Filmy

Jak napisał bystry specjalista od marketingu, zatrudniony przez wydawcę, Pianista to "najbardziej wzruszający film ostatnich lat w Polsce i na świecie!" Doprawdy - wojna i okupacja jakie to wzruszające! Niemcy chcieli przecież tylko zjednoczonej Europy. A jeśli zdarzyło się coś złego ("gdzie drwa rąbią...") to za ewentualne zło odpowiadają jedynie ci, no, ..., no tak, właśnie: naziści! A w filmie zbrodniarze w mundurach - okupanci - mówią po niemiecku, co jest oczywistym błędem. Powinni mówić po nazistowsku.

Nazwiska przyciągające do kin (Patricia Kaas, Jeremy Irons, Claude Lelouch oraz gwiazda - 'seksbomba' jak mówiono i pisano w latach jej największej sławy - Claudia Cardinale). Watek romansowy spleciony z wątkiem sensacyjnym, w orientalnych dekoracjach i z towarzyszeniem przebojowej, nastrojowej muzyki. Główni bohaterowie opowieści: dżentelmen włamywacz i "poszukująca sensu życia" urocza piosenkarka. W sumie zgrabne kino rozrywkowe - jakie to proste...

Dwanaście filmów wyprodukowanych Przez FIFA z okazji 100-lecia tej... "organizacji". Tłumy kibiców wpadają w czasie gry w stany ocierające się o kliniczne objawy histerii. Stadiony pojemnością przekraczają granice zdrowego rozsądku. Transmisje telewizyjne hipnotyzują niezliczone miliony, które w czasie oglądania meczów tracą całkowicie kontakt ze światem realnym. I zakłady, które czyszczą portfele i konta milionów naiwnych. To scena, teatr dla gawiedzi. Na zapleczu natomiast - jak na taką "organizację" przystało - prawdziwy cel tej zabawy: interes liczony na miliardy dolarów. Ale oprócz zaplecza jest jeszcze trzecia linia władców marionetek, która czasami, na mgnienie, wychodzi z cienia, gdy różne afery korupcyjne i przestępcze na chwilę rzucają światło na osnowę zorganizowanego futbolu. I wtedy jest strasznie. Ale tylko przez chwilę, bo afery szybko znikają z pierwszych stron gazet, upadli herosi znikają z pola widzenia, a "organizacja" pod nowym kierownictwem wraca do roli "organizacji sportowej". I o tym są wyprodukowane przez nią filmy: 6 filmów przedstawia "najwspanialsze chwile w historii futbolu", a drugie 6 filmów prezentuje portrety "gwiazd światowego futbolu". Niestety nie mamy następnych filmów o "korupcji i przestępstwach w historii futbolu" - może dlatego, że nigdy ich nie nakręcono?

Pingwin, to "ksywka". Prawdziwe imię i nazwisko: Oswald Chesterfield Cobblepot. Osiemdziesiąt kilo wagi i niewiele ponad półtora metra wzrostu. Niezdrowe proporcje. I jeszcze bardziej niezdrowa profesja: przestępca. Oczywiście zawsze przegrywający z Bruce'm Wayne'm, bardzo zdrowym i wspaniale zbudowanym. Morał? Silny, piękny, bogaty, uwielbiany i podziwiany łoi małego, pogardzanego i brzydkiego. Bo "jak ktoś ma przesrane, to na całego", jak powiedział jeden z bohaterów Tarantino (ale zapomnieliśmy w jakim filmie...).

Świadectwo przedsiębiorczości w gasnącym PRL-u. Pinocchio w wersji oryginalnej (skopiowany amerykański film VHS), ale z polskim lektorem.

Jeszcze jeden post-PRLowski zabytek, który ma podwójną wartość historyczną: lokalną i globalną. Lokalna wartość zawiera się w byciu świadectwem rodzimej przedsiębiorczości. Gierkowskie, propagandowe hasło "Polak potrafi" znalazło w tym wypadku spełnienie w całkiem prywatnej produkcji VHS. Ktoś prywatnie i dla własnego zysku (nie wiadomo oczywiście kto) przegrał na VHS kinową kopię, własność całkiem państwową. Czyn niedozwolony, ale dzięki temu przestępstwu (etycznemu i prawnemu) zachowała się do naszych czasów pierwsza polska, kinowa wersja dubbingowa. Film nagrany na kasecie ma zatem wszystkie cechy filmu wyświetlanego w kinach w latach sześćdziesiątych XX wieku, a więc również wszystkie skazy, porysowania, itp. właściwe dla taśmy filmowej (co dla miłośników projekcji niecyfrowych jest atutem, a nie wadą). Pomimo pirackiej, amatorskiej w istocie produkcji jakość VHS jest zaskakująco dobra. Tak wygląda wartość historyczna lokalna. Natomiast wartość historyczna globalna zawiera się w tym, że na obu kasetach są filmy w ich pierwotnych wersjach, nie poddane różnym, późniejszym ingerencjom i przeróbkom, mającym dostosować produkcje disneyowskie do aktualnie obowiązujących wytycznych ideologicznych oraz narzucanych korporacyjnie i urzędowo nakazów poprawności politycznej. Niestety, nic nie jest doskonałe na tym świecie, a to oznacza, że kaseta z Alicją w Krainie Czarów zawiera wersję niemiecką z polskim lektorem (a ponadto gorszej jakości niż Piotruś Pan) i dlatego traktujemy tę kasetę jedynie jako dodatek, jako gratisowy bonus do dania głównego: do polskiej, kinowej, pierwszej wersji dubbingowej Piotrusia Pana. Jest jeszcze jeden prezent, świadectwo czasów, wisienka na torcie: kwitek kasowy, paragon, dowód sprzedaży obu kaset w 1993 roku za... 260 000 zł.

... i nie żyli długo i szczęśliwie.

Polski film o miłości do filmu w ogóle. Słynny z "momentów z Kasią Figurą". Hic transit gloria mundi.

Reżyserowani przez Kenneth'a Branagh'a Michel Caine i Jude Law w pojedynku, czyli w nowej, intrygującej - również formalnie, wersji klasycznego filmu "Sleuth". Zdaje się, że prawdziwy pojedynek, prawdziwa rywalizacja, musi mieć jeden finał. Jaki? Jak się kończy film? No doprawdy - bez przesady! Za tych kilka złotych można obejrzeć przecież samemu!

Szczyt gomułkowskiego PRL-u i "szczytująca" wraz z nim ekipa: reżyser, scenarzysta, aktorzy,... . Film nazywany "komedią", czy wręcz "komedią psychologiczną" - nawet liryczny z zawodu Marek Grechuta wykonał w nim parę cynicznych póz. Dzieło było na ekranach w roku 1970, kiedy mecenasi sztuki - towarzysze z KC PZPR (na marginesie: prawie wszyscy artyści byli członkami tej "partii robotniczej") rozkazali wojsku ludowemu strzelać do ludzi idących rano do pracy. Ale twórcy o tym nie opowiadają, bo twórcy dostrzegali inne problemy i tematy godne uwagi. Prawdziwie polska szkoła filmowa. No i są "momenty" w wykonaniu Małgorzaty Braunek, która w tamtych czasach grała chyba we wszystkim (jak ktoś miał talent i warunki to był doceniany). 

Bardzo ideowy i zaangażowany marksista-leninista, towarzysz Wajda Andrzej, oddany i ofiarny pracownik pionu filmowego "aparatu propagandy" PRL-u, wiernie wypełnił zadania polityczne i - jak to zgrabnie określił ktoś w internecie - "zawajdał" historię dokumentnie. Jakimi intelektualnymi aparatczykami byli Wajda i Andrzejewski może sprawdzić każdy, kto sięgnie po prawdziwą historię "Maćka Chełmickiego" (Krzysztof Kąkolewski, "Diament odnaleziony w popiele").  Akcja "Popiołu..." toczy się głównie w knajpie, więc przypomina "Casablancę", inny film, który mimo swego idiotyzmu historycznego uchodzi za arcydzieło "sztuki filmowej". Tylko, że "Casablanca" była surrealistycznym, czysto rozrywkowym romansem-nonsensem, podczas gdy film Wajdy był zaplanowany i był wykonany jako element sowieckiej walki z prawdą i polską historią. Lenin, a może Stalin, co za różnica, uznali film za "najpotężniejszą broń na froncie walki ideologicznej". Wajda bardzo sprawnie posługiwał się tą bronią. Strzelec wyborowy, rzec można. Dobry strzelec - mistrz. Ale - jak wiadomo - dobry strzelec nie oznacza jeszcze, że to jest dobry człowiek. Sowieccy okupanci, ubeccy mordercy i zdrajcy przedstawieni są jako bohaterowie niezłomni, jako żywe pomniki dobra i cnoty, a patrioci jako psychopaci i szaleńcy... Aha, no i oczywiście muszą być sowieccy żołnierze. Sowieccy żołnierze z orderami: jacy piękni w tym filmie są! Jacy grzeczni! Brawo, panie - "o pardonsik, pardonsik" - towarzyszu Wajda! Arcydzieło?! Film wyjątkowo podły i lizusowski, film obrzydliwy - w sensie moralnym, biblijnym. Wydawca pisze, że jest to "dzieło znakomite". To jak powiedzieć: "jak pięknie wykonany gwałt, jaka piękna zbrodnia". Zaiste - majstersztyk sowieckiej propagandy. Problem polega na tym, że mistrzowska agitka traktowana jest jako świadectwo historyczne. Kłamstwo w każdej scenie. "Kłamcie nieprzerwanie, wreszcie wszyscy uwierzą, że to prawda", albo: "plujcie, a wreszcie coś przylgnie" - jak uczył inny socjalista, tym razem narodowy, Goebbels Joseph. Bowiem Polska, jeśli już musi być, to niech przynajmniej nie przeszkadza w niemiecko-rosyjskim pomyśle na Europę, a "jutro na cały świat"...

Film wydany w serii "Filmy polskie videoteka Collection", z numerem 9a i 9b. Dwie kasety VHS z pełną wersją kinową "Potopu". Wersja oryginalna, bez skrótów i przeróbek, którym ostatnio poddano "Potop" pod pretekstem "cyfryzacji obrazu". Jakość oczywiście nie może się równać z jakością DVD, ale coś za coś: oryginał wobec uładzonej przeróbki.

„Powieście go wysoko” - rada dobra, ale lepiej upewnić się, że wisielec faktycznie nie żyje. A jeszcze lepiej upewnić się, czy wisielec wisi słusznie.

Polski horror. Jest strasznie. Straszna fabuła, straszne dialogi, straszna muzyka, straszni aktorzy... . A wszystko zaczęła "Wilczyca". Też była straszna. Film z 1990 roku.

Reżyser Sydney Pollack (tak, to ten lekarz z filmu "Ze śmiercią jej do twarzy") i nagrodzone Oskarami (siedmioma!) miłosne napięcie w egzotycznych dekoracjach (afrykański busz i sawanna), które odgrywają (wzruszająco do łez) Meryl Streep (tak, to ten żyjący trup z filmu "Ze śmiercią jej do twarzy") oraz Robert Redford (niestety, ale nie grał w "Ze śmiercią jej do twarzy"). Film jak piosenka przy ognisku, która jest najlepsza, kiedy jest "długa, smutna i o miłości". 

Kaseta VHS ma swoje zalety (polski lektor, piosenki z polskimi napisami), ale i swoje wady (VHS to nie DVD). Cóż "nic nie jest doskonałe".

Oparta na prawdziwych wydarzeniach (ale oczywiście wszelkie podobieństwo do kogokolwiek i wszelka zbieżność z czymkolwiek całkowicie wykluczone) historia zagadkowego morderstwa .

Główny bohater, dziennikarz pośledniej gazety, dowiaduje się, że mężczyzna oskarżony o morderstwo jest niewinny. Do egzekucji zostało 12 godzin.

Krytyka nazwała ten film "polskim westernem". A skoro bawimy się w cytaty: nic dziwnego, że "film jako najważniejsza ze sztuk" posłużył do nauczania "jedynie słusznej historii" o "ziemiach odzyskanych" w 1945 roku, które bardzo szybko nazwano "ziemiami wyzyskanymi" - wszak "na Zachodzie szaber w modzie". Rosjan w filmie nie ma. Taki "western" jaka "historia".

Julia Roberts + Richard Gere. Cóż innego jak nie „Pretty woman”?