Polecane produkty

Airbus A400M "Grizzly". Miał być cudownym dzieckiem europejskiej techniki i przemysłu lotniczego, a okazał się potworem pochłaniającym każde pieniądze. Nie tylko, że jego produkcja przekroczyła wszelkie planowane koszty (w dobie "drukowania pieniędzy na zawołanie" nikogo to specjalnie nie obchodzi, tym bardziej, że urzędnicy wydają nie swoje), ale dodatkowo przekraczano wszystkie terminy. Europejska technika i organizacja w działaniu - kwintesencja socjalizmu: marnotrawstwo i chaos. Tyle samolot. A model? Kosztuje znacznie mniej i jego zrobienie na pewno nie będzie trwało kilkadziesiąt lat, choć ma wiele starannie oddanych szczegółów, łącznie z wnętrzem.

Tematem głównym numeru są modele wodnosamolotów. A wszystko, co ponadto widać w spisie treści.

Sting, The Dream Of The Blue Turtles. Płyta CD z serii cyfrowych re-edycji nagrań Stinga. Oprócz utworów zamieszczonych na winylu do wydawnictwa dołączono plik z videoklipem "If You Love Somebody Set Them Free".

Opisy programów użytkowych, a jakich, to pokazuje zdjęcie spisu treści.

Wall Street - pierwszy film Olivere'a Stone'a o bezwzględnym świecie wielkich spekulacji i o naiwnej, niewinnej młodości (druga część filmu - też do kupienia w Antykwariacie - pokazuje, jak łatwo traci się w tym świcie niewinność).

Pierwszy francuski samolot myśliwski, który przekroczył prędkość 400 km/h. Model bardzo ładnie wydrukowany - druk bardzo dobrze imituje rzeczywiste poszycie samolotu.

Hermeneutyczna rozprawa z historii religii zogniskowana wobec jednego tematu: zła i jego symboliki. "Co czytasz, mój panie? Hamlet: Słowa, słowa, słowa."

Kuriozum z PRL-u: popowy "concept album" z 1978 roku. Autorzy i wykonawcy byli twardym jądrem "socjalistycznego przemysłu rozrywkowego". Sycili się niezwykłą sławą, popularnością, a przede wszystkim - co rażąco i zdecydowanie wyróżniało ich spośród "ludu pracującego miast i wsi" - wszelkimi materialnymi pieszczotami, jakie mógł zaoferować gasnący w oczach Gierek, a także jakie oferowała im zagranica, zarówno "demoludyczna" jak i "zgniłozachodnia". Jednym słowem sukces artystyczny, "celebrycki" (by użyć współczesnej miary) i materialny był ich środowiskiem naturalnym. To dlaczego płyta, zamiast budzić optymizm, budzi "nastroje defetystyczne", jak w PRL-u określano brak "zachwytu nad patosem czasów" (by zacytować Piszczyka)? Może dlatego, że życie, które ograniczone jest tylko do materialnego tu i teraz, nawet pełnego luksusu, do przytłaczjącej doczesności, nawet pełnej aktywności, musi wreszcie okazać swoją jałową pustkę, kruchość i ulotność? Nie samym chlebem człowiek żyje, nawet jeśli ten chleb jest chlebem specjalnie dla niego wypieczonym z najlepszej mąki, jest podany w pałacu, na porcelanowym talerzu, w czasie sutej biesiady w towarzystwie miłych przyjaciół. Z wiekiem, z przybywającymi latami życia, widać coraz bardziej ułudę takiego "ziemskiego raju". Bo raj na ziemi jest tylko oszustwem, a odkrycie prawdy o oczywistym kłamstwie, o upudrowanym fałszu szczęśliwości doczesnej, o tym, że "padół łez i rozpaczy" to nie "ciemnogrodzkie i średniowieczne głupoty", bywa bardzo bolesne. Albo wyzwalające - wtedy to jest pierwszy krok ku mądrości. Zaczyna się odkrywanie, że jedyna mądrość to "mądrość przedwieczna". "Czas ucieka, wieczność czeka" - to wiedziały nasze baki. Współczesne kobiety, wyzwolone przez hochsztaplerów postępu, ograniczyły swoją mądrość do uciekającego czasu. Ba! nawet nie całego, tylko do tego czasu kruszyny, do 12 godzin zaledwie! Wieczności nie ma. Zamykanie oczu na wieczność jest jak dziecięce zamykanie oczu, by "zniknąć" niemiłą rzecz czy sytuację. Płyta doskonale może przypomnieć o czekającej wieczności. Ale tylko może. Warunek: pokora. Niestety, filozofia aktywizmu i sukcesu, bycie "człowiekiem sukcesu", szkołą pokory nie jest. A zatem służę uprzejmie - zestaw obowiązkowy: na deser, po uczcie rozkoszy ziemskich, gwarantowane gorycz i zgorzknienie. Nasz klient, nasz pan.

Film sensacyjny, thriller z 1997 roku. Bardzo swobodna wariacja na temat powieści sensacyjnej F. Forsytha "Dzień Szakala" i nakręconego na jej podstawie filmu Freda Zinnemanna z 1973 roku. Tym razem złym (i to bardzo złym!) jest z zawodu uroczy Bruce Willis, a dobrym (choć "po przejściach" i "z przeszłością") jest zawodowo ujmujący Richard Gere. 

Kryształowa szpada, Spojrzenie Wenloka, czyli Komiks, zeszyt 23, nr 5 z 1993 roku.