J.S. Bach, Magnificat BWV 243, nuty

Partytury sześciu "Koncertów brandenburskich", czyli, jak napisano na stronie tytułowej: "Joh. Seb. Bach Sechs Brandenburgische Konzerte Nach dem Autograph herausgegeben von Kurt Soldan Nachwort von Ludwig Landshoff, Edition Peters Leipzig/Dresden", albo jak całość zatytułował sam Bach: "Six Concertos Avec plusieurs Instruments Dediees A Son Alteste Royalle Monseigneur Cretien Louis Marggraf de Brandenbourg etc. etc. etc. par Son tres-humble & tres obeissant Serviteur Jean Sebastian Bach Maitre de Chapelle de S.A.S. le Prince regnant d'Anhalt-Coethen".

25 przebojów. Od "Across the Universe" do "You've Got to Hide Your Love Away".

Partytura "Preludium do 'Popołudnia fauna'", redakcja Max Pommer, czyli kooperacja PRL-owsko NRD-owska. PRL się przepoczwarzył, NRD się przyłączył i wtopił, tylko Debussy ten sam.

Dwanaście utworów wybranych  z pierwszego kompletnego wydania dzieł harpsichordowych Henry Purcella pod redakcją Howarda Fergusona, opublikowanego w Londynie w 1964 r., stanowiącego - jak pisze autor opracowania - jedyny autentyczny tekst zgodny z dzisiejszymi wymogami nauki.

Nuty tańców skomponowanych przez Ch. Graupnera, J.-P. Rameau, W.A. Mozarta, G.F. Hendla, A. Corellego, J. Haydna, H. Purcella (oraz sześć tańców starofrancuskich) w łatwym układzie na fortepian.

Tom I: BWV 846 - 869, tom II: BWV 870 - 893. Jedno z najwspanialszych dzieł muzyki w poręcznym wydaniu (zawsze można mieć przy sobie, kiedy zajdzie taka potrzeba). Aż trudno uwierzyć jaka moc jest ukryta w tych drobnych, czarnych "kropkach i kreskach". Tyle osób szuka czegoś niezwykłego w życiu: a to chyba jeden z największych cudów: muzyka. I to właśnie Ta muzyka - muzyka, którą można usłyszeć dzięki owym niepozornym "kropkom i kreskom". A tak naprawdę dzięki Bogu i Bachowi, który usłyszał ją pierwszy.

Wyciąg fortepianowy wraz z transkrypcją na skrzypce lub altówkę.

Zeszyt XV z serii "Grajmy na gitarze" - nuty. Kompozytorzy: D. Aguado, A. Cano, J. Broca, F. Sor, J. Bosch, J. Arcas, J. Vinas, F. Tarrega.

Grajmy na gitarze, zeszyt XIII. Kompozytorzy, których mistrzowskie kompozycje opracował J. Powroźniak: F. Sor (Wariacje na temat Mozarta), N. Paganini (Menuet), D. Aguado (Etiuda), L. Legnani (Kaprys), F. Tarrega (Kaprys arabski, Wspomnienie z Alhambry), Bach-Tarrega (Bouree), N. Coste (Scherzo), A. Kaufmann (Melancholia, A la rumba), B. Henze (Serenada e-moll, Misterioso).

Taki drobiazg, mały zeszyt, zaledwie 28 stron... Mała wielka rzecz.

Wydawnictwo niezwykłe: Bach wykonywany tradycyjnie i w aranżacjach i opracowaniach niestandardowych. Obok wykonań Glenna Goulda na płytach znajdziemy utwór organowy grany przez orkiestrę czy klawesynowy na syntezatorze Mooga. Ciekawostka.

Muzyka czysta. Świat dźwięków absolutnych - harmonia niebiańska.

Vivaldi, Le quattro stagioni. 4 concerti per violino, archi e organo (o cembalo) da "Il cimento dell'armonia e dell'invenzione". Jednym słowem partytura chyba najbardziej popularnego działa Vivaldiego.

Przeboje Bacha, które można zagrać na gitarze. Bach do ogniska. 

Grajmy na gitarze, zeszyt XIX. Kompozytorzy: G. G. Gastoldi, G. Frescobaldi, A. M. Nava, M. Giuliani, F. Carulli, F. Molino, N. Paganini, L. R. Legnani, M. Carcassi, E. Carosio, L. Mozzani, A. Gilardino.

Przeboje muzyki klasycznej - partytury na fortepian: J.S. Bach - Preludium, W.A. Mozart - Fantasie D-moll, L.v. Beethoven - Fur Elise, Franz Schubert - Moment musical, Robert Schumann - Traumerei, Johannes Brahms - Walzer, Felix Mendelssohn-Bartholdy - Chant sans paroles, Fryderyk Chopin - Walc op. 34 c. 2, Ferenc Liszt - Consolation, Piotr Czajkowski - Romance, Siergiej Rachmaninow - Prelude cis moll, Edvard Grieg - An den Fruhling, Christian Sinding - Fruhlingsrauschen, Claude Debussy - Clair de lune.

Do grania na pianinie: partytury 25 bluesów i 23 boogie woogie.

Partytury dziewięciu utworów w opracowaniu Zbigniewa Drzewieckiego: 5 z 'Pieces de Clavecin' i 4 z 'Nouvelles Suites de Pieces de Clavecin'.

W zbiorze nut same "nieśmiertelne przeboje": All Of You, Night And Day, In The Still Of The Night, Rosalie, True Love, Love For Sale, Begin The Beguine, It's D'Lovely, You Do Something To Me, What Is This Thing Called Love, Don't Fence Me In, Just One Of Those Things, Let's Do It. Czy trzeba czegoś więcej? Moc uciechy nawet bez klawiszy - można przecież nawet tylko nucić. I to w dwóch językach: w oryginale i w języku naszych zachodnich sąsiadów (nie są to co prawda marsze, ale cóż poradzić?).

Partytura ostatniej symfonii Beethovena. Same nuty. Okazja, by miło spędzić, na muzykowaniu, wieczór z przyjaciółmi - idealna na wzbogacenie grillowania!

"Strauss Kerincok a legszebb zongorara", czyli dziesięć przebojowych, najbardziej znanych i cenionych, walców Johanna Straussa (syna) w opracowaniu na fortepian. Węgierskie wydanie, walce wiedeńskie - duch Cesarstwa wiecznie żywy.

Józef Powroźniak, Łatwe utwory dawnych mistrzów. Zeszyt piąty z serii "Grajmy na gitarze", a w nim czterdzieści kompozycji, których autorami byli: Joseph Kuffner, Ferdinand Sor, Carl Maria Weber, Leonhard de Call, Ferdynand Carulli.

Wyjątkowe nagranie: próba odtworzenia muzyki całej mszy, tak jak mogłaby być celebrowana w kościele pod wezwaniem Świętego Tomasza w Lipsku, w 1740 roku, a więc także z udziałem chóru (wiernych) śpiewających hymny. 

Święty Augustyn przekonywał, że "kto śpiewa, buduje Kościół". A zatem do dzieła! I jest z czego budować - oto kilkaset pieśni: na Adwent, na Boże Narodzenie, na Wielki Post, na Wielkanoc, do Ducha Świętego, na Adorację, na Komunię Świętą, na Uwielbienie, do Najświętszego Serca Pana Jezusa, do Chrystusa Króla, do Miłosierdzia Bożego, Pieśni Maryjne, do Świętego Józefa, a oprócz tego: pieśni przygodne i Eucharystyczne, a także Hymny, Suplikacje, Nabożeństwa. W dodatku piosenki religijne.

Academy of St. Martin-in-the-Fields, czyli perła klasycznego stylu nagrań, niewrażliwego na inwazję interpretacji "na instrumentach z epoki", a Christopher Hogwood posłuszny (jeszcze) batucie Neville'a Marriner'a.

Podtytuł głosi, że jest to "zbiór ulubionych utworów w łatwym układzie na fortepian". I rzeczywiście: od "Sto lat" do "Francois" A. Karasińskiego, a po drodze "przeboje biesiadne" i przeboje muzyki klasycznej. Od Sasa do Lasa, albo dla każdego (poczatkującego pianisty/keyboardzisty) coś miłego (grającego dla przyjemności własnej oraz gości).

Barbara Hendrix - piękny głos w muzyce płynącej i zawieszonej ponad wiekami. Dlaczego utwory oznaczone numerem 5-tym mają skłonność do stania się "przebojami"? Nie inaczej w tym wypadku - wszak piąta suita to jeden z "hitów" muzyki klasycznej.

Seria nagrań J. E. Gardinera reklamowana jest jako "muzyczna pielgrzymka". Ale, żeby nie urazić postępowego gustu współczesnego konsumenta produkcji fonograficznej, zadbano o to, by okładki doskonale kamuflowały historyczne, religijne tło całości. Zdjęcia zdobiące płyty mogłyby równie dobrze ozdobić jakiś album "z pięknymi fotografiami ze świata", czy folder biura podróży. Nic, co mogłoby naruszyć dyrektywę o laicyzacji kultury. Wydawnictwo "neutralne światopoglądowo", mistrzowskie w formie i heretyckie w treści (jakże często boski artyzm służy szatańskim ideologiom). Niezły bałagan - typowy produkt dla "elitarnych odbiorców kultury wyższej" na początku XXI wieku. Pieczętowanie tego duchowo-kulturowego Frankensteina literami SDG brzmi jak szyderstwo.