Błękitny Grom, film DVD

W 1967 roku Bond, James Bond (David Niven) wraca z emerytury, by ratować świat, któremu zagraża SMERSH, Orson Welles, Woody Allen. Do tego dużo pięknych i podstępnych kobiet. Nivenowi towarzyszą również Peter Sellers, Ursula Andress, Jean Paul Belmondo.... Pastisz, który prawie po 40 latach, w 2006 roku, sfilmowano na nowo i z całkiem poważnym zamiarem, z Danielem Craigiem. Oba filmy sprzedajemy w nierozdzielnym komplecie - tylko tak można odczuć cały surrealizm filmowych przygód "agenta wszechczasów". Na marginesie: słyszmy często, że Hans Kloss to był "polski James Bond" - ciekawe, czy Anglicy mówią, że James Bond to "angielski Hans Kloss"? 

Postać, którą wielu z upodobaniem nazywa „kultową”, podczas gdy lepiej pasuje do niej określenie... po prostu Brudny Harry.

Wydawca napisał na pudełku: "Legendarny film political fiction". Reklamy zawsze przesadzają: "political" może i tak, ale czy "fiction"? 

W pierwszej części Bruce Willis demoluje tylko jeden wieżowiec, w drugiej lotnisko, a w trzeciej już całe miasto - Nowy Jork. O ile z wieżowcem i z lotniskiem radzi sobie sam, to do dewastacji Nowego Jorku potrzebuje pomocy Murzyna w okularach. Że mamy do czynienia z serialem poznajemy po podkoszulku, który - jak noszący go główny bohater - jest ten sam we wszystkich trzech filmach.

Jeszcze jeden definitywnie męski film - opowieść, w której kobiety są epizodycznym tłem. Nicolas Cage, Ed Harris i - w roli głównej - Sean Connery. Niektórzy twierdzą, że ten film jest zagadkowym pożegnaniem z Bondem. Jamesem Bondem. Ostatnie zadanie przed zniknięciem. Film z polskim lektorem, dzięki czemu można oglądać szaloną akcję, a nie czytać (napisy).

Początki hitchcockowskiego drażnienia się z widzem, czyli narodziny "mistrza suspensu". Manipulacja niemal doskonała: reżyser, jak mistrz marionetek, bawi się postaciami, ale jeszcze bardziej widzami. Film zdaje się być wprawką, ćwiczeniem z gwałcenia zdrowego rozsądku i zasad prawdopodobieństwa. Dramatyzm, który narodził się w operetce, w świecie, w którym "ojciec nie rozpoznał córki, bo ta zmieniła rękawiczki" (cytujemy tę błyskotliwą charakterystykę operetki, ale - niestety! - nie wiemy, kto był jej autorem). A, że film jest z 1934 roku, więc obowiązkowo musi mieć też wątek "hipnotyczny". Ramotka, dla fanów (źródłosłów "fana": "fanatyk") reżysera.

Jack Nicholson i Faye Dunaway w filmie Polańskiego, który opowiada o całkowitej demoralizacji i dewiacji elit amerykańskich (reżyser niewątpliwie był ekspertem "w tym temacie"). Film (w stylu "retro" - modnym w czasie kręcenia) dzieje się w latach trzydziestych XX wieku, ale to są tylko dekoracje. Świat "elit", mimo luksusowego blichtru, był, jest i będzie przedpieklem, wylęgarnią szatańskiej deprawacji. Że niby przesadzamy? Doprawdy? Piszemy to na początku 2026 roku - roku, w którym eksplodowała na całego "afera żydowskiego przyjaciela i opiekuna elit - Epsteina". Przesadzamy?