth Hall, w czasie koncertów w 1993 roku. Gdy płyty wydano była to "klasyka na nowo", dzisiaj jest to już "klasyka klasyczna".  

Wyjątkowy zbiór nagrań: Wolfgang Amadeus Mozart, wszystkie utwory sakralne na trzynastu płytach CD. Wydawnictwo obejmuje całą muzykę sakralną, jaką skomponował Mozart: od Kyrie K. 33, czyli od utworu skomponowanego w Paryżu w 1766 roku (Wolfi miał wówczas zaledwie dziesięć lat), po Requiem z roku 1791 - roku śmierci kompozytora. Nagrania są efektem dwudziestu lat współpracy Nikolaus'a Harnoncourt'a z Concentus musicus Wien, z Arnold Schoenberg Chor oraz z wieloma najwybitniejszymi śpiewakami końca XX wieku. Skarb melomana.

Wykonanie oraz wydawnictwo wyjątkowe. Trzem płytom z muzyką towarzyszy bowiem dodatkowa płyta (Windows, Macintosh) z "An Interactive Journey into the World of Mozart's Opera", czyli z biografią Mozarta, z historią powstania i wystawienia opery w XVIII wieku, z prezentacją bohaterów utworu, z pełnym libretto w wersji oryginalnej i angielskiej oraz z wywiadem z Rene Jacobsem, dyrygentem Concerto Koln i Kolner Kammerchor. Wszystkie materiały na płycie CD-Rom zawierają - oprócz tekstów - ilustrację muzyczną i oprawę dźwiękową oraz bardzo bogatą ilustrację graficzną i filmową. Wydanie zatem - jak się rzekło - wyjątkowe nie tylko ze względu na jakość wykonawstwa, ale również ze względu na multimedialne opracowanie merytoryczne, historyczne i krytyczne. Perła w kolekcji każdego melomana. 

Nagrano między 18 a 31 lipca 1987 roku, w Salzburgu. Don Giovanni - Samuel Ramey, Donna Anna - Anna Tomowa-Sintow, Don Ottavio - Gosta Winbergh, Il Commendatore - Paata Burchuladze, Donna Elvira - Julia Varady, Leporello - Ferruccio Furlanetto, Masetto - Alexander Malta, Zerlina - Kathleen Battle.

Lekarz, muzyk i historyk w jednej osobie analizuje choroby, związane z nimi cierpienie oraz ich wpływ na twórczość Mozarta, Beethovena, Brahmsa, Chopina i Czajkowskiego. 

Płyta winylowa "już nie Polskich Nagrań" "Muza".

Nagrania z XIV Festiwalu, z 1979 roku i z XV Festiwalu, z 1980 roku. Jak zawsze "wielkie materii pomieszanie", od muzyki dawnej do muzyki współczesnej. Wszystkie nagrania są wyjątkowe, ale jedno szczególnie zwraca uwagę, bo budzi emocje nie tylko estetyczne. Jest to Arnolda Schonberga "Ocalały z Warszawy" (z recytacją Aleksandra Bardiniego). Utwór, który coraz mocniej próbuje się ideologicznie interpretować według aksjomatów narzucanych przez "przedsiębiorstwo holocaust". Cóż, pieniądz rządzi, nawet w takich błahostkach jak krytyka muzyczna.

Dwie płyty z zarejestrowanymi fragmentami czterech festiwali z udziałem światowej sławy wykonawców. Festiwale: XVI (1981), XVII (1982), XVIII (1983) i XIX (1984). Stan wojenny skłaniał do chóralnych modlitw. 

Czy - gdyby nie Mozart - ktoś słuchałby dzisiaj tego kompozytora? Czy został na trwałe wydobyty z zapomnienia przez film Formana, czy też ponownie odejdzie w niepamięć?

Wiesław Ochman w ariach z oper: Don Juan, Tosca, Gioconda, Rycerskość wieśniacza, Manon Lescaut, Fedora, Cyganeria, Andrea Chenier, Pajace, Madam Butterfly, Napój miłosny. Orkiestra Teatru Wielkiego, dyryguje Mieczysław Nowakowski.

Któż lepiej zagra Wagnera jak nie dyrygent z narodowym i socjalistycznym "doświadczeniem"?

Barbara Hendrix - piękny głos w muzyce płynącej i zawieszonej ponad wiekami. Dlaczego utwory oznaczone numerem 5-tym mają skłonność do stania się "przebojami"? Nie inaczej w tym wypadku - wszak piąta suita to jeden z "hitów" muzyki klasycznej.

The Ultimate Wedding Album, czyli płyta z przebojami muzyki klasycznej wybranymi specjalnie na ślub (całość kończy oczywiście "Marsz weselny" Mendelssohn'a). Jest wszystko, czego potrzeba na tę okazję, a wśród wykonawców między innymi Luciano Pavarotti, Kiri Te Kanawa, Jose Carreras, Placido Domingo. "Ach, co to [będzie] za ślub"! 

Orlando di Lasso, jeden z najpłodniejszych kompozytorów (przeszło 2000 dzieł i wszystko utwory wokalne!) oraz jego Psalmy pokutne w nagraniu z 1977 roku. Minęło pół wieku od wydania płyt, a ten czas w historii prezentacji muzyki klasycznej to całkowita przemiana mody, maniery, praktyki wykonawczej, interpretacji, ale mimo to wykonania dostarczą wielu niezwykłych doznań, tym bardziej, że nagranie Suprapfonu było (chyba) jedynym analogowym nagraniem Psalmów.