Filmy

Monodram Zbigniewa Cybulskiego - popis jednego aktora. Prawie godzina mistrzowskiego, polskiego aktorstwa. Nagranie z 1962 roku. Technika rejestracji odwrotnie proporcjonalna do techniki aktorskiej. Skarb dla miłośników talentu tragicznie zmarłego artysty.

Jessica Lange po raz pierwszy na ekranie. King Kong po raz któryś (trzeci albo czwarty). Film z 1976 roku nagrodzony Oscarem za efekty specjalne. 

Rodzina - w ankietach wskazywana jako jedna z najważniejszych rzeczy w życiu, a sagi rodzinne cieszą się zawsze ogromną popularnością. Oto jedna z nich, filmowa, bodaj najbardziej znana: "Ojciec chrzestny". Trzy filmy wspaniale wyreżyserowane, obsypane nagrodami, w gwiazdorskiej obsadzie. Filmy niemal idealne. Dzieje rodziny Corleone, rodziny marzeń, bo bogatej i niezależnej. A w istocie są to dzieje rodziny bandyckiej: od powstania (czyli od pierwszego zamordowanego), przez lata "świetności" (niezliczone morderstwa, wśród nich również bratobójstwo), aż po upadek (czyli zbrodnia wraca - uderza w rodzinę, najboleśniej, bo w dziecko). Rodzina... jak śpiewali Starsi Panowie: "rodzina nie cieszy, nie cieszy gdy jest, lecz kiedy jej ni ma samotnyś jak pies, lalalala lalalalala la...".  

Tym razem Clint Eastwood przemierza nie Dziki Zachód, a Dziki Kosmos.

Jackie Chan w roli głównej, czyli 92 minuty chińskiego kopania, klepania i popychania (oczywiście z przerwami na dowcipne dialogi w języku chińskim, bo to wesoły film jest). Tom 2 Kolekcji Filmy Dalekiego Wschodu - Kino Akcji. 

Matt Damon jako Jason Bourne w ponownej walce z amnezją i ze światem, który tę amnezję mu zafundował. Film akcji tak niewątpliwej, że zdjęcia statyczne, gdzie nie ruszałby się świat lub kamera, można policzyć na palcach jednej ręki.

Emerytowany agent FBI po przeszczepie serca zostaje wynajęty do odnalezienia mordercy dawczyni organu.

Pierwsze w historii filmu starcie (i to pełnometrażowe!) człowieka z animkiem (bo nie pierwsze połączenie "żywego" aktora z animkiem - do czasu "Kto wrobił..." najsłynniejszy był chyba taniec Gene'a Kelly'ego z Tomem i Jerrym). 

Wydawca: przewrotna komedia o życiu i śmierci w reżyserii Dustina Hoffmana. 

Sezon czwarty, czyli ostatni. Ale dzięki DVD nic się nie kończy i wszystko, co zapisane, może trwać wiecznie. Programy telewizyjne nie płoną (?!).

Jedna z najsłynniejszych par kina: ona - Mathilde, on - Leon. Ona ma lat 12, on jest mężczyzną w sile wieku. Co ich łączy? Śmierć, którą chcą zadać. Ona - z zemsty, on - bo nic innego nie umie i tak zarabia na życie, że innych go pozbawia. Budujące.

Policjant i morderca – obaj odwiedzają tę samą dzielnicę, obaj odwiedzają te same kobiety – jednak w całkowicie odmiennych celach.

O "Lolku", młodym Karolu Wojtyle, opowiadają jego najbliżsi. Jan Paweł II - jedyny Papież, przy imieniu którego wspomina się jego narodowość. Mówi się: Papież-Polak. A dlaczego nikt nie mówi "Papież-Niemiec", albo "Papież-Argentyńczyk"? Czy narodowość ma znaczenie dla chrześcijanina? "Skoro jeden mówi: ja jestem Pawła, a drugi: ja jestem Apollosa, to czyż nie postępujecie tylko po ludzku?" (Św. Paweł, 1 Kor. 3,4)

Film i muzyka - wszystko legendarne. "Wyciskacz łez" (jak nazywano kiedyś melodramaty) obsypany nagrodami i jednocześnie jeden z najczęściej wyśmiewanych filmów (głównie ze względu na przewidywalność akcji i baaardzo poważną grę aktorów).

Każdy w coś wierzy i każdy komuś wierzy. Ludzie wierzą w "naukę", wierzą politykom, wierzą w sny, wierzą "bo to nawet pokazali w telewizji",... wielu wierzy w Boga, a niektórzy z nich wierzą Bogu, są i tacy, co wierzą, że "Boga nie ma". Ale wierzą wszyscy. I jednych wiara prowadzi do życia, innym przynosi śmierć. Ostateczne sprawy człowieka. Oto historia z tragicznym finałem: wiara, że znajdzie się to, co łączy i jest wspólne może sprawić, że nie dostrzeże się tego, co dzieli i różni: różni tak bardzo, jak różni się życie od śmierci.

Tak "konik" pod kinem reklamował film w 1987 roku: "Stuhr Jerzy w filmie nie dla młodzieży". Kino erotyczne ze schyłkowego PRL-u.

Sam Peckinpah tym filmem rozpoczyna swoją własną opowieść o Dzikim Zachodzie.

Czy to dziwne, że po niezaspokojonych potrzebach, których ciało zaspokoić nie może ("Ostatnie tango w Paryżu") przyszedł czas na wyprawę w krainę ducha? Czy tym razem będzie zaspokojenie?  

Raz na smutno, raz na wesoło, Dustin Hoffman, jako biały Indianin, opowiada historię 120 lat swojego życia. Doświadczył i przeżył chyba wszystko, co miał do zaproponowania Dziki Zachód, ale nie pozbył się jednej wady charakteru: "nie mógł się wyzbyć szczerości". Bo "tak go zrujnował stary Indianin - przekazał wizję moralnego porządku na tym świecie, a przecież czegoś takiego nie ma. Gwiazdy migoczą w próżni, a dwunożne stworzenia snują plany i marzą pod nimi na próżno. A ludzie uwierzą we wszystko (...) więc może wszyscy jesteśmy szaleńcami i to wszystko nie ma znaczenia?" "Zrozumiałem, że życie jest niemożliwe do życia".  

Robert Rodriguez na agroturystyce, czyli swojskie od zmierzchu do świtu.