Monique Pluquet. Initiation au BASIC C-64, VIC-20 et CBM 8032

Wszystko o programowaniu Commodore.

Całkowity, kompletny i wyczerpujący opis pamięci Commodore 64. Rarytas dla informatyków-historyków i dla miłośników C-64.

Wyjątkowa publikacja z czasów "giełd komputerowych": zaskakująco starannie zszyta bardzo dobrej jakości odbitka kserograficzna. W zasadzie nie różni się niczym od "normalnej książki" (no, może tylko zupełnie idiotyczna okładką - kto zgadnie, co "artysta" miał na myśli?).

Jeden z największych przebojów - gra, która od pierwszej wersji, dwuwymiarowej, zafascynowała graczy. Na dyskietce jej ostatnia wersja, czyli z grafiką w "trzech wymiarach".

Napisaliśmy "dżojstik", a nie "joystick", bo urządzenie ("manipulator drążkowy" - jak brzmi fachowa nazwa, choć w tym wypadku powinno się napisać "manipulator kulkowy" czy może lepiej "piłeczkowy") zostało wytworzone w Polsce. Jest przykładem polskiej przedsiębiorczości, tej niezwykłej polskiej cechy narodowej, którą od wojny próbują niszczyć kolejne pokolenia biurokratycznych, socjalistycznych szkodników. Nasyłani z Moskwy, czy z Brukseli, hodujący własnych, miejscowych popleczników, wspierani całym aparatem państwowym, mają tylko jeden cel: wtłoczyć całe życie, a zwłaszcza gospodarcze i rodzinne, w sztywne ramy administracyjnych paragrafów, poddać całe życie totalnej, państwowej kontroli. Przez walkę ze zdrowym rozsądkiem, tradycją, wreszcie wolnością i prawami naturalnymi chcą doprowadzić do eliminacji każdej formy samodzielnego działania i zdrowego, logicznego myślenia, by każdego - tak spreparowanego i zniewolonego - człowieka uzależnić od państwowych, administracyjnych, urzędniczo i arbitralnie przyznawanych środków. Oto cel: społeczeństwo niewolników, ograniczonych intelektualnie i emocjonalnie, duchowo wyjałowionych, którymi można manipulować najprostszymi, fizycznymi, a w zasadzie fizjologicznymi podnietami i impulsami... Niby zwykły "dżojstik", niby "garażowa" produkcja, a jakże ciekawe świadectwo socjologiczne, pamiątka ze świata wolności, który chyba już nieodwołalnie odchodzi w przeszłość.

Myszka, dzięki której C-64 zmieniał się w niemal współczesny komputer. Wystarczyło tylko podłączyć stację dysków, załadować system operacyjny GEOS (rewelacyjny prekursor "okienek", stosowany też w Apple) i C-64 wkraczał na poziom nieosiągalny dla ówczesnych komputerów. Okazywało się, że komputer to nie tylko narzędzie rozrywki, ale i pracy: edytor tekstów, arkusz kalkulacyjny, baza danych, DTP! Pierwszy, przyjazny komputer, na którym - za sprawą GEOS'a - pracowała większość wykorzystujących zawodowo C-64. A jaką nowością była w tamtych czasach myszka, niech świadczy - dzisiaj zabawny - opis działania urządzenia zamieszczony na pudełku. 

"Cartridge Expander" - dzięki niemu można podłączyć do Commodore'a trzy dodatkowe kartridże. Kartridże to było obowiązkowe wzbogacenie komputera i skokowe powiększenie jego możliwości. Nic zatem dziwnego, że były w powszechnym użyciu. Niestety, C-64 umożliwiał fabrycznie podłączenie tylko jednego kartridża, co w wielu wypadkach stwarzało problemy praktyczne. "Expander" okazał się absolutnym przebojem: sprawił, że do komputera mogły być podłączone trzy kartridże jednocześnie, więc wyeliminował ciągłe ich wkładanie i wyjmowanie. Wygodne przełączniki umożliwiały bezbolesną zmianę trybu pracy oraz reset. Urządzenie proste w pomyśle, solidne w wykonaniu, rewelacyjnie funkcjonalne.

Wszystko o programie Warsaw BASIC - rewelacyjne rozszerzenie funkcji standardowego interpretera. Oczywiście napisana na C-64. 

Grafika komputerowa tworzona w języku BASIC i na Commodore C-64.

Kaseta magnetofonowa - takie były początki zewnętrznej pamięci komputerów osobistych. Z tym, że magnetofon służył w zasadzie do gier - do poważniejszych zadań należało wykorzystywać stację dysków. Nie było to konieczne, bo dobre programy użytkowe były również na taśmach, ale GEOS już wymagał stacji. Ale nawet z magnetofonem Commodore dostarczał masę uciechy - takie to były czasy. Zwykła kaseta, a gracze mają wypieki z emocji.

Commodore 64. Gry i programy użytkowe na kasetach.

Drukarka igłowa, która może drukować na oddzielnych kartkach i na perforowanym papierze ciągłym. Dzięki niej (oraz dzięki stacji dysków i systemowi GEOS) C-64 zmieniał się w wyjątkowy komputer. Drukarka czarno-biała rzecz jasna (to wyjaśnienie jest konieczne dla wychowanych na smartfonach, WiFi, bluetooth, itd.). Trzy nowe taśmy (i dwie już nieco zużyte) zapewnią wiele lat spokojnego drukowania. Wydruki z Commodora, podobnie jak brzmienie generowanej przez komputer muzyki, to rzeczy jedyne w swoim rodzaju, o wyjątkowych walorach sentymentalnych. Kwintesencja komputerowego vintage - klasyka sztucznej inteligencji w stylu retro. Drukarka miała nadruki Commodora, bo była przewidziana do współpracy z C-64, ale w pierwotnie była to jedna z drukarek Olivetti, a zatem może współpracować z każdym komputerem.

John Cochrane. Simulation techniques on the Commodore 64. Practical routines for home and business use.

Podtytuł: "A handbook for primary education" ujawnia, że jest to książka dla nauczycieli i rodziców, którzy chcieliby rozpocząć z dziećmi naukę programowania. Jest tylko jeden warunek: nauczyciele i rodzice muszą znać angielski, bo książka jest napisana w tym języku.

W tytule "trzy komputery", a w spisie treści i na tyle okładki... pięć: IBM, Atari, Amstrad, Commodore i Spectrum. No, jeśli autorzy są tak kompetentni w sprawie gier jak w kwestii liczenia do pięciu, to chyba nie powinniśmy polecać tej książki, ale czego się nie robi w pogoni za zyskiem...

Kurs elementarny programowania w języku BASIC.

25 numerycznych programów w języku BASIC napisanych przez fizyków. Tak sztuczna inteligencja wkraczała na wyższe uczelnie.