The Rock / Twierdza. Film VHS

Roy Scheider (ten dobry), Malcolm McDowell (ten zły - jak zwykle) i helikopter, który może wszystko w napowietrznym filmie pełnym akcji i napięcia. 

Wydawca napisał na pudełku: "Legendarny film political fiction". Reklamy zawsze przesadzają: "political" może i tak, ale czy "fiction"? 

Szary człowiek z ulicy, profesor ze szkoły, w walce o wolność żony i rodziny. Siła miłości, inteligencji i determinacji wobec systemu działającemu według schematów. Szarym, zwykłym, przeciętnym nauczycielem jest oczywiście aktor stworzony do takich ról, czyli... Russell Crowe.

Film z polskim lektorem. Film całkowicie niepoprawny politycznie: dwie płcie, główny bohater jest białym mężczyzną,... . Aż strach pomyśleć kto może poczuć się tym filmem obrażony, "wykluczony", "stygmatyzowany" (poczynając od nieznających polskiego). Chyba zamiast do sprzedaży powinien trafić do niszczarki... Idealny Bond XXI wieku: bez płci, bez koloru skóry, "międzygatunkowy", czyli coś pośredniego między kamieniem, rośliną, zwierzęciem i człowiekiem, obowiązkowo w "maseczce". To oczywiste. Tylko jakiego wzrostu? Przecież zawsze znajdzie się ktoś, kto poczuje się urażony jego wzrostem: albo, że niższy, albo, że wyższy, albo, że równy. Idealny Bond: zaczęło się od tego, że przestał palić, by nie propagować złych zachowań, a skończy, że przestanie w ogóle istnieć. Wszak tylko to, co nie istnieje nie wzbudza - z istoty swojej - niczyich protestów. Aż spełni się wizja Kononowicza: "żeby nie było niczego". Bóg, kierując się miłością, stworzył świat z niczego. Człowiek, kierując się nienawiścią do Boga, chce powrócić świat do nicości. Ale najpierw wróćmy do GoldenEye - bo zanim nastąpi totalna anihilacja musi dojść do totalnej destrukcji. A ona obejmuje w filmie między innymi: fabrykę i skład broni chemicznej, dwie stacje kontroli satelitów wraz z satelitami, myśliwce, helikoptery, pociąg pancerny, czołg, pół Petersburga, kilkadziesiąt samochodów... No i 'last but not least': dziesiątki trupów jako obowiązkowy ornament. Brosnan jako Bond V zaczął z rozmachem i fantazją.

Tym razem Clint Eastwood przemierza nie Dziki Zachód, a Dziki Kosmos.

Starcie mocarstw - więc oczywiście trupy, szpiedzy - więc oczywiście zdrada. Normalka, to przecież film akcji. Ale jedna scena przeszła do historii kina: zwis z sufitu na szelkach do kompa. 

"Nigdy nie mów nigdy więcej" - bo miał być koniec z Bondem, którego Sean Connery przyrzekał nigdy nie zagrać, po nakręconych w 1971 roku "Diamentach...". Oficjalnym Bondem został Roger Moore, a w 1983 roku Connery złamał jednak swoje słowo i zagrał w filmie, który był przeróbką "Operacji piorun", i który nie jest zaliczany do oficjalnej serii. Coś, jakby piracki film, ale z zrobiony z pełnym staraniem, bo oprócz Sean'a Connery zagrali: Kim Basinger, Barbara Carrera, Klaus Maria Brandauer, Max Von Sydow, Edward Fox,... i, na dokładkę, Jaś Fasola. Muzykę napisał Michel Legrand. Niby nieoficjalny Bond, niby przeróbka tego, co już raz nakręcono, ale każdy kolekcjoner "Bondów" czuje się zobowiązany, by mieć go w swoich zbiorach. 

Kiedy w jednym filmie występują Robert Redford i Brad Pitt to mogą czytać nawet tylko książkę telefoniczną, a i tak znajdą wielu chętnych widzów. A co dopiero, gdy grają doskonale wyszkolonych, zimnych i wyrachowanych szpiegów profesjonalistów. Ale każdy, nawet najbardziej zimnokrwisty zawodowiec, ma serce. I jeśli zacznie ono bić żywszym rytmem, gdy da znać o sobie, po latach zapomnienia, to musi dojść do eksplozji uczuć. A wówczas nawet najbardziej utrwalone i twarde zasady pękają jak bańki mydlane, a mur chroniący przed światem rozsypuje się jak domek z kart. Wytrenowany spokój i zimna krew to bujda: po prostu nie było do tej pory okazji, by krew zawrzała. Serce nie sługa - taki mógłby być podtytuł filmu.

W pierwszej części Bruce Willis demoluje tylko jeden wieżowiec, w drugiej lotnisko, a w trzeciej już całe miasto - Nowy Jork. O ile z wieżowcem i z lotniskiem radzi sobie sam, to do dewastacji Nowego Jorku potrzebuje pomocy Murzyna w okularach. Że mamy do czynienia z serialem poznajemy po podkoszulku, który - jak noszący go główny bohater - jest ten sam we wszystkich trzech filmach.

Val Kilmer - człowiek o setkach twarzy - ratuje demokrację rosyjską, światowy pokój i ukochaną, dzięki czemu uratowana Rosja i ludzkość będą mogły korzystać do woli z energii produkowanej (przez ukochaną) w sposób nieograniczony z wody i znów w Moskwie będzie ciepło.

Plan prosty jak konstrukcja cepa – dostać się do środka twierdzy a potem wydostać na zewnątrz. Komplikacje pojawiają się dopiero, gdy bohaterowie postanowią komuś zaufać.

"Zabójcza broń" na kasetach VHS, czyli - choć kasety firmowe - jakość inna niż DVD, ale nagrania są z lektorem polskim, a nie z napisami. To atut dla wszystkich, którzy wolą oglądać filmy, niż je czytać. Kopie wersji kinowych, nie są ulepszone cyfrowo.

Pierwsza część wydawnictwa "Złota Kolekcja James Bond 007". Zestaw obejmuje siedem pierwszych filmów. Bond I, II, III, IV, V i VII, czyli Sean Connery oraz Bond VI, czyli George Lazenby, bohater jednorazowy, co się wciął między wódkę i zakąskę. Connery to protoplasta, dla miłośników serii ideał i wzór absolutny, do którego przystawiano wszystkich pozostałych Bondów, ale tylko po to, by sprawdzić jak bardzo odstają od matrycy. Utarło się bowiem, że Connery jest stemplem doskonałym, więc wszystkie inne wcielenia będą z konieczności tylko mniej lub bardziej skancerowanymi odbitkami. Bondowi-wzorcowi nie szkodził nawet czas, bo od czego jest filmowy makijaż i sztuka perukarska? Lazenby natomiast od razu wzbudził protesty wyznawców bondowskiego światopoglądu. Ogłoszono, że ten wykonawca roli "agenta wszechczasów" jest pomyłką, w co uwierzył nawet sam aktor, bo zrezygnował po jednym filmie. Ale po latach "rozdział szósty", czyli "W służbie jej królewskiej mości", zaczął zyskiwać na szlachetności. Z biegiem lat koneserzy bondowscy rozsmakowali się w opowieści równie sensacyjnej, co romantycznej i dzisiaj film - "bond jednorazowy" - jest oceniany jako... jeden z najlepszych filmów serii! Bond w jakiś sposób broni "wolnego świata" nie tylko na ekranie, bo zawsze, bez względu na jakość kolejnych filmów, jest obiektem mniej lub bardziej zajadłych ataków ideologów socjalistycznych. W PRL-u był zakazany, jak słynny amerykański napój gazowany. To wprost niewiarygodne, żeby cenzurować takie głupstwa jak filmy z Bondem - powie ktoś. Ktoś tak powie, ale tym samym zdradzi się, że nie należy do sił postępu i zasłuży na przykładne skarcenie. Wyjaśnienie dla młodzieży: to nie bajki, tak było w "realnym socjalizmie" - Bond był objęty zakazem cenzury. A, że socjalizm wiecznie żywy, więc niech młodzież nie traci nadziei - ostatecznie nic tak nie służy wolności jak jej ograniczanie: "nie ma wolności dla przeciwników wolności". A kto jest przeciwnikiem wolności? O tym to już wam powiedzą starsi i mądrzejsi, którzy - chroniąc wolność - zapełnili niejeden obóz i niejedno więzienie tymi, którzy mogliby zagrozić wolności. Wszak "niewola jest wolnością"...

Slogan na okładce głosi: "Nieokiełznani, twardzi i gotowi na wszystko". Tym wszystkim jest Claudia Cardinale. Jej obecność oraz "okoliczności przyrody" tłumaczą, dlaczego są twardzi i dlaczego musiało być aż czterech twardzieli i to jeszcze najtwardszych z twardych. Nie było chyba bardziej wybuchowej mieszanki w kinie lat 60-tych.

Parszywa dwunastka. Już tytuł wyjaśnia, że nie jest to opowieść o dwunastu Apostołach wyruszających by nieść światu Dobrą Nowinę. Parszywa dwunasta niesie śmierć. Druga wojna światowa i dwunastu amerykańskich żołnierzy, skazanych na karę śmierci lub ciężkie roboty, dostaje propozycję nie do odrzucenia. Od tego, jak skutecznie zaniosą śmierć na tyły wroga zależy ich zbawienie: za sukces akcji mogą uniknąć kary. I choć nie każdy z dwunastu skazańców jest patologicznym zbrodniarzem (ach, te niesprawiedliwe sądy polowe armii amerykańskiej!), to przecież cena za wolność dla każdego jest taka sama: jak najwięcej zabitych niemieckich oficerów w akcji na zamek-burdel. Wolność za zniszczenie gniazda rozpusty - dżihad w wykonaniu trzynastu twardzieli kina amerykańskiego. Trzynastu, bo tym dodatkowym jest dowódca (jedyny bez wyroku) Lee Marvin, który z bandy dwunastu wykolejeńców-indywidualistów buduje solidarny i odważny oddział. Morał filmu: każdy ma szansę na naprawę i odkupienie grzechów, wystarczy tylko pokazać mu jasny i dobry cel (np. "zabicie szwabskich oficerów").