Bach Epiphany Mass, Gabrieli Consort & Players, Paul McCreesh, 2 płyty CD

Bach znalazł godnego siebie biografa. Gdzie myśl, czucie i wiara pomagają pojąć i przeżyć dzieło, które pozostanie, nawet jeśli muzyka się skończy...

Arcydzieło w nutach.

Wydawnictwo niezwykłe: Bach wykonywany tradycyjnie i w aranżacjach i opracowaniach niestandardowych. Obok wykonań Glenna Goulda na płytach znajdziemy utwór organowy grany przez orkiestrę czy klawesynowy na syntezatorze Mooga. Ciekawostka.

Muzyka czysta. Świat dźwięków absolutnych - harmonia niebiańska.

Magnificat anima mea Dominum, et exsultavit spiritus meus in Deo salvatore meo, quia respexit humilitatem ancillae suae. Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes... Uwielbiaj, duszo moja, sławę Pana mego, Chwal Boga Stworzyciela tak bardzo dobrego. Bóg mój, zbawienie moje, jedyna otucha, Bóg mi rozkoszą serca i weselem ducha... 

Tom I: BWV 846 - 869, tom II: BWV 870 - 893. Jedno z najwspanialszych dzieł muzyki w poręcznym wydaniu (zawsze można mieć przy sobie, kiedy zajdzie taka potrzeba). Aż trudno uwierzyć jaka moc jest ukryta w tych drobnych, czarnych "kropkach i kreskach". Tyle osób szuka czegoś niezwykłego w życiu: a to chyba jeden z największych cudów: muzyka. I to właśnie Ta muzyka - muzyka, którą można usłyszeć dzięki owym niepozornym "kropkom i kreskom". A tak naprawdę dzięki Bogu i Bachowi, który usłyszał ją pierwszy.

Wyciąg fortepianowy wraz z transkrypcją na skrzypce lub altówkę.

Uczta dla miłośników muzyki barokowej. Oprócz kompozycji Cristofaro Caresana kompozycje Orazio Giaccio i Bernardo Storace w fenomenalnym nagraniu Capppella Della Pieta De'Turchini. Płyta nagradzana.

Kolędy prawosławne i polskie w wykonaniu Zespołu Muzyki Cerkiewnej.

Maurice Andre, wirtuoz trąbki barokowej, tym razem w jazzujących opracowaniach (trąbka, organy, kontrabas, perkusja) przebojów muzyki klasycznej.

Heinrich Ignaz Franz Biber, Missa Salisburgensis. Cudem odnalezione i przywrócone życiu monumentalne dzieło baroku. 

Nagranie z 1963 roku, czyli - jeśli wziąć pod uwagę obecną modę i technikę wykonawczą muzyki dawnej - w zasadzie można by rzec, że wykonanie jest przedpotopowe (że - w pewnym sensie - jakby starsze niż sam utwór). Ale miłośnicy nagrań "w starym stylu" będą ukontentowani (nagranie oczywiście stereofoniczne).

Nagranie z 1980 roku - premiera światowa - które uzyskało bardzo przychylne recenzje (m.in. "Gramophone"). Muzyka religijna, ale stylistycznie zgodna z twórczością operową kompozytora (podobnie jak w wypadku Rossiniego, Belliniego). Dzieło zrekonstruował Istvan Mariassy.

Nagrania z XIV Festiwalu, z 1979 roku i z XV Festiwalu, z 1980 roku. Jak zawsze "wielkie materii pomieszanie", od muzyki dawnej do muzyki współczesnej. Wszystkie nagrania są wyjątkowe, ale jedno szczególnie zwraca uwagę, bo budzi emocje nie tylko estetyczne. Jest to Arnolda Schonberga "Ocalały z Warszawy" (z recytacją Aleksandra Bardiniego). Utwór, który coraz mocniej próbuje się ideologicznie interpretować według aksjomatów narzucanych przez "przedsiębiorstwo holocaust". Cóż, pieniądz rządzi, nawet w takich błahostkach jak krytyka muzyczna.

Czy - gdyby nie Mozart - ktoś słuchałby dzisiaj tego kompozytora? Czy został na trwałe wydobyty z zapomnienia przez film Formana, czy też ponownie odejdzie w niepamięć?

Barbara Hendrix - piękny głos w muzyce płynącej i zawieszonej ponad wiekami. Dlaczego utwory oznaczone numerem 5-tym mają skłonność do stania się "przebojami"? Nie inaczej w tym wypadku - wszak piąta suita to jeden z "hitów" muzyki klasycznej.

Great handel arias set in contemporary London by night. Conductor – Harry Bicket, Orchestra Of The Age Of Enlightenment. Solo Vocal: Alastair Miles, Christopher Robson, Claron McFadden, John Mark Ainsley, Rosa Mannion, Sarah Connolly.

Baryton Andrzej Hiolski na żywo i w studio radiowym. Dyrygują Kazimierz Kord i Tadeusz Strugała. Wydały, w kilka lat po koncertach, Polskie Nagrania Muza, próbując zrobić okładkę na poziomie światowym, tzn. drukując grzbiet. Okładki z zadrukowanym grzbietem były technologicznie niewykonalne w PRL-u i tym razem (rok wydania płyty: 1988) tradycji stało się zadość. Ogólnie jakość Polskich Nagrań: okładka z cienkiego papieru, płyta od nowości ma trzaski. Ale dla miłośników winylu, Mahlera i Hiolskiego to tylko zalety.

Seria nagrań J. E. Gardinera reklamowana jest jako "muzyczna pielgrzymka". Ale, żeby nie urazić postępowego gustu współczesnego konsumenta produkcji fonograficznej, zadbano o to, by okładki doskonale kamuflowały historyczne, religijne tło całości. Zdjęcia zdobiące płyty mogłyby równie dobrze ozdobić jakiś album "z pięknymi fotografiami ze świata", czy folder biura podróży. Nic, co mogłoby naruszyć dyrektywę o laicyzacji kultury. Wydawnictwo "neutralne światopoglądowo", mistrzowskie w formie i heretyckie w treści (jakże często boski artyzm służy szatańskim ideologiom). Niezły bałagan - typowy produkt dla "elitarnych odbiorców kultury wyższej" na początku XXI wieku. Pieczętowanie tego duchowo-kulturowego Frankensteina literami SDG brzmi jak szyderstwo.

Gratka dla miłośników muzyki chóralnej, zwłaszcza dla melomanów lubujących się w chłopięcych głosach (młodociani soliści zaprezentowani we wkładce; ciekawe, ilu z nich kontynuowało karierę po przejściu w wiek męski).

Orlando di Lasso, jeden z najpłodniejszych kompozytorów (przeszło 2000 dzieł i wszystko utwory wokalne!) oraz jego Psalmy pokutne w nagraniu z 1977 roku. Minęło pół wieku od wydania płyt, a ten czas w historii prezentacji muzyki klasycznej to całkowita przemiana mody, maniery, praktyki wykonawczej, interpretacji, ale mimo to wykonania dostarczą wielu niezwykłych doznań, tym bardziej, że nagranie Suprapfonu było (chyba) jedynym analogowym nagraniem Psalmów.