Kierkegaard, Bojaźń i drżenie, Choroba na śmierć

Karol Toeplitz dołożył wiele starań, by jego opracowanie dorobku filozoficznego Kierkegaarda przedstawiło tę postać i jej filozofię w sposób znacznie mniej skomplikowany niż czynił to sam duński filozof.

Biografia filozofa, opis i obraz czasów (duuużo ilustracji), adekwatne cytaty.

"Lęk ... nie pozwala by człowiek o Bogu i sobie zapomniał."

"Albo - Albo. Fragment życia. Wydane przez Wiktora Eremitę. Część druga zawierająca papiery B, listy do A." - jak głosi pełny tytuł.

Niby ze śmiercią wszystko się kończy, a oto proszę, dopiero się zaczyna! I to nie w zaświatach (w które bywa, że się nie wierzy), ale tu, na Ziemi. W książce poznać możemy śmierć jako zdarzenie osobiste (rzecz jasna cudze, nie nasze), społeczne, artystyczne - od zarania ludzkości po czasy współczesne. Trupy, ciała, groby, obrzędy, rytuały, wierzenia, duchy, zaświaty... Zanim sami doświadczymy możemy sobie poczytać, jak to było w wypadku bliźnich, tych, co przed nami kresu żywota dobiegli (wszak nie można powiedzieć, że kres żywota "przeżyli"...) Kto wie, może lektura nie tylko rozwinie czytelnika czysto poznawczo, ale czytelnik znajdzie w niej jakieś praktyczne wskazówki? Kto wie? Bardzo ciekawe jak samemu autorowi - w owej chwili - pomogła nagromadzona za życia wiedza...

Katechizm Kościoła Katolickiego naucza, że ostatecznymi sprawami człowieka są: śmierć, po niej sąd Boży, a wreszcie niebo albo piekło. "Śmierć? Każdemu polecam!" miał być tytułem prowokacyjnym dla XXI-wiecznego czytelnika. Współczesny świat jako "cywilizacja śmierci" (jak to nazwał Jan Paweł II), a z drugiej strony współczesna kultura eliminująca śmierć z obszaru zdarzeń, zjawisk, problemów. Śmierć się zadaje, ale się jej nie dostrzega. Cywilizacja XXI wieku: to, co istnieje prawdziwie jest negowane, a co nie istnieje jest celebrowane, jakby było rzeczywiste. Poczynając od gier, gdzie ma się "kilka żyć", a kończąc na śmierci prawdziwej, która najczęściej przychodzi do osamotnionych, porzuconych w szpitalu, a po zgonie nikt nie zgłasza się po ciało zmarłego. Prawda jest negowana, fałsz jest praktykowany. Klasyczna definicja obłędu: życie w wyimaginowanym świecie, czyli droga na skróty do katastrofy. Jak ze śmiercią, która dla wielu będzie przejściem do wiecznego potępienia. Czy i tym warto ją polecać?  

Kwintesencja egzystencji: albo - albo. Nawet w takich drobiazgach: bo albo kupić te książki, albo ich nie kupić. Jak kupić, to albo przeczytać, albo nie przeczytać. A jak już przeczytać, to... . Krok po kroku coraz poważniejsze: albo - albo. I coraz dalsze od złudzeń syntezy rzekomo jednoczącej przeciwieństwa.