Rudyard Kipling. Księga dżungli. Druga księga dżungli

Rudyard Kipling napisał, Andrzej Polkowski przełożył, a Józef Wilkoń pomalował. Wyjątkowe wydanie.  

Przyszli władcy świata - szkolne "awantury i wybryki" przyszłej elity imperium. Uczniowie kontra ciało (pedagogiczne głównie). Ta sama opowieść, jak świat długi i szeroki, choć w różnych dekoracjach. W tej odsłonie elitarna angielska szkoła  z przełomu XIX i XX wieku. Powieść w dużej mierze autobiograficzna.

Książka, którą Kipling napisał dla córki. I nie tylko napisał, ale też zilustrował, a rysunki dodatkowo żartobliwie skomentował. Czego to nie zrobi ojciec dla dziecka!  

Książka z serii "lektury szkolne z opracowaniem". W trosce o "młotkowanie" młodych umysłów: zwierzęta jak ludzie, a ludzie jak zwierzęta. Jaka zresztą może być wizja świata głoszona przez ateistę, socjalistę, miłośnika Marksa, Darwina, Spencera i Nietzschego? Oto paradoks socjalistów: chwaląc w teorii naturę i wolność (od społeczeństwa i od Boga), w praktyce narzucają kult przerażających ideologów absolutnego odczłowieczenia i zniewolenia. Ludzie są źli i okrutni - powiadają - a zatem naprawmy ich terrorem i tyranią, która jest wręcz obowiązkiem "nadludzi". Z jednej strony pogarda dla bezwartościowego ludzkiego istnienia (bezwartościowi są wszyscy, którzy są nieprzydatni z punktu widzenia "praw natury"), a z drugiej apoteoza "praw" zwierząt i ich "duchowości" (świątkiem czcicieli "praw zwierząt" powinien być chyba Incitatus). Ludzie jak zwierzęta, zwierzęta jak ludzie - w imię obrony godności człowieka. Odwrócony porządek naturalny - w imię obrony natury. Czy może być lepsza szkoła bezradności i zagubienia, lepsza podstawa nowoczesnego niewolnictwa? Pochwała zniewolenia w imię wolności. Skoro Boga nie ma, to wszystko wolno. Oczywiście tylko tym wybranym przez Naturę, która jest prawdziwym bogiem (którego nie ma, ale - jak widać - jednak jest, bo - jak zauważył GK Chesterton - kto nie wierzy w Boga, ten uwierzy we wszystko, czyli w cokolwiek).