Państwowe Wydawnictwo Naukowe

Podtytuł: psychologia stosunków międzyludzkich.

Konfucjusz, taoizm, buddyzm, a nawet... szkoła idei platońskich (!). Wieki poszukiwań, dyskusji, sporów. Filozofia europejska i filozofia chińska: jeden świat a takie różnice w jego opisywaniu i pojmowaniu.

Dzieło najważniejsze XIX-wiecznego niemieckiego psychologa, socjologa i filozofa w tłumaczeniu i opracowaniu XX-wiecznego polskiego filozofia, eseisty i tłumacza. 

W jednym tomie dwie książki pod wspólnym tytułem: "Mister Tompkins w Krainie Czarów" i "Mister Tompkins poznaje atom". Jako Dodatek: "Cztery odczyty wygłoszone przez profesora". Słynna książka (amerykański autor: nagradzany popularyzator nauki), która w sposób literacki i fantazyjny przekazuje wiedzę na temat całkiem realny: obrazu świata, jaki wytworzyła fizyka XX wieku. W sposób wciągający i przystępny o przedmiocie z natury dostępnym jedynie dla wybranych. By rzecz całą ułatwić i uatrakcyjnić książkę bogato zilustrowano. 

Antropologia filozoficzna u swego zarania.

Lektura nieobowiązkowa dla studentów historii filozofii - jeśli ktoś ma dużo czasu i jeszcze więcej determinacji. Co agnostyk może powiedzieć o religii innego, niż to, co założył na początku? Wiara w Boga jest kwestią rozumu. Hume uważa, że nie. Nawet tworzy własną historię, by udowodnić, że ma rację. Bardzo to "rozumne". Racjonalizm irracjonalny. Bóg z nim.

Badania logiczne. Tom I: "Prolegomena do czystej logiki". Dla filozofów zawodowych rzecz, której doniosłość wszyscy podnoszą (zgodność u filozofów rzadko spotykana), a dla amatorów rzecz, której obecność na półce wszyscy doceniają.

Podtytuł: "Badania dotyczące fenomenologii i teorii poznania".

Profesor Uniwersytetu Jagielońskiego, którego życiem była literatura polska. I dlatego Niemcy zamęczyli go w niemieckim obozie koncentracyjnym. 

'Filozofia krytyczna' wobec estetyki i teologi, piękna i dobra. Żegnajcie "naturalne skłonności tzw. zdrowego rozumu".

Gdyby Kali, po przygodach ze Stasiem i Nel, osiadł w Europie i zaczął pracę na którymś z uniwersytetów, na katedrze etyki, nie mówiłoby się o "moralności Kalego" tylko o "rozważaniach profesora Kalego na temat relatywizmu etycznego". Oferowana książka cenna dla miłośników marksizmu.

Władysław Tatarkiewicz zredagował zbiór tekstów polskich filozofów z początku XIX wieku i nadał owemu zbiorowi tytuł pożyczony od pierwszej rozprawy zamieszczonej w książce. XXI wiek nie zawraca sobie głowy takimi głupstwami. Jak jest "zdrówko", jak są "pieniążki", to jedyne czego potrzeba to "ekranik" na całą ścianę i "grill". I "róbta co chceta". Jak tak chceta, no to mata. Tylko skąd pretensje, że mata to, co mata?

Wydanie drugie (a więc całość w jednym tomie) książki, która w PRL-u była obowiązkową pozycją każdej inteligenckiej biblioteki. "Opowieść o sztuce europejskiej naszej ery" (taki podtytuł) jest opowieścią historyka, który przyznaje "sztuce rolę nie tylko tego czynnika, który cieszy oko i porusza myśl, ale także, który swym pięknem i estetycznym ładem wychowuje i wszczepia poczucie odpowiedzialności za to, co stworzyły pokolenia, a co tak łatwo zniszczyć dziś może jeden moment." Minęło pół wieku i minęła taka wizja sztuki. Przynajmniej oficjalnie: agresywni i pozbawieni jakichkolwiek intelektualnych pretensji i kwalifikacji "artyści", mają tylko jedno hasło: zaszokować i zarobić. Odchody w puszce, filmowanie jedzenia banana, okaleczanie siebie i innych, itp. szaleństwa i idiotyzmy oto "twórczość" nachalnie lansowana i narzucana współcześnie. I najważniejsze: by było jak najwięcej seksu w jak najdziwniejszych konfiguracjach i układach, najlepiej na scenie, w teatrze. Architektura ustąpiła miejsca "dewelopingowi", a urbanistyka wciskaniu "plomb - inwestycji" na najmniejszy bodaj skwerek, bo musi powstać kolejna "plaza", "house" czy "mansion". Taką "sztukę" produkują władcy masowej wyobraźni i dysponenci kredytów. Chwała Bogu są normalni ludzie, dla których sztuka pozostaje wzniosłą dziedziną ludzkiego ducha, a artysta jest twórcą obdarzonym kunsztem, wrażliwością i odpowiedzialnością. Dla nich jest ta książka - zbiór najwspanialszych dokonań twórczych. Dla tych zaś, którzy - by zacytować Witkacego - "zbydlęceni po azjatycku" sprowadzili życie ludzkie do kilku najpospolitszych odruchów fizjologicznych dzieło Białostockiego może być oczyszczającą i pouczającą wyprawą w świat piękna, prawdy i dobra - wartości, które legły u podstaw europejskiej cywilizacji. Może, ale czy będzie?

Piąty tom "Historii Powszechnej" napisał Janusz Pajewski. Książka jest, podobnie jak poprzednie tomy, klasycznym podręcznikiem akademickim z czasów PRL-u. Opisuje epokę, w której Europa zaczęła być strefą rządzoną przez Prusy/Niemcy i Rosję/Związek Sowiecki. To epoka rozpoczęta wojną z Francją, która wyniosła Prusy do roli mocarstwa, a zakończona wraz z końcem Wielkiej Wojny, po której Prusy stały się Niemcami, a Rosja Związkiem Radzieckim. Nazwy się zmieniły, ale cel polityki pozostał ten sam: hegemonia w Europie. Oba państwa, rozgoryczone efektami I-szej wojny, rozpoczęły pracę nad tym, by wspólnym wysiłkiem doprowadzić do wojny następnej. Obraz tej szatańskiej współpracy byłby zapewne treścią tomu szóstego, jednakże PWN na tomie piątym poprzestał, a więc miłośnikom dziejów pozostaje uczyć się PRL-owskiej wersji historii z "Czterech pancernych" i z przygód Klosa.

Polski przedruk angielskiego wydania Oxford University Press. Można odnieść wrażenie, że język angielski składa się głównie z idiomów. Co za język! Nie dość, że nic nie czyta się tak, jak się pisze, to jeszcze wszystko znaczy co innego niż się zdaje.

Książka - niezbędnik biznesmena. Przewodnik po finansach, czyli co każdy menadżer i przedsiębiorca wiedzieć powinien. "201 formuł z dziedziny finansów, rachunkowości i bankowości, narzędzi podejmowania decyzji dla menadżerów" - 201 wzorów, które pozwalają obliczyć wszystko, co związane z zarządzaniem kapitałem, z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa. Czysta matematyka, dzięki której wie się prawdziwie jaka jest teraźniejszość i jaka może być przyszłość. Czysta matematyka, więc nie ma miejsca na polityczne mydlenie oczu. Im więcej i lepiej zostanie policzone, tym lepiej i skuteczniej można zarządzać firmą. Liczb nie da się zagadać, nie da się oszukać, nie da się zastraszyć. W ostatecznym rachunku musi być zysk, a nie strata, a niniejsza książka jest doskonałym źródłem narzędzi i sposobów kontrolowania, by nie zejść z drogi prowadzącej do zysku i rozwoju.

Lektura obowiązkowa dla zajmujących się językiem jako przedmiotem badań i refleksji. Język, niby pospolite i codzienne narzędzie, w istocie fascynująca i wyjątkowa rzeczywistość - umiejętność, cecha, właściwość, człowieka. Może dlatego, że na początku było Słowo? Człowiek w języku opisuje świat, wyraża siebie, organizuje działanie i - to najbardziej zaskakujące: w języku mówi o języku, by mówić o mówieniu o języku, by powiedzieć o mówieniu o mówieniu o języku, itd, i - jakby mało było zamieszania z tymi wszystkimi "piętrami" - tworzy jeszcze języki sztuczne, by jeszcze bardziej skomplikować mówienie o mówieniu o mówieniu... Ale, zaraz: co znaczy "człowiek"? A "język"? A "mówienie"? A...

W tym tomie: Semantyka a gramatyka, Słownictwo, Kontekst, styl i kultura, Deiktyczność, przestrzeń i czas, Tryb i siła ilokucyjna, Modalność.

Przedstawiciel szkoły popperowskiej w obronie racjonalności ludzkiego poznania. Zresztą - jak głosi stanowisko sceptyczne wobec sceptycyzmu - czy konsekwentny sceptycyzm nie jest samo-zanegowaniem, samo-zaprzeczeniem? Tyle tych "szkół" w sceptycyzmie wprawionych - a wszystkie i tak zdają się mówić jedno: my mówimy prawdę. Tak jak z relatywizmem: każda prawda jest względna, z wyjątkiem tej, że każda prawda jest względna... i tak w koło Macieju.

Podstawowy podręcznik o starożytności dla studiujących historię w PRL-u.