MGM

Filmowy Amerykanin w Paryżu, czyli Gene Kelly i Leslie Caron w musicalu, który zdobył sześć Oscarów: za najlepszy film, muzykę, scenariusz, zdjęcia, scenografię i kostiumy. Gene Kelly dostał również specjalnego Oscara za choreografię. Ożywiony Henri de Touluse-Lautrec (tzn. nie on dosłownie, ale jego świat namalowany) to jedne z najbardziej znanych "ożywionych obrazów" (dobra nazwa w tym kontekście:) w historii kina. 

Film z polskim lektorem. Film całkowicie niepoprawny politycznie: dwie płcie, główny bohater jest białym mężczyzną,... . Aż strach pomyśleć kto może poczuć się tym filmem obrażony, "wykluczony", "stygmatyzowany" (poczynając od nieznających polskiego). Chyba zamiast do sprzedaży powinien trafić do niszczarki... Idealny Bond XXI wieku: bez płci, bez koloru skóry, "międzygatunkowy", czyli coś pośredniego między kamieniem, rośliną, zwierzęciem i człowiekiem, obowiązkowo w "maseczce". To oczywiste. Tylko jakiego wzrostu? Przecież zawsze znajdzie się ktoś, kto poczuje się urażony jego wzrostem: albo, że niższy, albo, że wyższy, albo, że równy. Idealny Bond: zaczęło się od tego, że przestał palić, by nie propagować złych zachowań, a skończy, że przestanie w ogóle istnieć. Wszak tylko to, co nie istnieje nie wzbudza - z istoty swojej - niczyich protestów. Aż spełni się wizja Kononowicza: "żeby nie było niczego". Bóg, kierując się miłością, stworzył świat z niczego. Człowiek, kierując się nienawiścią do Boga, chce powrócić świat do nicości. Ale najpierw wróćmy do GoldenEye - bo zanim nastąpi totalna anihilacja musi dojść do totalnej destrukcji. A ona obejmuje w filmie między innymi: fabrykę i skład broni chemicznej, dwie stacje kontroli satelitów wraz z satelitami, myśliwce, helikoptery, pociąg pancerny, czołg, pół Petersburga, kilkadziesiąt samochodów... No i 'last but not least': dziesiątki trupów jako obowiązkowy ornament. Brosnan jako Bond V zaczął z rozmachem i fantazją.

Pierce Brosnan wkracza - jako piąty - do elitarnego towarzystwa agentów 007. Oczywiście nie wkracza sam, tylko obowiązkowo w damskim towarzystwie: tym razem Izabelli Scorupco (Brosnan to Brosnan, ale Scorupco to Skorupko, nie tylko w wymowie, ale i w białostockim pochodzeniu). Kaseta wyjątkowa, bo nagrana z najwyższą jakością obrazu i dźwięku, do jakiej doszedł VHS przed pojawieniem się DVD. "Klub Konesera", czyli kasety z dźwiękiem Stereo Dolby Surround i polskimi napisami, a nie z lektorem. Rosjanka i Szkot ratują resztki brytyjskiego imperium - a zatem cały świat - przez dońskim kozakiem. Takie wybuchowe multikulti.

Bergmanowska wariacja na temat niemieckich, "weimarskich" fantazji Fritza Langa. Wyprawa w świat, w którym majaczą cienie doktora Mabuse i komisarza Lochmanna. I Josefa Mengele. Piekło na ziemi z "naukowcami" - psychopatami i socjopatami, aniołami śmierci, kapłanami kultu "postępu ku polepszeniu człowieka i ludzkości".

Kaseta VHS ma swoje zalety (polski lektor, piosenki z polskimi napisami), ale i swoje wady (VHS to nie DVD). Cóż "nic nie jest doskonałe".

Bajkowy świat, w którym troskliwe rządy i ich piękni (zawsze z doskonałym makijażem i niewzruszoną fryzurą - bez względu na szamotaniny, mordobicia, salta, itp.) agenci czuwają nad ogólnym szczęściem. Czasem trafi się jakiś szaleniec który chce zakłócić - dla własnych, chorych celów - rozkwit raju na ziemi, ale po krótkiej walce (śmiertelnej dla złoczyńcy - jego śmierć jest zawsze, by tak rzec, smakowita), okraszonej obowiązkowymi fajerwerkami, wybuchami i sztucznymi ogniami, ogólnoświatowy stan nirwany zostaje przywrócony. Raj na ziemi zawdzięczamy bowiem troskliwym rządom i służbom specjalnym (z licencją na zabijanie jakby co).

Zabawna ciekawostka: Pierce Brosnan i Denise Richards byli w 1999 roku mianowani do nagrody Złotej Maliny w kategorii Najgorszej Pary Ekranowej. 

Trzy grzyby w barszcz: Chandler, Altman i Gould.

Czarno-biały klasyk czarnego kryminału. Drobiazgowo zaplanowany skok i... . Sytuacje tyle razy filmowane: duże pieniądze i grupa spryciarzy. Ale to, co gładko udaje się gwiazdom w "Ocean's eleven", w "czarnym kryminale" potoczy się zaskakująco. Oczywiście nie zdradzimy jak. To już trzeba samemu zobaczyć... 

Nieprawdopodobne pomieszanie gatunków i stylów, trzy w jednym: western, który jest wojenną komedią. Jakby tego było mało, to bohaterowie - mimo, że rzecz się dzieje w 1945 roku - są jak najbardziej współczesnymi Amerykanami (jest nawet hipis - "Szajba"!). Film całkowicie niezgodny z wymogami politycznej poprawności: wszyscy aktorzy (same gwiazdy kina lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku) są białymi mężczyznami (w filmie nie występuje ani jedna kobieta!), którzy zachowują się i działają tak, jak na prawdziwych mężczyzn przystało. Całość w rytm rewelacyjnej muzyki, którą napisał Lalo Schifrin. Jednym słowem arcydzieło czystej rozrywki (poziom nieosiągalny dla współczesnych "filmowców - funkcjonariuszy frontu walki ideologicznej" spod znaku sześciokolorowej flagi i pięćdziesięciu siedmiu, czy ilu tam sobie wymyślą, płci).