UNITRA

Wieża Unitry z 1989 roku złożona z pięciu elementów: gramofonu GS 472, odtwarzacza CDF 004R, tunera AS 952, wzmacniacza WS 354A, i magnetofonu kasetowego MDS 456. 

Najmniejszy z możliwych PRL-owski zestaw Hi-Fi: gramofon GS 460 "Bernard" (UNITRA FONICA), amplituner R 8040 (UNITRA ELTRA), magnetofon M 8017 (UNITRA ZRK). Wszystkie części mają taki sam "design" (czyli "dizajn" jak się wtedy mówiło).

Zestaw głośnikowy UNITRA TONSIL ZG 30 C 114 Hi-Fi, 30 W 4 ohm - to wszystko można przeczytać an naklejce producenta. Wydrukowano również na niej znak jakości "Q", jakim w PRL-u oznaczano wyroby mające najwyższą jakość, jakość "eksportową". Oczywiście przeciwnicy UNITRY będą pokpiwać z tego wyrobu, bo przeciwnicy UNITRY mają za nic starania i wysiłek ówczesnych miłośników Hi-Fi. Natomiast wszyscy, którym bliskie są dźwięki wytwarzane przez PRL-owski sprzęt najwyższej jakości na pewno docenią brzmienie tych kolumn, tym bardziej, że są one w doskonałym stanie.

Zestaw DIORA 704. Wzmacniacz, korektor, tuner, magnetofon, gramofon. Ostatni polski sprzęt Hi-Fi, którym pod koniec XX wieku zamierzano ucieszyć rodaków melomanów i zadziwić zagranicę. Łabędzi śpiew Dzierżoniowskich Zakładów Radiowych. W "wolnej Polsce" zakłady "upadły" i to, co pozostało "sprzedano" - przez kogo, komu i za co, chyba łatwo zgadnąć, skoro budynki zostały zburzone, a na ich miejscu postawiono niemiecki sklep na "K". Była fabryka, nie ma fabryki. Kamień na kamieniu nie został. Zostały - na szczęście - wyprodukowane radia, wzmacniacze, magnetofony. I choć nie brak krytyków, którzy wybrzydzają na jakość produkcji dzierżoniowskich (w ogóle UNITRY), to przecież są i tacy, dla których produkty DIORY stanowiły dostępną i całkiem zadowalająca alternatywę dla (nieosiągalnych dla większości) zagranicznych sprzętów Hi-Fi. Opinie mogą być różne, ale fakt pozostaje faktem, że za stosunkowo niską cenę można było cieszyć się całkiem porządną jakością dźwięku. A dzisiaj można też powiedzieć o zemście zza grobu: oto bowiem produkty DIORY, konfrontowane ze współczesnymi, azjatyckimi "produktami", z każdym rokiem zyskują na wartości muzycznej, a więc i wartości handlowej (którą dodatkowo wspiera rosnący sentyment do polskiego Hi-Fi). Nie ma już bowiem żadnej wątpliwości, że jakość dźwięku DIORY jest nieosiągalna dla większości współczesnych produktów popularnego, domowego Hi-Fi. DIORA SSL 704: bardzo dobre (i potężne) brzmienie za rozsądne pieniądze.

Wzmacniacz-legenda. Wersja na rynek polski była oznaczana jako WS 503 lub SA 45. Marzenie miłośników Hi-Fi w PRL-u. Razem ze wzmacniaczem, zaprojektowany specjalnie do współpracy z nim, gramofon Fryderyk G-620.

Trzy elementy mini-wieży Diory: wzmacniacz stereo WS 315, tuner stereo AS 215 i korektor stereo FS 015. 

Unikat z Unitry. Polski wzmacniacz (konstrukcja polsko-francuska z 1976 roku), którego wyprodukowano 1800 sztuk. Tylko na eksport. Rarytas. Wygląd i działanie - zacytujemy jednego z przyjaciół Antykwariatu: "nówka sztuka nie śmigana".

Eksportowa wersja wzmacniacza WS 503, czyli składana z "lepszych", importowanych części i z lepszą jakością wykonania.

Kolumny głośnikowe Unitra Tonsil ZgC-50-8-44 (50W, 8 Ohm) były zestawem popularnym, ale lubianym ze względu na dobre i ciepłe brzmienie. 

Tuner stereofoniczny AS 642 Unitra Diora. Tylko podłączyć do wzmacniacza i szafa gra.

Kolumny z PRL-u, wersja eksportowa. Kolumny, które ciągle budzą ożywione spory: dla jednych mocne, tanie kolumny lub sentymentalne wspomnienie i PRL-owski cud techniki, dla innych nieporozumienie. 

Siedemnaście wspaniale brzmiących nagrań (z opisem): audiofilska płyta testowa w formacie HDCD (oczywiście nie ma problemu, by wykorzystać ją również na sprzęcie CD). Doskonałe nagrania przygotowane specjalnie, by sprawdzić całe bogactwo dźwięku generowanego przez sprzęt Hi-Fi: barwę, plastyczność, głębokość, brzmienie, dynamikę - wszystko, co dusza (kochająca muzykę i swój sprzęt Hi-Fi) zapragnie. Dzieło niezależnej, legendarnej szwedzkiej wytwórni OPUS 3.   

Jest magnetofon, jest instrukcja i jest schemat do kompletu. 

Radmor, czyli żywa legenda, a nasz egzemplarz ma jeszcze znak - by tak rzec - szlachectwa: znak "Q". Znakiem "Q" w trójkącie stemplowano produkty o najlepszej jakości, jaką mogły wytworzyć PRL-owskie fabryki. Oznaczało to, że produkt stara się spełniać, albo dorównać, standardom "zachodnim", czyli obowiązującym w krajach o normalnej, nie socjalistycznej, gospodarce: staranna produkcja, zagraniczne części (np. w tym egzemplarzu japońskie wskaźniki), dokładna kontrola, itd. Produkty ze znakiem "Q" były w PRL-u poszukiwane i najwyżej cenione. Na tle powszechnego brakoróbstwa stempelek z "Q" był obietnicą, że zdobyło się (w PRL-u większość rzeczy nie była "kupowana", tylko "zdobywana") rzecz, która będzie się sprawować zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Nasz Radmor został kompletnie zrewaloryzowany, tzn. został kompletnie odnowiony (czyszczenie, regulacja, wymiana kondensatorów, stroików, itd.) z pełnym zachowaniem i poszanowaniem dla oryginalnej konstrukcji i oryginalnych części (jedynie stara, niesprawna głowica UKF została zastąpiona nową, czulszą, o znacznie lepszych parametrach - to jest jedyna zmiana, jaka zaszła w odnowionym Radmorze, oczywiście z wymianą głowicy wiąże się też wymiana gniazda antenowego na koncentryczne). Nasz Radmor jest w doskonałej, idealnej formie - brzmi jak w dniach swojej młodości i cieszy nas swoim dźwiękiem codziennie (najczęściej łącząc się w muzycznym duecie z gramofonem Daniel - też w Antykwariacie:)

Srebrny Radmor 5102. Gra tak, że trudno nie tylko przestać słuchać, ale i... wzrok oderwać! 

Ten zestaw, w PRL znany jako Mini-Line Diora, na eksport produkowany był jako Nikola Tesla, Dynamic Speaker lub Bruns. W skład mini-wieży Unitra-Diora wchodzą: korektor stereo FS 015, magnetofon MDS 415, tuner AS 215 i wzmacniacz Trawiata 311D. Małe i mocne. Z polskimi kolumnami z tamtego okresu potężne i klarowne brzmienie, jedyne w swoim rodzaju. 

Początki polskiej stereofonii. Kiedyś marzenie melomana, teraz sentymentalny gadżet.

Marcin, czyli M601SD. Rarytas: "polski vintage". Najwyższej jakości deck kasetowy Hi Fi montowany na przełomie lat 70/80 przez Zakłady Radiowe im. M.Kasprzaka (Unitra-ZRK) w Warszawie.

Stereofoniczny "szpulak", który nie dostał stempelka "Hi-Fi" tylko dlatego, że miał wbudowany lichy wzmacniacz i podłe głośniki. Podobno jakaś "wersja eksportowa" taki napis jednak nosiła. Ale zwykle magnetofon był podłączany do radia, albo wzmacniacza, więc wbudowany wzmacniacz i wbudowane głośniki nie miały nic do roboty. Magnetofon może również stać pionowo, co w czasach jego produkcji oznaczało spełnienie światowych standardów.  

Rarytas absolutny - biały kruk elektroniki, również ze względu na stan. Zabytek zapierający dech w piersiach wszystkim, którzy pokochali brzmienie i konstrukcje UNITRY. Chyba jedyny obecnie magnetofon w takim stanie w sprzedaży. Magnetofon "Koncert", czyli flagowy produkt Unitra ZRK, duma PRL-owskiego przemysły elektronicznego. Wraz z magnetofonem oryginalny nab i szpule, instrukcja obsługi oraz - rzecz niezbędna przy takim sprzęcie - instrukcja serwisowa. Na okrasę demagnetyzator US-1515 (UNITRA ELMASZ), który "służy do usuwania magnetyzmu szczątkowego z elementów toru taśmy magnetycznej", co oznacza, że magnetofon poddany odpowiednim zabiegom zawsze może cieszyć nas doskonałym, wiernym w najdrobniejszych szczegółach dźwiękiem.