Amy Olszewski, Alana Switzer. Games Rhymes and Lullabies. Książka i kaseta magnetofonowa

Piosenki Domowego Przedszkola, czyli stare (dziadków i pradziadków), jak i współczesne (czyli już rodziców - jak ten czas leci!) piosenki, które może zaśpiewać każde dziecko. Piosenki, w których świat jest dobry, pogodny, szczęśliwy, bo rodzinny: jest babcia, jest dziadek, jest mama, jest tata, są dzieci (takie czasy, że trzeba wyjaśniać czym jest rodzina).

Przedszkole Domowe - jak nasz Antykwariat. Nie ma jak w domu.

Trzy wierszowane "opery" (Żabia opera, Maestro Żabon, Czym żyje szczur) napisane z myślą o domowych lub szkolnych teatrzykach dziecięcych (dla dzieci od 8 do 14 lat) - ze szczególnym wskazaniem dzieci uczących się muzyki i uczęszczających do szkół i ognisk muzycznych.   

Śpiewnik zawiera 50 piosenek, po kilkanaście na każdą porę roku. Zaczyna się dziecinnym przebojem, który zna każdy: "Zła zima". Bo czy ktoś nie zna "Hu hu ha! Hu hu ha! Nasza zima zła! Szczypie w nosy, szczypie w uszy..."? Ile to już pokoleń śpiewa tę piosenkę! 

"Songs And Rhymes for Children" to druga pozycja z serii "Learn & Enjoy". Wydawnictwo składa się z książeczki z nutami i tekstami piosenek oraz z kasety magnetofonowej z nagranymi piosenkami. Dziewiętnaście łatwych piosenek i wierszyków wspaniale pomaga w nauce angielskiego, a proste nuty umożliwiają dzieciom samodzielne granie melodii śpiewanych piosenek, nawet na cymbałkach. Prosto i łatwo (piosenki i wierszyki z czasów, kiedy nie obowiązywała poprawność polityczna, a pojęcie "children" obejmowało "boys" i "girls" - już prościej nie można). 

Sójka wykastrowana. Wiersz oryginalny, wydany w 1939 roku, w tomie "Kaczka dziwaczka", został w powojennych edycjach pozbawiony wszystkich kresowych wędrówek Sójki. Autor - Jan Wiktor Brzechwa, "pierwotnie" Lesman, urodzony w podolskiej Żmerynce (!) - tak przerobił bajkę, by dzieci młotkowane edukacyjnie w socrealizmie nie miały bladego pojęcia, że wolne ptaki mogły latać po Polsce gdzie dusza zapragnie, a nie tylko w granicach sowieckiej republiki, nazwanej PRL-em. Sójka powojenna była tak świadoma klasowo i internacjonalistycznie, że przestała odwiedzać okupowane przez Związek Sowiecki polskie tereny za Bugiem, oczywiście omijając również krainę rodzinną poety. Co ciekawe: w powojennej skróconej wersji pozostał... Trzyniec, miejscowość leżąca w granicach Śląska Cieszyńskiego, która w 1938 roku powróciła - co prawda tylko na rok - do Polski. By zatem wiernie oddać pełny rozmach sójkowych peregrynacji zamieszczamy poniżej pierwotny, przedwojenny tekst wiersza (niestety, bez oryginalnych ilustracji Franciszki Themerson):

Płyta z socjalistycznej NRD, zwanej czasem "wschodnimi Niemcami" więc wszystko po wschodnio-niemiecku. Państwo wyparowało szybciej niż powstało, zostawiło po sobie setki sportowych mutantów, tysiące (?) sowieckich agentów, którzy po tzw. zjednoczeniu Niemiec stali się czołowymi postaciami polityki "naszych zachodnich sąsiadów" (szerzej: "Niuni" Europejskiej) oraz wiele produktów, które były poszukiwane w PRL-u, jako marzenie znużonych lichotą PRL-owskich wytworów. Trabanty i Wartburgi zgniły w garażach i na złomowiskach (i tekturowiskach, bo Trabanty, choć zrobione - jak się mówiło - z dykty, gniły jeszcze szybciej niż korodowały), ale płyty winylowe przetrwały w stanie niemal nienaruszonym i stanowią ciągle przedmiot poszukiwań melomanów i kolekcjonerów winylowych, tak, jak to było w PRL-u. Jakby czas się zatrzymał - każdy miłośnik podróży w czasie może akustycznie taką wyprawę przedsięwziąć: wystarczy tylko podłączyć do "Radmora", "Elizabetki" (czy co tam się znajdzie w Antykwariacie:) "Daniela", "Adama" (uwaga jak powyżej:) i można poczuć muzycznego PRL-owskiego ducha, na szczęście bez pozostałych PRL-owskich atrakcji towarzyszących, jak np. brak wina do uprzyjemniania rozkoszy audiofilskich, czy też chroniczny brak prądu. No może z tym brakiem prądu to się trochę zapędziliśmy w dobie "zrównoważonego rozwoju" (wszak "zdobycze socjalizmu są wieczne i trwałe" - jak głosiły ówczesne hasła i w co szczerze wierzą współcześni apologeci tej formy destrukcji życia społecznego i gospodarczego). A zatem: cieszmy się analogową muzyką (póki jest prąd).