Mazo de la Roche, Fortuna Fincha, Rodzina Whiteoaków

Tom szósty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę.

Tom czternasty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę.

Tom piąty w "chronologicznej kolejności tytułów". Trudno się w tym trochę połapać bez specjalnej ściągawki, ale sprawa najważniejsza jest oczywista: sprzedajemy wszystkie tomy, cały komplet - w "porządku chronologicznym" oraz w "porządku wydania". Jest wszystko, ustawione według historii pisania, jak i według historii czytania.

Tom trzeci w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" zamieszczonej na ostatniej stronie okładki.

Tom dziesiąty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę. Ten tom również, choć "chronologicznie" późniejszy, wydany został - tak jak powstał - w pierwszej kolejności, przed "chronologicznie" wcześniejszymi.

Tom trzynasty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę, a według kolejności pisania tom ostatni z pierwszej serii, czyli ósmy.

Tom ósmy w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków" sporządzonej przez wydawcę. Kolejny tom opowieści "chronologicznie" późniejszy, a wydany wcześniej, przed "chronologicznie" wcześniejszymi (bo tak powstawała powieść)... Sami zaczynamy się w tym gubić...

Tom jedenasty w "Chronologicznej kolejności tytułów sagi 'Rodzina Whiteoaków'" sporządzonej przez wydawcę, ale tom ten został napisany jako piąty w kolejności. Wydawca starał się wydawać sagę nie według kolejności "chronologicznej", ale według kolejności, w jakiej powieść była pisana.

Nora Roberts, to popularna (bestselerowa znaczy) mistrzyni romansów, a jej Błękitna zatoka opowiada historię Setha. Kto zna pisarkę wykrzyknie: "no, wreszcie!", kto nie zna spyta: "czyją? i co z tego?". No to z tego, że burza uczuć, że wstrząsające tajemnice i tajemnicze zaskoczenia, że w ogóle wikła się emocjonalnie i rozplątuje uczuciowo jak na kobiecy romans XX wieczny przystało. Europa może wywalać majątek na propagandę jakiegoś "gender", ale "gender", czy nie "gender", to autorka jest kobietą i pisze dla kobiet, choć jest lansowana jako znawczyni mężczyzn. Już same tytuły jej wybranych aktów pisarskich wystarczą, by docenić wspomniane znawstwo: "Gorący lód", "Błękitna dalia", "Czarna róża", "Szkarłatna lilia", "Łzy księżyca", ... bez dyskusji - czyste, męskie tematy.