Polecane produkty

Arcydzieło barokowej muzyki w doskonałym i kompletnym (23 części) nagraniu z końca XX wieku. Pozycja obowiązkowa w płytotece analogowej.

Płyta ma angielski tytuł, bo to jest język, jakim na co dzień porozumiewali się PRL-owscy melomani. Na drugiej stronie okładki wydawca zamieścił opis w języku tubylców, dzięki czemu każdy szary wielbiciel wyjątkowej muzyki kameralnej (wszak na płycie nagrano jedyne trio fortepianowe Czajkowskiego) mógł się dowiedzieć kto i co gra. A grają mistrzowie: Maria Wiłkomirska, Wanda Wiłkomirska i Kazimierz Wiłkomirski.

Księga (zbiór ok. 700 zdjęć archiwalnych) poświęcona pamięci bohaterskiej walce o wolność Lwowa w 1918 roku. Miasto arcypolskie, jedna z kolebek kultury i cywilizacji narodowej, krótko cieszyło się przynależnością do wolnej Polski. W 1939 roku dostało się pod okupację i od tego czasu, już prawie 100 lat, jest niszczone i degradowane przez zaborców. Niemieccy, moskiewscy, ukraińscy wrogowie (odwieczni!) Polski, szczególnie upodobali sobie dewastowanie polskiej przeszłości - historii Kresów. Lwów, miejsce Ślubów Lwowskich Króla Jana II Kazimierza, budzi szczególną zajadłość okupantów, bo świadczy nie tylko o chwale Rzeczypospolitej, ale przede wszystkim świadczy o jej Królowej, o Niepokalanej, która "ma w opiece naród cały" i która ostatecznie "zetrze łeb smokowi". Nic dziwnego zatem, że "Bestia się sroży", ale "Niepokalane Serce zatryumfuje" - między innymi dzięki zachowaniu pamięci i "wytrwaniu w wierze ojców" (a więc również dzięki m.in. takim wydawnictwom). Na marginesie: sztuczna inteligencja podając informacje o Nieznanym Żołnierzu spoczywającym w warszawski Grobie twierdzi, że jest to poległy w wojnie polsko-sowieckiej 1920 roku. Nieprawda: tym Nieznanym Żołnierzem jest obrońca Lwowa z 1918 roku, którego złożono pierwotnie w grobie na Cmentarzu Orląt Lwowskich. Zacierają polską historię i prawdę nie tylko różni okupanci i rodzimi zdrajcy, ale również bezmyślne programy i narzędzia. Czy aby rzeczywiście "bezmyślne"? 

Alvin Lee i Ten Years Later - bo najpierw, czyli wcześniej, było After:) Płyta "Ride On" złożona z dwóch części: pierwsza nagrana na scenie i zarejestrowana bez żadnych poprawek i dogrywek studyjnych oraz część druga, stworzona w studio.

Academy of St. Martin-in-the-Fields, czyli perła klasycznego stylu nagrań, niewrażliwego na inwazję interpretacji "na instrumentach z epoki", a Christopher Hogwood posłuszny (jeszcze) batucie Neville'a Marriner'a.

Przestarzały już w momencie produkcji, pełen wad i usterek w czasie prób i eksploatacji, zatopiony już na początku wojny, a jednak otoczony sentymentem - jak wszystkie okręty marynarki wojennej II Rzeczypospolitej. Uczestnik pierwszej bitwy powietrzno-morskiej II wojny światowej. I pierwszy Wicher kartonowy, wydany poza Małym Modelarzem.

Klejone wydanie (a było tych wydań kilkadziesiąt), tym razem z 1982 roku, czyli z początku "stanu wojennego". Jakość wydania odpowiada zatem indolencji ekonomicznej socjalizmu w ogóle, a socjalizmu generalskiego w szczególe (nie tylko zła jakość wykonania, ale i wyjątkowo liche materiały). Wydanie więc fatalne technicznie, ale silne mocą literacką oraz graficzną oprawą, bowiem rysunkami przyozdobił tę historyczno-sensacyjno-polityczną fantazję Jan Marcin Szancer.

Z cyklu Wielkie Miłości Noblistek: Stalin - ukochany Wisławy Szymborskiej. Swoją drogą biedaczka się nacierpiała - wszak musiała dzielić swoje uwielbienie z dziesiątkami innych "autorytetów moralnych", zakochanych w "Chorążym pokoju, co usta słodsze miał od malin". 

"K" - jak "krążownik". Okręty tej serii miały być właśnie takimi wyjątkowymi konstrukcjami: łączącymi dzielność nawodną (wielkość, uzbrojenie) z efektywnością podwodną. Wyszło jak z miczurinowską krzyżówką pomidora z kartoflem, kiedy to pomysł też był rewolucyjny, godny socjalistycznej, stalinowskiej genetyki, ale niestety, natura nie usłuchała rozkazów "ojca narodów" i zamiast połączenia krzaka pomidora z częścią podziemną kartofla skrzyżowana roślina pleniła się jako połączenie korzeni pomidora z łodygami kartofla. Tak też i było z tą morską hybrydą: okręt okazał się za mały na oceany i za duży na Bałtyk. Okręt legenda, bo w sowieckiej propagandzie uchodził za zwycięzcę pojedynku z "Tirpitzem" - ale to też była bujda. Model, jak na standardy ówczesnego Małego Modelarza, zaskakująco szczegółowy.

Klasyka polskiego jazzu z lat 60-tych ubiegłego wieku w specjalnej serii Polskich Nagrań: Polish Jazz vol. 13 - reedycja na CD.