Płyty winylowe i CD

Nagranie cyfrowe z 1985 roku. Zoltan Kocsis (fortepian), Orkiestra Symfoniczna San Francisco, dyryguje Edo de Waart.

Pierwsze wydanie na CD płyty, którą nagrano w 1979 roku analogowo. Wydawca zapewnia, że cyfrowe nagranie zostało zrobione tak, by możliwie jak najwierniej oddawało brzmienie oryginału. 

Wykonawcy: Sinfonia Finlandia Jyvaskyla. Patrick Gallois dyryguje i gra na flecie.

Nagranie z 9 kwietnia 1978 roku z Warszawy.

Alan Alexander Milne, Chatka Puchatka. Bajka muzyczna w wykonaniu "najwybitniejszych aktorów scen polskich", jak w PRL-u nazywano aktorów warszawskich i krakowskich.

Węgierskie, licencyjne wydanie jednego z klasycznych nagrań Deutsche Grammophon (nagrania dokonano w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku). Klasyka po trzykroć: muzyka klasyczna, klasycznie nagrana i klasycznie wykonana, czyli przed czasami maniery "nagrań na instrumentach z epoki".

The Beatles w stylu punk.

Franz Schubert, Winterreise D 911. Dietrich Fischer-Dieskau - Baritone, Jorg Demus - Piano. Płyta z serii "Legendary Recordings From The Deutsche Grammophon Catalogue". Płyta LP nagrana w 1965 roku zdobyła w roku wydania - 1966 - 3 prestiżowe nagrody: Grand Prix des Discophiles, Grand Prix National du Disque Belge, Orphee d'Or. 

Płyta CD z 1980 roku.

Georg Heinrich Backofen (1768-1830), trzy koncerty na klarnet i orkiestrę.

New Directions. Jack DeJohnette - drums & piano, John Abercrombie - guitar & mandolin, Lester Bowie - trumpet, Eddie Gomez - bass. Jazz awangardowy z 1978 roku.

Nagrania legendarnych koncertów w Warszawie. Grudzień 1979 roku. Zapowiadał Piotr Skrzynecki. Koniec PRL-u, koniec komunizmu, co udawał, że wszystko jest "kak u ludiej". Nie minie pół roku jak będą strajki i - raz, dwa - komunizm pokaże swoją szczerą twarz. Twarz sowieckiego generała w ciemnych okularach, który za jedyną zrozumiałą dla siebie formę rządów uznawał stan wojenny (artyści zamilkną na parę lat - i zdawało się, że są przeciwko socjalizmowi, ale okazało się, że jednak "socjalizm - tak, tylko wypaczenia - nie"... ale to już zupełnie inna historia). Ewa Demarczyk - uwielbiana i czczona. Jak ktoś ją nazwał: "czarny anioł PRL-u". 

Marzenie gwiazdy big-beatu Karin Stanek, że "chłopiec z gitarą byłby dla mnie parą" było również tęsknotą PRLowskiej inteligencji, ale oczywiście z zachowaniem wszystkich odpowiednich form towarzyskich: dla wyższych sfer tym "chłopcem z gitarą" był rosyjski balladzista, syn Ormianki i Gruzina. Wzorowy internacjonalizm ("internacjonalizm" - tak nazywano za pierwszej, sowieckiej komuny "multikulti").

Triquetra (nazwa zespołu) to symbol o wielu znaczeniach. W Chrześcijaństwie symbolizuje Trójcę Świętą. Płyta "T," nagrana w 2004 roku, to solidne, ostre, męskie granie. Granie z przesłaniem.

Czterej panowie spotkali się dwa razy (10 i 11 czerwca 2007 roku) w klubie "Yoshi", pograli sobie dla publiczności i nagrali płytę. Płyta kolorowa i jasna (nie tylko okładka). 

Informacja z okładki: "THIS ALBUM IS DEDICATED TO JON LORD. Souls, having touched, are forever entwined".

Druga solowa płyta Lennona. Wersja kompaktowa oddaje brzmienie oryginalnego, winylowego nagrania z 1971 roku. Sprzedawana płyta CD jest wydaniem angielskim z maja 1992 roku (nie jest to remiks wykonany w 2000 roku przez słynną wdowę po słynnym artyście!). Jedna ze znajomych osób zadała nam pytanie, czy to nie ciekawe, że na tej samej płycie, ten sam pieśniarz i autor wykonuje "Imagine" i "How do you sleep?" Jak można pogodzić przesłanie z pierwszej piosenki (pomińmy jej sensowność) z duchem drugiego utworu? Jak pogodzić "imagine all the people living life in peace..." z "artystycznym wyrażeniem uczuć i myśli autora" z "How do you sleep?" Tzn. wszyscy ludzie żyją w pokoju, z wyjątkiem Johna i Paula? Warunkiem pokoju jest brak tych, którzy nas drażnią? A jeśli jednak są? Może poprzestańmy na samej muzyce... 

Jeśli płyty nie spełnią oczekiwań można je zwrócić. Przynajmniej tak było w PRL-u: reklamacje uwzględniane były tylko na podstawie paragonu. A my sprzedajemy płyty z paragonem, albo... paragon z płytami. Zachowany paragon bowiem to rarytas: pochodzi z Ośrodka Kultury i Informacji NRD. I sami nie wiemy, co jest większą atrakcją: płyty, czy paragon. Całość to zestaw oryginalny i niepowtarzalny.

Slade Alive Vol Two, płyta nagrana w 1976 i w 1977 roku, w czasie koncertów w USA, wydana w 1978 roku. I choć zespól był stworzony do występów na żywo, choć grał ostrego rocka, choć płyta była zrealizowana i nagrana bardzo dobrze, to przepadła, bo zaczęła się era punk. Ale punk ma już 40 lat, punkowcom urosły brzuszki i można już bez wstydu słuchać solidnie granego, klasycznego rocka. 

Recital odbył się w Moskiewskim Konserwatorium 6 października 1974 roku. Nagranie całkowicie "na żywo" - oprócz muzyki słyszymy publiczność (publiczność przeżywa, kaszle, wierci się w fotelach, a fotele, jak to fotele - skrzypią...).