Podręczniki i pomoce naukowe

Mary Gordon Watson, angielska mistrzyni jazdy konnej (mistrzostwo Europy, świata, medalistka olimpijska) dzieli się swoim doświadczeniem. Książka dla wszystkich miłośników jeździectwa - zaawansowani znajdą tu wiele informacji wzbogacających i porządkujących ich własną wiedzę, a dla pozostałych obrazowy i skondensowany sposób prezentacji będzie doskonałym wprowadzeniem do tego wyjątkowego hobby i sportu.

Microsoft Windows XP Movie Maker 2. Książka i CD-ROM. 

Podręcznik z kasetą magnetofonową. Kurs jest normalnym, tradycyjnym kursem językowym. Specjalistyczne słownictwo, ćwiczenia, słownik, itd. Żadnych nowoczesnych zabaw, gier, itp. rozrywek. Normalne, biznesowe rozmowy. Niektórzy nawet przekonują, że tradycyjne metody nauki języków są bardziej efektywne. W każdym razie bez systematycznej pracy własnej nawet najlepsze audiowizualne metody nic nie dadzą. Natomiast cała publikacja ma - oprócz wartości edukacyjnych - jeszcze walor ważnego świadectwa historycznego. Otóż na odwrocie książki przylepione są dwie nalepki: na pierwszej cena '16,20', a na drugiej '162000'. Oto chwila przełomu, małe, ale dobitne świadectwo bolesnego (oczywiście dla normalnych ludzi, bo nie dla PZPR-owskich aparatczyków i funkcjonariuszy służb przejmujących państwo na własność) przepoczwarzania się PRL-u w PRL-bis. "Plan Balcerowicza", wraz z "reformą finansów" stały się drugą dużą, po powojennej "wymianie pieniądza", udaną próbą pozbawiania ludzi dorobku życia. 

Jedna z lepszych książek wprowadzających w BASIC. Niestety, napisana jest po francusku, a zatem przed kursem programowania trzeba przejść kurs języka całkiem naturalnego, choć brzmiącego tak, "jakby ktoś orzechy gryzł" (jak język francuski opisał Zagłoba).

Espanol Lengua Extranjera. Nuevo VEN 2. Libro del profesor, Libro del ejercicios, Libro del alumno casetes 1 y 2.

Najsłynniejszy polski podręcznik do samodzielnej lub prowadzonej przez nauczyciela nauki języka hiszpańskiego. Naukę wspomagają nagrania na płycie. Tradycyjna metoda, ale efekt gwarantowany: nie można nie nauczyć się dobrze języka. Wystarczy jedynie systematyczna praca. Tylko tyle. Wszystko według dawnych, sprawdzonych metod: czytanka, słownictwo, zagadnienia gramatyczne, ćwiczenia. I tak przez 60 lekcji. Na końcu książki klucz do tekstów i ćwiczeń oraz słownik. Stara szkoła. Rysunki są miłym urozmaiceniem nauki. 

Książkę otwiera okrzyk-polecenie: "Szczęściarze, posiadający Commodora 64, zagrajcie!" Książka napisana co prawda po francusku, ale programy napisane w BASIC'u, więc można cieszyć się grami bez konieczności poznawania francuszczyzny.

Prisma Consolida nivel C1. Metodo de espanol para extranjeros. Grabaciones 1 a 23 (CD1) & 24 a 44 (CD2).

Podręcznik, do samodzielnej nauki, której podstawą są przygody Sherlocka Holmesa - w wersji oryginalnej. Kolejna książka, która "uczy bawiąc i bawi ucząc".

Podręcznik akademicki z czasów, kiedy dziecko (chłopca albo dziewczynkę - to oczywiste, że tyle i tylko tyle) traktowano jako dziecko, a nie jako wszechwiedzącego i wszystko umiejącego z przyrodzenia geniusza, jakiegoś bożka, którego nie wolno "traumatyzować" i "stygmatyzować", a więc po narodzeniu nie wolno ani niczego uczyć, ani wychowywać, czyli nie wolno dziecku niczego zakazywać, ani nakazywać (ale które wolno usunąć z tego świata przed narodzeniem, jeśli tylko istnieje podejrzenie, że po narodzeniu będzie miało jakieś wady fizyczne, albo, że nie spodoba się mamusi i przyprawi ją o dyskomfort psychiczny). Kto by pomyślał, że zideologizowane PRL-owskie podręczniki będą stanowiły w "wolnej Polsce" niedościgłe wzory rzetelności naukowej, poznawczej, że będzie się w nich szukać prawdy, czyli tego, o czym skrajnie zideologizowana "nauka wolnej Polski" twierdzi, że każdy ma swoją (oczywiście zaznaczając, że każdy ma swoją prawdę pod warunkiem, że będzie to prawda kapłanów relatywizmu: w stosunku do swojej prawdy mają bowiem - o dziwo! - zdecydowane roszczenia absolutystyczne). "Postępowe nauki społeczne" PRL-u bis: szaleństwo ideologii, królestwo utytułowanej głupoty oraz cenzury w służbie fałszu i kłamstwa.

Książka dla dzieci i młodzieży.

Proverbs and sayings w tłumaczeniu na rosyjski - można jednocześnie szlifować dwa obce języki i jeden obcy alfabet.

„„How to take on the media”is a comprehesive guide to maximising your media opportunities and performance.”

Doskonała pomoc dla młodzieży uczącej się języka. Słowniczek na końcu książki niezwykle ułatwia i upraszcza pierwsze zmagania z językiem "lengłydż".

Uwaga! Tytuł wprowadza w błąd. Jak rozmawiać z psem? - pyta autorka, ale nie udziela na nie żadnej odpowiedzi. Owszem, uczy wpływania na psie zachowania, uczy elementarnej tresury oraz umiejętności rozpoznawania i rozumienia tych zachowań, ale rozmowy z psem nie uczy, bo czegoś takiego po prostu nie ma. W czasach uczłowieczania zwierząt jedną z metod takiego ideologicznego "podnoszenia godności zwierzęcej" stało się rozciąganie pojęć opisujących ludzkie zachowania na "czworonożnych członków rodziny" (jeśli "członek rodziny" to jakie - oprócz praw - ma obowiązki?). Ale bez względu na ideologiczne gwałty na języku rzeczywistość pozostanie niezmienna, o czym może się przekonać każdy, nawet najbardziej zagorzały reformator języka: niech po prostu spróbuje rozpocząć z psem normalną rozmowę, normalną wymianę myśli, spostrzeżeń, sądów, opisów, rozważań, na jakikolwiek temat, o którym rozmawiają ludzie ze sobą. Jak w tej znanej anegdocie: pies tak samo macha ogonem, skacze, a nawet i szczeka, wtedy, kiedy właściciel tarza się z nim po podłodze w zabawie, jak i wtedy, kiedy drga na ziemi w zawałowych skurczach. Reakcja w obu wypadkach będzie taka sama, czyli psia, a nie ludzka. I z pogotowiem ten "członek rodziny" jednak nie "porozmawia".

Wyczerpujący, przejrzysty, systematyczny i bardzo przystępny kurs programowania w języku BASIC. Autorzy to uznani eksperci od języków komputerowych. Stworzyli podręcznik w zasadzie wzorcowy, a wydawnictwo dostosowało się do poziomu autorów wysokim poziomem edytorskim. Książka w języku angielskim.

Pierwsza książka i kaseta z serii "Learn & Enjoy". Dziewiętnaście dziecinnych wierszy i piosenek wydrukowanych i nagranych. Piosenki wydrukowane są z nutami, więc dzieci mogą nauczyć się nie tylko śpiewać, ale i grać. Nuty są tak proste, że każde dziecko szybko i łatwo nauczy się z nich grać i nie trzeba mieć w domu instrumentu klawiszowego - wystarczy flet, nawet cymbałki - zabawka.

Dawno, dawno temu, kiedy nie było jeszcze na świecie smartfonów, ludzie wykorzystywali ręce do różnych ciekawych i pięknych prac i zatrudnień, a nie tylko do trzymania kubka z kawą, do miziania telefonów i do przyklejania "tipsów". Książka jest poradnikiem z epoki zajęć pożytecznych, tzn. takich (tu wyjaśnienie dla socjologów), do których na nic się nie zda sztuczna inteligencja, a które są miłym oku owocem wiedzy, umiejętności i cierpliwości. W książce nauka szydełkowania i robienia na drutach oraz siedemdziesiąt dokładnych "przepisów", prowadzących krok po krok (w zasadzie oczko po oczku) do różnych dzianinowych cudeniek, a także porady jak czyścić, konserwować, przechowywać serwetki i koronki. I jeszcze jedno wyjaśnienie: zamieszczone w książce zdjęcia nie są zdjęciami wzorów tatuaży (socjologom trzeba wszystko wyjaśniać dokładnie).

Kolorowa okładka z uśmiechniętymi ślimakami wędrującymi pośród liści (ktoś wie, dlaczego ślimaki?), a w środku ani jednego rysunku, chociaż to książka dla dzieci. Autorzy wykazali się jednak pewnym proroczym edytorsko chwytem: otóż na oznaczenie wyrazów przestarzałych, potocznych, żartobliwych czy książkowych użyli znaczków do złudzenia przypominających współczesne smartfonowe emotikony. Słownik wydano w 2003 roku. Od tego czasu obrazkowe pismo emotikonowe zastąpiło już pismo alfabetyczne, a słowniki drukowane wyparte zostały przez internetowe. Aż pewnego dnia zabraknie prądu...

Idealny zbiór wiadomości dla salonowych omnibusów. Człowiek światowy, obywatel jeśli nie świata, to przynajmniej Europy, znajdzie w tej książce przede wszystkim moc ilustracji (wiadomo: zobaczyć, to nawet więcej niż wiedzieć) oraz wystarczającą dawkę opinii i ocen (zgrabnie zmieszanych z informacjami), by mógł błyszczeć w towarzystwie jako człowiek oczytany. Oczywiście, taki "człowiek kulturalny" nie musi czytać oryginałów (zresztą prawdę powiedziawszy dużo literackiej twórczości to tylko słoma i strata czasu), wystarczy, że przejrzy (w dosłownym sensie) niniejszy "Przewodnik", a może śmiało prezentować się salonowemu towarzystwu "wyciętemu z gazet" i "ulepionemu z telewizji" jako znawca literatury światowej, a nawet rodzimej (rzecz jasna z odpowiednim dystansem do polskiej zaściankowości). Ogólna zasada jest prosta: pisarze "nowocześni", "postępowi", "odważni", itp. są przedstawiani w samych superlatywach, natomiast pisarze, którzy traktują pisarstwo jako sztukę, więc starają się, by ich twórczość służyła pięknu, prawdzie i dobru są przedstawiani zawsze z uwagami krytycznymi. Można odnieść wrażenie, że nic tak nie dyskwalifikuje pisarza, jak "konserwatyzm", czyli właśnie zdrowe odróżnianie piękna, dobra i prawdy od głupoty, obrzydliwości, fałszu, brzydoty i dewiacji. Kwintesencja "salonowego wychowania" (Wiech): można prawie nic nie wiedzieć - wystarczy znać "postępowe" oceny. I temu służy ta książka: wbiciu do światowych głów "postępowych" ocen. "Tak hartuje się stal", czyli młotkowanie w imię postępu.