John Taylor, Czarne dziury: koniec wszechświata?

Tłumaczenie książki wydanej przez Oxford University Press w 1977 roku. Synteza nauki o wszechświecie. Po zreferowaniu wiedzy dotychczasowej książkę zamyka Epilog: "Czy potrzebne są nowe prawa fizyki?" Tyle wieków badań i coraz więcej pytań, zagadek, wątpliwości, ...

Studia z teologii współczesnej. "Jeśli Wszechświat ma sens, to sens ten prawdopodobnie obejmuje także człowieka, ponieważ jest on częścią Wszechświata".

Książka z serii poświęconej metodom, naturze i filozofii nauk fizycznych.

Jeszcze jedna klasyczna książka, podręcznik o astronomii. Każdy rozdział zakończony propozycjami ćwiczeń, obserwacji i tematami do zastanowienia się i do przedyskutowania.

Wierzymy, że jesteśmy częścią porządku czyli kosmosu, ale nasze myślenie o nim zdaje się rodzić coraz większy bałagan, czyli chaos pytań i zagadek. Uchylenie jednej zasłony nieprzeniknionej tajemnicy ukazuje następne. Wobec nieskończoności stworzenia każda kolejna teoria zdaje się być potwierdzeniem, że mimo wielkich ludzkich wysiłków pozostaje do odkrycia wciąż tyle samo: nieskończoność. Niezwykle gruntowna praca autora, który starał się zdać możliwie kompletną relację z trwających tysiące lat i pochłaniających ogromne środki prób poznania i pojęcia czym tak naprawdę jest niebo gwiaździste nad nami. No właśnie - dlaczego niebo w nocy jest ciemne? Zapraszamy do lektury, która może coś rozjaśni.  

Ciekawa książka dla ciekawych świata młodych ludzi. Wszystko, co można wiedzieć o astronomii - moc informacji, wiedzy i ciekawostek.

Zachęta dla osób zrażonych do matematyki czy od matematyki stroniących: na stronie 119 jest wzór na nadzieję! No, może jest to nadzieja jedynie matematyczna, ale od czegoś trzeba zacząć. A zresztą, lepsza taka nadzieja niż żadna.  

Prawdziwy przewodnik po niebie wraz z wodoodpornymi mapami (!) i poradami praktycznymi. 

Materia, ewolucja, determinacja zrodziły ludzką świadomość. Tak się pojawił na świcie duch, który... istniał już przed wyewoluowaniem ludzkiego mózgu. Autor nie widzi sprzeczności. Ot, niemiecka dialektyka schyłku XX wieku.    

Wciągająca opowieść o astronomii i Wszechświecie. "Galaktyki wypełniają kosmos (...) rozrzucone w przestrzeni niczym ziarna piasku na niekończącej się plaży. Wobec ogromu Wszechświata pojedyncza galaktyka wydaje się zupełnie bez znaczenia. Istnieje jednak galaktyka, która wyróżnia się spośród wszystkich innych - nasza własna. Galaktyka Drogi Mlecznej jest najważniejsza w całym Wszechświecie. W niej żyjemy i jej zawdzięczamy życie (...)" (s.9). Nieskończoność (coś, o czym rozprawiamy, co oznaczamy, ale czego nie pojmujemy) i nasza nicość. "Trzcina myśląca" i "niebo gwiaździste": "jak hojny i szczodry jest Bóg"! I jak piękne jest poznawanie Jego dzieła - nawet jeśli wobec nieskończoności wszystkie ludzkie wysiłki są nicością. "Piękno w drodze".

Przewodnik po niebie dla początkujących. Mapy nieba nad Polską (i innymi krajami) przypisane dniom w ciągu roku. Wszystko jak na dłoni - wystarczy wyjść na dwór, popatrzeć w niebo, spojrzeć na mapkę. I wszystko jasne. Dodatkowo wiele informacji, zdjęć i słownik.

Jak pisze wydawca: kolorowy, wyczerpujący, podręczny leksykon dla miłośników przyrody. Dodajmy, że w formacie odpowiednim, by zabierać go zawsze na wycieczkę, zwłaszcza taką, która potrwa po zapadnięciu nocy.

Dzieło imponujące (również rozmiarami i wagą). Dokładne mapy (reliefowe, geologiczne, topograficzne) oraz fotomozaiki powierzchni 26 obiektów (planet i satelitów) naszego systemu planetarnego sporządzone na podstawie danych zgromadzonych przez wszystkie misje kosmiczne. Ten wyjątkowy materiał graficzny uzupełniają równie dokładne artykuły, liczne zdjęcia, wykresy. Książka jedyna w swoim rodzaju: obowiązkowa w bibliotece każdego miłośnika astronomii - ba, tylko ta cena... ale i tak daliśmy najniższą na rynku, by zainteresowało jak największą rzeszę "w niebo wpatrzonych":).

Księża fizycy i filozofowie, i tajemnice stworzenia, które próbuje odkryć fizyka.

Wybrane zagadnienia i kierunki filozofii przyrody: Platon, Arystoteles, Kartezjusz, Newton, Leibniz, Kant, Whitehead, Popper, romantyczna filozofii przyrody.

Wydanie z 1997 roku. Aha, ważna uwaga: to nie jest książka o fotografii. 

Tytuł trochę mylący, bo cóż to nowego jest w tajemnicy życia na Ziemi? Tajemnica stara jak świat. Praca popularnonaukowa. Kolejny zestaw możliwych wyjaśnień, hipotez, które chcemy uznawać za prawdę bezwzględną. Tak pragniemy "wiedzieć" i "rozumieć", że samą siłą pragnień nadajemy mniemaniom walor pewności. Strata czasu? "Nie należy ganić wiedzy, ani naturalnego poznania rzeczy, które samo przez się jest dobre i według zamiarów Bożych, lecz zawsze trzeba wyżej stawiać dobre sumienie i cnotliwe życie. Ale ponieważ wielu stara się więcej o wiedzę niż o dobre życie, dlatego często błądzą i albo żadnego, albo tylko mały odnoszą pożytek. O, gdyby tak pilnie przykładali się do wykorzenienia błędów i zaszczepienia cnót, jak gorliwie wdają się z zagadnienia sporne; to by nie było tyle złego i tylu zgorszeń wśród ludu (...). Na pewno gdy nadejdzie dzień sądu, nie zapytają nas o to, cośmy czytali, lecz cośmy czynili, ani też o to, jak ładnie mówiliśmy, ale jak pobożnieśmy żyli." (Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa, Księga Pierwsza, Rozdział 3, 4-5; Wydawnictwo Gaudinum). 

Zbiór pism filozoficznych: Bóg, Wszechświat i nauka, która rodzi się z zachwytu nad cudem Stworzenia. Nieskończoność: piękno i dobro dzieła Bożego i równie nieskończone ludzkie dążenie do prawdy, wiecznej tajemnicy. Duch badacza, który znajduje szczęście w wędrówce ku kolejnym zagadkom i duch filozofa tropiącego wszystkie idee przemycane do odkrywanego/tworzonego obrazu świata. A za każdą wyjaśnioną tajemnicą kryją się nowe, jeszcze liczniejsze, jakby były przygotowane i czekały na następne, równie niezliczone pokolenia naukowców. Niewyczerpany skarbiec i nieogarnione pole dla myśli ludzkiej - ludzkiej twórczości poznawczej. Tysiące lat ciężkiej pracy, a ciągle prawdą pozostaje sokratejskie "wiem, że nic nie wiem": myśl, która otwiera i zamyka ludzkie poznawanie Wszechświata i Człowieka.