Płyty winylowe

Płytę wydały "Polskie Nagrania" i była sprzedawana w PRL-u. Tubylcza orkiestra i miejscowy dyrygent. To dlaczego na okładce wydrukowano: "Tchaikovsky, Symphony No. 5 in E minor Op. 64, Warsaw National Philharmonic Orchestra, Witold Rowicki, Conduktor"? Skoro miało być tak międzynarodowo, to chyba powinno być też: "Vitold Rovitski", czyż nie? Ach, ta światowość gierkowskiego PRL-U! Druga strona okładki nie sili się już na wyczyny językowe - tubylcy mogą bez problemów odczytać stosowne etykiety i informacje.

O płytach z tej serii piszemy zawsze to samo: że to biały kruk i że czarna perła. Płyta monofoniczna z 1965 roku.

Yellow Submarine Remastered. The stereo remastered album on heavyweight 180g vinyl. Including the US sleeve notes.

"The Best Of ABBA", czyli multi-kulti z końca dwudziestego wieku: PRL-owskie, licencyjne wydanie albumu szwedzkiego zespołu, który rozpoczął karierę śpiewanym po angielsku przebojem nawiązującym do stoczonej pod belgijską miejscowością bitwie, jaką przegrał francuski władca z wojskami, którym przewodziła armia angielska (jak to zgrabnie zestawił pewien internetowy komentator).

"The best of Manfred Mann" z lat 60-tych, a więc jest i 'Do-Wah-Diddy-Diddy', i '5-4-3-2-1', a także 'Sha-la-la'... . Siedemnaści klasycznych utworów z lat 1963 -1966.

The Best of Niemen, czyli 14 przebojów Niemena z czasów, kiedy pisał piosenki. Pod Papugami, Wspomnienie, Sen o Warszawie, Dziwny jest ten świat,... Płyta winylowa, pierwsze tłoczenie z 1979 roku.

Cannonball Adderley - alto sax, Nat Adderley - cornet, Sam Jones - bass, Louis Hayes - drums, Victor Feldman - vibes and piano, with guest artist Wynton Kelly - piano. 

Pierwszy w historii charytatywny koncert rockowy, w którym wzięli udział "celbryci" rocka. Rzecz zorganizował George Harrison. 1 sierpnia 1971 roku, w nowojorskiej Medison Square Garden, wystąpili obok niego: Ringo Starr, Bob Dylan, Eric Clapton, Billy Preston, Leon Russell i zespół Badfinger. Koncert otworzyli muzycy grający klasyczną muzykę indyjską Ravi Shankar i Ali Akbar Khan. Był to koncert, który okazał siłę takich przedsięwzięć: jak powiedział Shankar "w ciągu jednego dnia cały świat usłyszał o Bangladesh". Płyty są zapisem występów na żywo, do płyt dołączony album z dziesiątkami zdjęć, całość w solidnym pudełku.

Polski zespół The Country Family nagrał w 1978 roku płytę z tradycyjnymi utworami country - wszystkie w wersji oryginalnej, chociaż zostały specjalnie zaadaptowane do potrzeb nagrania. Pod koniec gierkowskiego PRL-u muzyka, która towarzyszyła zdobywaniu Dzikiego Zachodu, zaczęła towarzyszyć oswajaniu i zmiękczaniu "dzikiego wschodu".

Płytę tworzyło trzech "dorsów" w 1971 roku: przygotowywali materiał na powrót Jim'a Morrison'a z Paryża, by wspólnie dokończyć nagrań... Jim umarł w czerwcu. Album jednak dokończono i wydano w październiku 1971 roku. Siódmy, studyjny album zespołu, te same instrumenty, ale "inne głosy"...

Szaleństwo muzyczne i obyczajowe było jak magnes (małżeństwo z nieletnią kuzynką, córką muzyka z zespołu). Im więcej norm lekceważonych tym lepiej?! "The man you love to hate" jak śpiewali inni rockendrolowcy. I prowokowali, i drażnili, zawodowo.

The Kinks na żywo z 1979 roku. Jaki byłby 'hard rock' i 'punk' bez "You Really Got Me"? 

Orkiestra John'a Fox'a nagrywała w stylu typowym dla dużych orkiestr lat 70-tych i 80-tych XX wieku (smyczki, trąbki, harfy, dzwonki, chórki, itp.) własne opracowania dawnych i współczesnych przebojów. Granie, które chyba całkowicie zniknęło wraz z rozwojem instrumentów elektronicznych: jeden sprawny muzyk z keyboardem stanie dzisiaj za całą orkiestrę. Płyta ma zatem podwójny posmak autentycznego grania: nie dość, że muzykę gra cała, żywa orkiestra (a nie generuje jej jeden manipulator cyfrowej i programowanej klawiatury), to jeszcze nagranie jest analogowe.

Tytuł mówi wszystko - bluesowy hard core. Dla bardziej dociekliwych zamieszczono na okładce krótkie wyjaśnienie zasad, jakimi się kierowano przy wyborze muzyków i nagrań. Polska kopia amerykańskiego wydawnictwa. Pozycja obowiązkowa w płytotece nie tylko miłośników bluesa, ale również rocka - wszak są to korzenie muzyki młodzieżowej XX wieku. W USA wydano również książkę, która była niejako komentarzem do nagrań zamieszczonych na płycie (okładka taka, jak okładka płyty).

Płyta nagrana w Wiedniu w dwa (!) lutowe dni w 1973 roku, a wydana przez Klub Płytowy Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego, przy współpracy Polskich Nagrań. Polski jazz w natarciu,

Rock z 1972 roku, czyli ostre gitary i blues w roli głównej.

Japońskie wydanie z 1980 roku.

Klasyka polskiego jazzu na winylowej płycie z 1967 roku.

TILT: "(mówię ci,) Że", "Rzeka Miłości, Morze Radości, Ocean Szczęścia". Drugi singiel z 1986 roku i wielki przebój. 

Tomasz Szukalski. Był jednym z najwybitniejszych polskich muzyków jazzowych, brał udział w nagraniu ponad stu płyt, a umarł w wieku 64 lat z powodu - jak to powiedział Michał Urbaniak - "nadużywania życia". Płyta z 1986 roku. Polski jazz - mistrzostwo światowe.