Raising Sand. Robert Plant, Alison Krauss. Płyta CD

Zeppelin Songs to wydane w 1990 nagrania solowych koncertów Roberta Planta.

Muzyka dla dzieci i młodzieży, która niemal zabija dźwiękiem. Szaleństwo, obłęd i chaos jako styl życia. Nieokiełznana zabawa i nieograniczona przyjemność ("lubieżność i niedelikatność" - str. 300) jako jedyna mądrość. A w nagrodę zarobione miliony, bajońskie bogactwo i niewyobrażalna sława. Pan tego świata - hojny (przynajmniej do czasu) dla swojej świty - i jego ukochana trójca: sex, drugs, rock and roll (to bogowie, a raczej bożkowie, o jakich wspomina tytuł). Tak to wygląda na oświetlonej scenie - jaka prawda kryje się na ciemnym zapleczu, zasłonięta tandetną dekoracją? Książki, takie jak ta, próbują zajrzeć na zaplecze. Ale takie zaglądanie to też część biznesu -wszak there's no business like show business.

Teksty tłumaczył Mateusz Piotrowski, opracował Arkadiusz Kołodziej. Każda piosenka (och, pardon, w rocku nie ma piosenek, tylko są "utwory"), a więc każdy utwór wydrukowany jest na dwóch stronach: na karcie lewej oryginał, na prawej jego spolszczenie. Led Zeppelin, tytan rocka. O czym śpiewali? W zasadzie o jednym, co chyba najlepiej oddaje poezja z "Czarnego psa": "Marzenia o tobie przelatują przez moją głowę / Ah, ah... / Hej mała, oh mała / Piękna mała, la, la / Hej mała, oh mała / Piękna mała, la, la...".  

Polski zespół The Country Family nagrał w 1978 roku płytę z tradycyjnymi utworami country - wszystkie w wersji oryginalnej, chociaż zostały specjalnie zaadaptowane do potrzeb nagrania. Pod koniec gierkowskiego PRL-u muzyka, która towarzyszyła zdobywaniu Dzikiego Zachodu, zaczęła towarzyszyć oswajaniu i zmiękczaniu "dzikiego wschodu".

Jimmy Page bez litości dla fanów. Odcinania kuponów ciąg dalszy i - dodajemy, że w tym rodzaju nagrań - jedyny, bo OUTRIDER jest jedyną próbą solową gitarzysty. Na płycie są też pierwsze nagrania z synem zapitego na śmierć perkusisty "cepów". "Sztuczna inteligencja" twierdzi co prawda, że w polskim języku nie nazywa się inaczej zespołu, jak tylko "Led Zeppelin", ale to jest "sztuczna inteligencja", która ma tyle wspólnego z inteligencją, co sztuczne kwiaty z prawdziwymi. W zasadzie każdy zespół (czyli "kapela") miał swoje "spolszczenie", by tak rzec, więc mówiło się "stonsi", były "parple", "juraje", "dorsi", itd., więc byli też "cepelini", albo "cepy". A wracając do płyty: chyba jedynym wartym wspomnienia osiągnięciem gitarzysty jest udział w nagraniach Chrisa Farlowa, ale też już mocno zużytego wokalnie. Całość można podsumować odpowiedzią na pytanie, czy brak tej płyty (czyli gdyby tej płyty w ogóle nie nagrano) stanowiłby zauważalny brak w historii muzyki - czy brak ten byłby niepowetowaną szkodą, stratą dla rocka? W sumie obiekt do kolekcji fanatyków zbierających wszystko, co wiąże się z Led Zeppelin. Dla pozostałych przykre pożegnanie (jeszcze jedno!) z legendą.