Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA

Zatopione żaglowce, podmorskie skarby oraz przygoda, tajemnica i sensacja. 

Sensacja i akcja. Zagadka i zemsta. 

Kiedyś takie książki nazywano "powieściami płaszcza i szpady". XVII wiek jako tło, zabawa z językiem i bohaterami jako konwencja (Trzej muszkieterowie to narzucające się odniesienie). Ot, czysta krotochwila, literacka rozrywka. No i oczywiście inkwizycja jako zło - literatura popularna, czyli klisze i stereotypy. Do czytania w wolnej chwili.

Fikcja, akcja i sensacja.  

O wojnie - tym razem bez fikcji - z doświadczeń korespondenta wojennego.

Zabawy w romans płaszcza i szpady ciąg dalszy. Polski tytuł jest całkowitym wymysłem tłumacza, który oczywiście wiedział lepiej od autora, jaki tytuł powinna nosić tłumaczona książka. Niestety, nie sprawdziliśmy, czy reszta tłumaczenia jest równie wierna oryginałowi. A może go przerasta? Tłumacza tłumaczy jedynie jego szczery zapał i oddanie słusznej sprawie, bo inkwizycja - jak wiadomo, każdemu oświeconemu umysłowi - to najgorsza rzecz w dziejach ludzkości i sama esencja zła.

Podtytuł: "Opowieść o dziesięciominutowym sporze między dwoma wielkimi filozofami", czyli opowieść o tym, że jak się zaczyna rozmawiać o "tolerancji" to ręce zaczynają świerzbić. Nawet zawodowych filozofów z Cambridge. "Gadu, gadu, kij do ...", by zacytować Moliera ("Mieszczanin szlachcicem", Kobiela). Fajna książka, wartka akcja, wciąga - typowa opowieść o filozofach, czyli o osobach wierzących (w swoje myśli) - wierzących, jak widać na załączonym obrazku, niemal na zbój.

W genialnym filmie "Cabaret" Liza Minnelli i Joel Grey śpiewają, że siłą, która wprawia świat w ruch jest pieniądz. Pieniądz rządzi światem. I jest to władca szalony. Jak Saturn pożera własne dzieci. Jak Moloch potrzebuje krwawej ofiary z najsłabszych. Jego królestwo - królestwo z tego świata - jest królestwem obłędu i występku, a wszystkie drogi tego królestwa są szerokie i wygodne i prowadzą do piekła. To wie każdy. I cóż z tego? Skoro każdy też wie, że lepiej mieć, niż nie mieć, że z biednym nikt się nie liczy, a bogaty wszystko może, że bieda odbiera nadzieję, a nędza odbiera przyszłość i zabija. Pieniądze nie dają szczęścia, może, ale dają zadowolenie i wygodne życie. Niby nic złego, a jednak nie można "służyć dwóm panom". Ale kołomyja! A cóż dopiero, kiedy w grę wchodzą naprawdę duże pieniądze! Oto książka wciągająca jak magnes, która obrazem zbrodniczej i szalonej chciwości jeży włos na głowie, a jednocześnie jak pieniądz oczarowuje jego nieziemską mocą. Nie sposób oderwać się od lektury. Taką moc ma pieniądz, że nawet czytanie o nim pochłania całkowicie!

Opowieść o samotności, przemijaniu, odkupieniu (?). I znowu samotność jest tematem, choć nie trwała sto lat - bo to opowieść o rzeczywistym człowieku. Ramy naszej, prozaicznej, samotności na Ziemi określił Stwórca - i, dzięki Bogu, nie trwa stu lat. "Wybawieniem będzie śmierć". 

Wendeta na sposób iberoamerykański.

Tym razem nie realizm magiczny, ale realizm tragiczny i bolesny: Kolumbia, narkotyki, mafia, zbrodnia i cierpienie. Escobar, który czuł się tak silny, że rozpoczął wojnę z dwoma państwami (własnym i Stanami) i tak bogaty (majątek oceniany na 3 miliardy dolarów!), że czuł się wszechmocny, ginie zastrzelony przez policjanta, opuszczony, zdradzony i złupiony chyba przez wszystkich. Ale zanim zginął zgotował tysiącom piekło na ziemi. I o tym jest ta książka: o ludziach z pierwszych stron gazet, ale i o zwykłych oraz o ich tragicznym przeznaczeniu. 

Laureat Nagrody Nobla, który nie tylko, że się nie ukrywał po jej przyznaniu, ale nawet ją przyjął. Bardzo konwencjonalny pisarz.

Dla osób podążających drogą rozwoju i oświecenia duchowego życie jest drogą, walką i cierpieniem. Dla Marqueza "życie jest opowieścią". Zatem tyle tych opowieści ilu żyjących ludzi. Dlaczego więc Marquez uznał, że jego opowieść zasługuje na większą uwagę niż opowieść innych ludzi? Dlaczego inni ludzie mają zawiesić swoją opowieść i skupić uwagę na opowieści cudzej? Dlaczego, zamiast żyć swoim życiem, mają poświęcać czas na życie całkiem obcego człowieka, o którym nic nie wiedzą? Dlaczego mają rezygnować ze swojego czasu, czyli życia i poświęcać swój czas na poznawanie życia Marqueza? Autobiografia, jako próba usprawiedliwienia? Pomysł na "świecką nieśmiertelność"?

Na kontynencie, na którym kiedyś słońce było bogiem, teraz - jak na wszystkich pozostałych - bogiem jest brzuch i przyrodzenie. Religia potrzebuje kapłanów oraz - co wymusza dogmat równouprawnienia - kapłanek. Oto zatem kapłanka i jej modlitewnik, czyli, jak głosi podtytuł, "opowiadania, przepisy i innego rodzaju afrodyzjaki". Dywagacja "o d**** Maryni", ale o tyle zabawna, że Marynia sama bierze w niej udział. I to z ochotą kobiety, której stuknęło pół wieku (do czego, nieco się krygując, sama się przyznaje). Uwaga! czosnek jest afrodyzjakiem (pewnie dlatego, że jak się go zje odpowiednią ilość, to można oszołomić samym oddechem:)

Masa, czyli żywioł przeciętniaków. Agresywnych przeciętniaków. Dyktatura mas. Masy jako przyszłość i przekleństwo degenerującego się zachodniego świata. Masy, które sięgają po władzę. A przywódcy jako idealni przeciętniacy - bez wykształcenia, bez matury, ale z jedynym pragnieniem: dogodzenia sobie. I z przekonaniem, że ich 'zmasowane' ideały usprawiedliwiają zastosowanie każdego rodzaju przymusu. "Od ściany do ściany, zatacza się świat pijany". Czego można się spodziewać po historii pisanej przez "pana tego świata"? Przez wieki zmienia się jego dwór, ale padół pozostanie padołem. Ratunkiem ma być "budowa Europy jako wielkiego państwa narodowego (s.206)" (jest 'naród europejski'?!). Czyli - jak zauważył jeden z czytelników - leczenie dżumy cholerą, albo program paneuropejskiego państwa totalnego. Oczywiście jako obrona przed totalitaryzmem. Niemiecki faszyzm i sowiecki komunizm w doskonałej symbiozie w obronie wolności budują Europę przyszłości, Europę bez narodów. Pytanie tylko, czy zdążą zburzyć kościoły przed muzułmanami, czy też zrobią to już pod ich nadzorem?

Ojciec chrzestny trzyma dziecko do chrztu - w jego imieniu wyrzeka się zła. A potem czuwa nad życiem chrześniaka, by przysparzał on swymi dziełami i czynami dobra na świecie... By sprostać tej odpowiedzialnej roli Don Corleone wspiera się na rodzinie i na całej armii pomocników i "cyngli", dla których niedościgłym wzorem jest Luca Brasi. W rodzinie siła!

Mafia współcześnie - czyli globalizacja. Globalizacja zbrodni.

Mafii losów ciąg dalszy.

Dalszy ciąg przygód Michaela Corleone. Sycylia w tle.

Podtytuł brzmi: "Chronologia i komentarz do Władcy Pierścieni" i książka tym właśnie jest. Jest tolkienowską encyklopedią. Autor opisuje postacie, ich wzajemne związki, analizuje zdarzenia i przedstawia ich tło, zestawia daty, a także przeprowadza analizę literacką oraz interpretacje symboliczne. Podobno napisał wszystko, co miłośnik Tolkiena wiedzieć powinien i co wiedzieć chciałby. Wydawnictwo jest przekonane, że "Klucz..." jest obowiązkowym uzupełnieniem powieści.