Filozofia, socjologia, psychologia, religia...

Karol Toeplitz dołożył wiele starań, by jego opracowanie dorobku filozoficznego Kierkegaarda przedstawiło tę postać i jej filozofię w sposób znacznie mniej skomplikowany niż czynił to sam duński filozof.

Dwa tomy, wydanie z 1986 roku.

Wydanie PWN z 1984 roku. 

Spór miast portowych? "Oświecony filozof z Królewca" twierdził (w osiemnastym wieku), że zmarli także podlegają ocenie moralnej (można sprawdzić - strona 129). Zażarcie temu przeczą pewni dwudziesto-pierwszo-wieczni politycy z Gdańska, powołując się - jakby inaczej - na racje... "oświeconego umysłu". Oto efekt dziesięcioleci "duraczenia".  

Czyli rzeczy klasyczne i podstawowe o prawie - również międzypaństwowym, cnotach i etyce.

Tylko dwa słowa starczą za cały opis: imperatyw kategoryczny.

Książka napisana i wydana jeszcze przed przemianą z kardynała w papieża. Bardzo dokładnie i szczegółowo - historycznie, kulturowo, teologicznie, lingwistycznie o modlitwie, czyli o tych wszystkich sytuacjach, kiedy człowiek w zgromadzeniu (ale i nie tylko ) zwraca się do Stwórcy, kiedy szuka więzi z Bogiem - Ojcem, kiedy sprawuje liturgię Kościoła Jezusa Chrystusa. Ciekawostka: książka bez "imprimatur"...

Kardynał Joseph Ratzinger zebrał swoje teksty z wielu lat na temat wiary, prawdy, tolerancji, kultury i nadał im - oprócz tytułu głównego - podtytuł "Chrześcijaństwo a religie świata". Ale co znaczy dzisiaj "chrześcijaństwo"? Czy chrześcijaństwo jest religią, czy też pod tym nazwaniem kryją się dzisiaj różne religie? A może już nie tylko religie, ale różne religie i światopoglądy? Chrześcijaństwo - co oznacza to pojęcie? Kiedyś oznaczało wiarę w Jezusa, a dzisiaj? W czasach, kiedy bogiem staje się "tolerancja" (która została sprowadzona do instytucjonalnego wymuszania akceptacji dla niepospolitych zachowań seksualnych i do nietolerancyjnego gwałtu na pojęciu "norma"), a wiele kościołów protestanckich otwarcie przyznaje, że ich Bóg to jednie metafora, że Boga nie ma? Co znaczy "chrześcijaństwo" w czasach, w których wiara w życie wieczne została zastąpiona zabieganiem o "życie jak najdłuższe"? Czy słowo "chrześcijaństwo" ma jakikolwiek sens, skoro zatracono poczucie herezji? Zaprawdę, spustoszona winnica... Ciekawostka: książkę wydano, kiedy Joseph Ratzinger był już Ojcem Świętym Benedyktem XVI, a mimo to książka nie ma "Imprimatur"... Bardzo ciekawa ciekawostka, czyż nie?

Jeden z bardzo popularnych hierarchów Kościoła - kardynał Luis Antonio Gokim Tagle. Dla wielu nadzieja, że chorego i osłabłego ducha Europy ozdrowi wschodnia kuracja. Azja - dla jednych największe zagrożenie dla Europy, dla innych największa nadzieja dla europejskiej gospodarki i kultury. Czy również dla chrześcijaństwa?

Koncepcje Freuda w krytycznej modyfikacji.

Monumentalne dzieło niemieckiego historyka filozofii. Historia filozofii jako filozofia i filozofia, jako nieustanna refleksja nad własną historią.

Kanoniczna, krytyczna analiza światopoglądu, filozofii i ideologii totalitarnej. Autor rozprawia się z myśleniem, które od starożytności (Platon), poprzez szaleńcze dziewiętnastowieczne fantasmagorie (Hegel, Marks) aż po współczesne socjalizmy (faszyzm, komunizm) za główny cel stawia sobie - zdaniem Poppera - zniewolenie człowieka. Książka w PRL-u zakazana (przedstawiamy wydawnictwo nieoficjalne, więc publikacja ma dzisiaj również walor wyjątkowego, historycznego świadectwa) i chyba niebawem będzie zakazana ponownie - tylko w Europie, bo demaskuje korzenie i tradycje totalitarnych tęsknot i dyktatorskich uzurpacji "lewicowych postępowców", a tym samym dowodzi, że jest "mową nienawiści" i że "stygmatyzuje" oraz "jest nietolerancyjna". Wnioskowanie jest dziecinnie proste: kto krytykuje marksizm, szerzej - socjalizm, jest "faszystą", "faszyści" są wrogami "demokracji" i "tolerancji", a przecież "nie ma tolerancji dla wrogów tolerancji", zatem należy zakazać Poppera w imię obrony "tolerancji", fundamentu społeczeństwa otwartego. Taki tok rozumowania prowadzi zatem do jeszcze jednego błyskotliwego, postępowego wniosku: największym wrogiem społeczeństwa otwartego okazuje się być... Popper!

W PRL-u autor był objęty całkowitym zakazem cenzorskim. Całkowity zakaz oznaczał, że nie tylko nie wolno było drukować jego dzieł, ale również niedopuszczalne było cytowanie bądź przywoływanie nazwisko filozofa w kontekstach innych niż krytyczne. PRL-owski "intelektualista niepokorny" nobilitował się zatem w środowiskach "intelektualistów krytycznych wobec socjalizmu" przez samo wspominanie Poppera. Popper był czczony przez "dysydentów", bo był zakazany przez cenzurę. Nie zastanawiano się zbyt głęboko nad prawdziwą wartością popperowskiej wizji świata - za decydujące kryterium jej sensowności i doniosłości wystarczył cenzorski zapis. Minęło kilkadziesiąt lat: nie ma cenzury jako oficjalnej instytucji państwowej, zdominowana przez niemców Europa wymiera, Rosja szuka wirtualnych sposobów na całkiem realną odbudowę imperium, komunistyczne Chiny, sprzedające ludzi na części wymienne, budzą chciwe tęsknoty biznesu szukającego niewolniczej pracy, dekadenckie mniejszości terroryzują próbującą żyć normalnie większość, dzieci w szkołach, zamiast nauki tabliczki mnożenia, mają ćwiczenia z masturbacji, chrześcijanie są mordowani albo okładani zakazem upubliczniania swej wiary - chrześcijaństwo jest najbardziej prześladowaną religią, a z postaci historycznych Kaligula i Neron są "cool", ... - doskonała okazja, by z perspektywy doświadczeń XXI wieku ocenić miraż "społeczeństwa otwartego". 

Niemiecki XIX-wieczny filozof, który stworzył ideologiczne podstawy (skrajny determinizm ekonomiczny i historyczny) pod najbardziej zbrodnicze, totalne systemy rządów w historii. Ojciec komunizmu i socjalizmu (odmiany sowieckiej, nie narodowej). Przez dziesięciolecia lektura obowiązkowa. Tak rodził się nowożytny totalitaryzm i tak uzasadniany jest dzisiaj. Tak, tak, wiemy - Marks miał rację, tylko były wypaczenia... A że liczone w miliony ofiar? Cóż, takie jest prawo historii (odkryte przez Marksa oczywiście).

Socjalizm/komunizm to teoria. Praktyką, czyli urzeczywistnieniem tej teorii, jest państwo totalitarne i obozy koncentracyjne. Metodą wcielania teorii w życie jest terror, przemoc, cenzura oraz zbrodnicza i bezwzględna eliminacja przeciwników. Religią socjalizmu/komunizmu jest nienawiść do Boga, paradoksalnie nazywanego "bytem nieistniejącym". "Byt nieistniejący", a mimo to zażarcie zwalczany. Takie głoszenie wewnętrznie sprzecznych poglądów jest filozofią socjalizmu, a jej fundamentem jest gwałt na zasadzie sprzeczności, co nazwane jest "dialektyką". Szataństwo i szaleństwo, którego ofiarami były i są - w ciągu zaledwie dwóch wieków! - setki milionów ludzi na całym świecie. Najbardziej krwawy "wynalazek" w historii, a książka zawiera wybór z dzieł najbardziej toksycznego ideologa w dziejach ludzkości (i nie myślimy tu o godnym pożałowania życiu osobistym autora). Ten XIX-wieczny niemiecki filozof "pochodzenia wybranego" dał usprawiedliwienie i uzasadnienie dla najbardziej zbrodniczych światopoglądów. W imię wyzwolenia człowieka uwięziono, zamęczono i zamordowano setki milionów niewinnych ludzi. W imię wolności za najlepszą drogę prowadzącą ku uwolnieniu ludzi uznano obóz koncentracyjny i zniesienie prawa w ogóle (jak pisze R. Pipes w innej książce w Antykwariacie). W imię godności człowieka odebrano wartość zwykłemu, normalnemu, realnemu ludzkiemu życiu zastępując je "dobrem klasy". W imię prawdy zbudowano system totalnego, upaństwowionego kłamstwa, którego jedynym celem było unicestwienie każdego, kto ośmieliłby się nawet tylko pomyśleć o prawdzie. W imię rozumu usprawiedliwiono i usprawiedliwia się największe szaleństwa najbardziej patologicznych psychopatów i socjopatów (by wymienić największych celebrytów marksizmu: Lenin, Dzierżyński, Stalin, Pol Pot - doktor z Sorbony, Mao, ...). W imię internacjonalizmu i zniesienia państwa wprowadzono kolonialną dominację jednego państwa - Rosji sowieckiej. Doprawdy, skoro nie można zapomnieć, warto poznać, by należycie ocenić. Bo, jak pisze we wstępie J. Ładyka, jest to "myśl wciąż żywa i aktualna". Wszak po owocach się poznaje...

Wydawca opatrzył dziełko francuskiego filozofa „Posłowiem”. Stanowi ono około 1/3 objętości książki. Autor tego współczesnego komentarza sprawia wrażenie, że rozprawka Kartezjusza jest w istocie dodatkiem do jego błyskotliwych dywagacji. Rzecz wyjątkowa! 

Już tytuł wprowadza w błąd, a potem jest jeszcze lepiej. Prezentowany "Katechizm" to w istocie Katechizm Kościoła Posoborowego - Sekty Ekumenicznej "Młodszych Braci W Wierze". Kościół Katolicki uczy od dwóch tysięcy lat, że "ostatecznymi sprawami człowieka są: śmierć, Sąd Boży i Niebo albo piekło". Posoborowy Katechizm Sekty Ekumenicznej przekonuje natomiast - we właściwej sobie bełkotliwej nowomowie ekumenicznej - że celem życia jest... "szczęście osoby ludzkiej". Nadprzyrodzone powołanie człowieka zastąpiono staraniem o dobrostan doczesny. Nasza mowa miała być "tak tak, nie nie". Prezentowany "Katechizm" zastąpił nakaz prostoty i jasności rozwlekłymi wywodami typu "w zasadzie tak, ale też i nie, a w ogóle, to...". Przeszło 700 stron takich pokrętnych wyjaśnień, a cel jest jeden: protestantyzacja katolicyzmu. Nie miejsce tu na dokładną, krytyczna analizę sprzedawanego "Katechizmu" - osoby zainteresowane tematem znajdą taką analizę np. w książce "Czy nowy Katechizm jest katolicki" (autorzy: Ks. Michel Simoulin, Ks. Alain Lorans, Ks. Philippe Marcille, Te Deum, Warszawa 2003). A osoby poszukujące prawdziwej nauki katolickiej znajdą taką bez trudu w prawdziwie katolickich katechizmach, jak np. św. Alfonsa Liguoriego, kard. Gasparriego, św. Piusa V, św. Piusa X, Katechizmie Apologetycznym Ks. Gadowskiego, katechizmie wg. Summy Teologicznej o. Tomasza Pegues'a OP, katechizmie Katolickim Dziecka Polskiego, itd., itd. - "szukajcie a znajdziecie".

Żydzi w Polsce. Chasydzi. I niemcy, którzy chcieli zamordować Polskę i sowieci, którzy chcieli dokończyć dzieła. Sklejanie rozbitego zwierciadła. 

Zbiór pism polskiego filozofa z różnych dziedzin filozofii i logiki.

Dzieło fundamentalne. Miał to być podręcznik akademicki dla nauczycieli poświęcony zasadom pracy naukowej, a stał się jednym z najważniejszych dzieł poświęconych metodologii nauki.