Psychologia rozwoju dzieci i młodzieży. Redakcja Maria Żebrowska

Zbiór wykładów na temat nerwic, czynności pomyłkowych i snów autorstwa neurologa i psychiatry, którego nazwiska nie trzeba nikomu przedstawiać. Książka ta stanowi bardzo dobry przegląd teorii, jakie głosił Freud i jest jego bodaj najbardziej znanym dziełem.

Eseje, artykuły i fragmenty obszernych publikacji opatrzone komentarzami polskich specjalistów.

Czyli o zapominaniu, przejęzyczeniach, czynnościach pomyłkowych i o snach.

Autorka omawia zastosowanie psychoanalizy do kultury (energetyczny model umysłu, hermeneutyczny model życia psychicznego, kultura jako źródło człowieczeństwa) oraz zastanawia się czym jest sztuka: iluzją, dialogiem, a może nerwicą?  

Historia "rewolucji w psychologii" (dodajmy: kolejnej - piszący o tej dziedzinie mają zastanawiające upodobanie do "przewrotu", "rewolucji" itp. pojęć opisujących rozwój ich nauki. Permanentna rewolucja). W tej książce: historia badań nad nieświadomością.

Czyli, jednym słowem, psychoterapeuci. Oraz ich metody.

Esencjonalne kompendium - jak w tytule. Choć ma fragment, którego w nowszych wydaniach pewnie zabraknie, a szkoda, bo porusza problemy z najwyższych poziomów wiedzy w ogóle, a psychologii w szczególe: chodzi o "psychologię kosmiczną" w rozdziale "Psychologia marksistowska". 

O irracjonalnych, stadnych - więc destrukcyjnych - zachowaniach, które charakteryzują gatunek, który sam siebie nazwał "sapiens". Jeśli o rozumności jednostek można powątpiewać, to o racjonalności zachowań zbiorowych wręcz należy. Witamy w świecie demokracji!

Psychologiczne podstawy twórczości naukowej: podświadomość, przypadek, intuicja. W książce ciekawy list Einsteina, w którym próbuje opisać swój "proces twórczy".

Witkacy, a więc niezgoda jako zadanie i przeznaczenie życiowe, duchowe i intelektualne. Witkacy, a więc krytyka: materializmu, reizmu, Wittgensteina, Whiteheada, Carnapa, Koła Wiedeńskiego (wszystko w książce). Witkacy, a więc "ontologiczny pluralizm" w walce.

Choć tytuł "Psycholog w konfesjonale" nie oznacza, że psycholog się spowiada, tylko, że ksiądz-psycholog spowiada innych, ale książka jest w pewnym sensie również spełnieniem i tego pierwszego rozumienia, bowiem jest wywiadem. Temat główny? Kondycja duchowa człowieka na początku XXI wieku, albo destrukcyjne działanie "chrystofobicznej antykultury". Systemowy egoizm, którego mottem może być słynne "róbta co chceta" i jego naturalna i oczywista konsekwencja: depresyjna samotność. A Bóg przecież powiedział na samym początku: "nie jest dobrze, żeby człowiek był sam". Ale kto by tam dzisiaj słuchał Boga... "Skumbrie w tomacie, skumbrie w tomacie, chcieliście nicość, no to ją macie..." 

Przedstawienia teatralne dla dzieci: teksty, piosenki, nuty autorstwa Antoniego Marianowicza i Ryszarda Sielickiego ("Brzydkie kaczątko"), Anny Świrszczyńskiej ("Kiedy Ziemowit miał siedem lat"), Wandy Chotomskiej i Adama Markiewicza ("Legenda o warszawskim Bazyliszku"), Ernesta Brylla, Małgorzaty Goraj i Antoniego Mleczki ("Królowa śniegu"), Lecha Konopińskiego, Włodzimierza Scisłowskiego i Mieczysława Janicza ("Tajemnicze znaki"). Projekty scenografii, kukiełek i kostiumów Adama Kiliana. Pomysły na inscenizację - dwie z tych sztuk wystawione były w "prawdziwych" teatrach. Całość opracowała Hanna Dobrowolska. Gratka dla miłośników teatru - bez względu na wiek.

Trzy wierszowane "opery" (Żabia opera, Maestro Żabon, Czym żyje szczur) napisane z myślą o domowych lub szkolnych teatrzykach dziecięcych (dla dzieci od 8 do 14 lat) - ze szczególnym wskazaniem dzieci uczących się muzyki i uczęszczających do szkół i ognisk muzycznych.   

Hipisowski poradnik chowu bezstresowego, jeszcze jeden przejaw "rewolucji obyczajowej" lat 60-tych XX wieku o oczywistych korzeniach. Podręcznik troski rodzicielskiej. Hamerykański. Postęp w rodzinie (na tle płciowych szaleństw XXI wieku podręcznik Spocka jawi się jako postęp jednak w jakimś sensie konserwatywny), której przytrafiło się dziecko i rodzice muszą sami je wyhodować. Oczywiście też bezstresowo, bo przecież praca, wyjazdy, "piesek członek rodziny", itd. Procedury wytwarzania "zadowalającego produktu wychowawczego". Amerykańska, post-freudowska troska o progeniturę (dla uczelnianych socjologów i filozofów: o potomstwo) obejmuje jedynie sprawy czysto biologiczne - nowoczesne pojęcie wychowania w rodzinie ograniczone jest do kwestii materialnych i naturalnych. Dlaczego? Bo według współczesnych totalitarnych, globalistycznych ideologii wszystko co ponadto, wszystko co ma wymiar ponadnaturalny, to tym ma się zając państwo i ponadpaństwowe organizacje ideologiczne, które współcześnie uzurpują sobie prawo własności nad dziećmi. Totalitarne, współczesne państwo chce modelować umysły zawłaszczonych dzieci, niejako wziętych w jasyr, chce ciosać je według bieżącej ideologii, by produkować albo bezwolnych janczarów postępu, albo bezmyślnych niewolników, ograniczonych w swych dążeniach do nieustannego zaspokajania zezwierzęconych impulsów. Książka dla ludzi, którzy stracili związek z duchowym dziedzictwem i mądrością minionych pokoleń, a przez to też zgubili pojęcie, cnotę i umiejętność prawdziwej, rodzicielskiej miłości. "Jak wyprodukować pociechę rodziny w kliku prostych lekcjach".