Książki

Tom szósty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę.

Od tego się wszystko zaczęło: pierwszy tom legendarnej sagi.

Tom czternasty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę.

Tom dwunasty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę, a według kolejności powstawania tom szósty.

Tom piąty w "chronologicznej kolejności tytułów". Trudno się w tym trochę połapać bez specjalnej ściągawki, ale sprawa najważniejsza jest oczywista: sprzedajemy wszystkie tomy, cały komplet - w "porządku chronologicznym" oraz w "porządku wydania". Jest wszystko, ustawione według historii pisania, jak i według historii czytania.

Tom dziewiąty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę. Ten tom należał również do książek wydanych w pierwszej kolejności - jak zapewnia wydawca zgodnej z porządkiem powstawania powieści, która była inna niż "chronologiczna kolejność". 

Tom siódmy w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę. Kolejne tomy opowieści wydawano - jak zapewniał wydawca - w porządku, który respektował kolejność powstawania powieści, a nie w porządku respektującym „chronologiczną kolejność”. Dlatego zdarza się, że tomy „chronologicznie” późniejsze, wydane wcześniej, przed „chronologicznie” wcześniejszymi, mogą mieć lepszą jakość edytorską od „chronologicznie” późniejszych. 

Tom trzeci w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" zamieszczonej na ostatniej stronie okładki.

Tom czwarty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę.

Tom dziesiąty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę. Ten tom również, choć "chronologicznie" późniejszy, wydany został - tak jak powstał - w pierwszej kolejności, przed "chronologicznie" wcześniejszymi.

Tom drugi sagi, pierwszy raz tłumaczony na język polski.

Tom trzynasty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę, a według kolejności pisania tom ostatni z pierwszej serii, czyli ósmy.

Ostatni tom sagi. Tak się wszystko kończy.

Tom ósmy w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę. Kolejny tom opowieści "chronologicznie" późniejszy, a wydany wcześniej, przed "chronologicznie" wcześniejszymi (bo tak powstawała powieść)... Sami zaczynamy się w tym gubić...

Przedostatni tom sagi.

Tom jedenasty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków'" sporządzonej przez wydawcę, ale tom ten został napisany jako piąty w kolejności. Wydawca starał się wydawać sagę nie według kolejności "chronologicznej", ale według kolejności, w jakiej powieść była pisana.

Medytacje o starości - czyli o mądrości, która winna wieńczyć ziemskie życie, mówią: O. Adalbert de Vogue OSB, O. Leon Knabit OSB, O. Piotr Rostworowski OSB/Er. Cam., O. Karol van Oost OSB. Fragmenty czyta Edward Linde-Lubaszenko. Pięknie wydanie. Książka mała rozmiarami, wielka w treści. Czterech pokornych, leciwych zakonników mówi "w krótkich, żołnierskich słowach" rzeczy najważniejsze. A dla osób poszukujących zgoła innych wrażeń mamy też w sprzedaży książki duże, nawet bardzo duże, rozgadane do bólu, za to pozbawione treści i pisane przez osoby świeckie, a nawet płci przeciwnej i bardzo celebryckie. Czym chata bogata.

Pierwszy tom z serii.

Czy w czasach "memów" i "twitów" komuś potrzebna jeszcze gawęda? I to w dwóch opasłych tomach! No i ta cena! Tysiąc sto stron gawędy o gawędzie! Litości!

Pokrzepiony cukrem copywriter Wańkowicz, korzystając z tego, że LOTem bliżej wybrał się za Wielką Wodę i w trzech odsłonach (tom I: Atlantyk-Pacyfik, tom II: Królik i oceany, tom III: W pępku Ameryki) opowiedział o kraju wolności (to co mu było wolno). Wszystko minęło jak sen jakiś złoty, nikt już tak nie gawędzi. Była, minęła i pełna fantazji gawęda i pełna siły Ameryka. Twórcze mieszanie wyobraźni i rzeczywistości, porzuciwszy poezję, w pogoni za pieniądzem, wyemigrowało do królestwa księgowości kreatywnej. I nie ma już Ameryki opowiadanej przez Wańkowicza - "Jest tylko Ameryka, ale i jej już nie ma". Choć... czy była?. Tak czy inaczej: gawęda, jej temat i sposób to wystarczające powody, by czytać Wańkowicza.