Decyzje menedżerskie z Excelem, książka i CD-ROM

Jak w tytule. Warsztaty menadżerskie.

Wiedząc więcej zwiększasz swoje szanse.

Jak osiągnąć sukces w interesach dzięki badaniu i analizie działań konkurencji oraz jej mocnych i słabych stron. 

Wyjątkowy podręcznik zarządzania, bo rozdziały kończą się testami sprawdzającymi przyswajanie wiedzy, a cały kurs zamyka egzamin. Oczywiście, zarówno testom jak i egzaminowi towarzyszą odpowiedzi z wyjaśnieniami i omówieniami prawidłowych odpowiedzi, co pozwala na dodatkowe ugruntowanie teoretycznie zdobywanych umiejętności. Kurs nosi tytuł krótkiego, bo prawdziwy, a nie gadany czy pisany, kurs zarządzania jest nieporównanie dłuższy - jest nim bowiem codzienna praktyka menadżerska. I ten rzeczywisty, praktyczny kurs trwa znacznie dłużej, bo przez całą praktykę zawodową menadżera.

Problemy i metody - taki podtytuł.

Autor to guru spekulacji giełdowych. Powiedział kiedyś, że "rynki są tak stworzone, żeby większość graczy traciła/straciła pieniądze". A zatem do dzieła: książka, rozbudzając nadzieję, że przestroga autora dotyczy innych, pozwoli tej nadziei nie zgasnąć, bez względu na okoliczności i na efekty nadzieją powodowanych wysiłków i jeszcze, jakby tego było mało: robić to zawodowo! Jednym słowem poradnik mógłby nosić tytuł: "Jaka piękna katastrofa, albo jak dać się ogołocić z pieniędzy i być jeszcze z tego zadowolonym, a nawet chcieć doświadczyć więcej takiej przyjemności". Inaczej mówiąc: im większa strata, tym większy sukces. Pierwszym krokiem na tej drodze sukcesu finansowego może być zatem wydanie pieniędzy na oferowany poradnik (niby nic, kilkadziesiąt złotych, a zawsze coś: wszak nawet wielka podróż zaczyna się od małego kroku, a wielki dąb wyrasta z małego żołędzia - jak uczą znane powiedzenia).

Książka niezbędna dla każdego, kto chce na poważnie zarządzać przedsiębiorstwem. Nawet tym najmniejszym, jednoosobowym. Bo kto wie, co przyniesie przyszłość? Wszak wielki dąb wyrasta z małego żołędzia. Skromne są początki, a koniec nie będzie żałosny tylko wtedy, kiedy zdobywa się wiedzę o świcie finansów. Książka doskonale przygotowuje do wkroczenia, a potem do wzrostu w krainie rządzonej nie przez fantazje i marzenia, ale przez rzetelne i obiektywne wartości. 

Zbiór 201 formuł, wzorów umożliwiających analizy i zarzadzanie finansami oraz zarzadzanie wszystkimi sprawami, w których pieniądze ogrywają główną rolę. Jest to zatem rzecz niezbędna nie tylko dla zajmujących się zarabianiem pieniędzy zawodowo (prowadzący działalność gospodarczą, biznesmeni, menadżerowie), ale również dla każdego, zwykłego, "normalnego" człowieka. Każdy przecież zarabia i - co ważniejsze - wydaje pieniądze. A, że - z punktu widzenia dobrostanu ekonomicznego - ważniejsze od tego ile się zarabia jest to, ile się wydaje, więc książka powinna stać na pułkach nie tylko w gabinetach firmowych, ale również w bibliotekach prywatnych (oczywiście, jeśli ktoś chce panować nad finansową stroną swojej egzystencji). Na pewno wiele wzorów nie będzie miało zastosowania w prywatnym kierowaniu osobistymi finansami, bo dotyczy tylko analiz ściśle biznesowych, ale przecież encyklopedie i leksykony też stoją w bibliotekach, chociaż nikt nie czyta ich od deski do deski, tylko korzysta z nich wtedy, kiedy jest konkretna potrzeba i tylko tyle, ile potrzeba, by uzyskać odpowiedź na jakieś konkretne pytanie, czy rozwiązanie jakiegoś konkretnego problemu. "Przewodnik..." jest właśnie taką "encyklopedią finansów".

Kolejna książka z zestawu lektur obowiązkowych - oczywiście dla wszystkich, którzy odpowiedzialnie, dojrzale i długofalowo myślą o działalności gospodarczej.

Książka dotyczy biznesu i wielkich teoretyków zarządzania, ale w istocie jest wstrząsającym socjologiczno-filozoficznym raportem na temat przerażającej głupoty - władczyni królestwa "zarządzania i marketingu". Przerażającej tym bardziej, że rodzącej gigantyczne zyski na wypuszczaniu w świat całych armii otumanionych menadżerów, korporacyjnego "mięsa armatniego kapitalizmu". Zestawione w jednym miejscu modne teorie zarządzania oraz złote myśli oświeconych "guru zarządzania" paraliżują kondensacją pychy, próżności i głupoty właśnie. Człowiek uwierzy we wszystko i każdemu (tym bardziej, że nie wierzy Temu, ani w to, w co wierzyć jedynie powinien) i będzie się mądrzył na każdy temat - tym głośniej i śmielej im mniej wie i rozumie. Szarlataneria i hochsztaplerstwo jako główne kwalifikacje do tytułów naukowych i krociowych zarobków. A ich wychowankowie? Oczarowani korporacyjnymi apanażami i rozkoszami, któregoś dnia dostrzegają z bólem jak zostali nabici w butelkę, że ani nowy model samochodu, ani nowa wycieczka bez butów (a nawet bez innych części odzienia) do puszczy amazońskiej, ani nurkowanie bez tlenu, ani nowa kochanka / nowy kochanek (pardon: "nowa partnerka / nowy partner), ani skakanie do wulkanu, ani picie, ani prochy, ani seks, ani nawet walenie głową w mur, nie zapełnią ziejącej pustki w duszy. "Błogosławieni (czyli szczęśliwi) ubodzy w duchu, cisi, czystego serca", a nie "pobudzeni adrenaliną". Ale kto dzisiaj wierzy w takie "moherowe bajki"?. Do boju postępowcy - "magistry martekingu"! (cytat autentyczny!) Moloch czeka!

Motto autora: "Sprzedawanie to najlżejsza praca pod słońcem, jeśli tylko ciężko pracujemy". Bestseller, praktyczny poradnik, który pomógł milionom handlowców znaleźć sens i satysfakcję z pracy.

Książka jest jednym z faworytów konkursu na najdłuższy tytuł: "Kariery najbogatszych ludzi świata. Miliarderzy. Steven Spielberg, Arystoteles Onassis, John Rockefeller, Henry Ford i inni przedstawiają tajemnice swoich sukcesów." Autorzy publikacji tworząc "życiorysy" krezusów starają się jednocześnie formułować zalecenia praktyczne dla wszystkich, którzy są przekonani, że naśladownictwo działań stawianych za wzór bogaczy jest doskonałym sposobem na powtórzenie ich sukcesu. Mario Puzo otworzył "Ojca chrzestnego" balzakowskim cytatem, że "za każdą wielką fortuną kryje się zbrodnia". Książka natomiast ma przekonać, że z niepospolitych karier da się wydestylować esencję całkowicie legalnego sukcesu. Esencja okazuje się być mdła i wodnista. Kiedyś był taki program w telewizji: "Bajki na dobranoc dla dorosłych". Różnica jest taka, że tamten program bawił, a zbiór bajek o bogaczach nudzi i żenuje zbiorem banalnych zaleceń i trywialnych "mądrości". Czyżby autorzy byli socjologami?