Pożegnanie z Afryką, film DVD

Nazwiska, które w latach 70-tych przyspieszały bicie serca miłośników kina. Według stopnia przyspieszenia: Antonioni, Nicholson i - osoby o słabszych nerwach proszone są o opuszczenie sali - Maria Schneider. 

Jedna z najsłynniejszych książek o Afryce.

Literatura piękna i refleksyjna. Pisana w czasach, kiedy pisarze tworzyli zgodnie z własnym sumieniem i talentem. Obraz Afryki może zatem zaskoczyć wszystkich, którzy przywykli do twórczości współczesnych umysłów (i piór) zniewolonych poprawnością polityczną. W dzisiejszych czasach, czasach wszechogarniającej cenzury (i autocenzury) ideologicznej zmuszającej do kopiowania infantylnego obrazu świata (biały człowiek - be, samo zło, a czarny człowiek - cacy i samo dobro) relacja Sienkiewicza może podziałać na czytelnika jak ożywczy spacer w górach działa na zaczadziałego mieszczucha. Książka skazana na zapomnienie jeszcze z kilku powodów. Otóż jest krytyczna wobec takich zjawisk, wobec których współczesnemu "kulturalnemu człowiekowi" nie wolno być krytycznym, a Sienkiewicz jest - jak przystało bezkompromisowo szczeremu i uczciwemu pisarzowi. A zatem znajdziemy wśród wielu rozważań również rozważania krytyczne wobec socjalizmu i komunizmu, wobec niemieckiej działalności w Afryce, wobec islamu. Jak tak można! Krytykować socjalizm, niemieckie porządki i islam! Ciemnogród! I na koniec jeszcze jedno ostrzeżenie: uwaga! książka napisana piękną polszczyzną, językiem, godnym mądrych myśli i pięknych obrazów. Bez przekleństw, slangu medialnego, internetowych skrótowców, więc może być niezrozumiała dla współczesnych ludzi wykształconych. Piszemy to, żeby nie było pretensji, że oferujemy książkę, której nie da się zrozumieć: "sorry, taki był kiedyś język polski". 

Nazwiska przyciągające do kin (Patricia Kaas, Jeremy Irons, Claude Lelouch oraz gwiazda - 'seksbomba' jak mówiono i pisano w latach jej największej sławy - Claudia Cardinale). Watek romansowy spleciony z wątkiem sensacyjnym, w orientalnych dekoracjach i z towarzyszeniem przebojowej, nastrojowej muzyki. Główni bohaterowie opowieści: dżentelmen włamywacz i "poszukująca sensu życia" urocza piosenkarka. W sumie zgrabne kino rozrywkowe - jakie to proste...

Pierwsze wydanie powojenne i - jak to było w wówczas w zwyczaju - w imponującym nakładzie: 100 000 egzemplarzy (nie licząc 205 egzemplarzy "autorskich"). Ciekawe, ile tych książek było rzeczywiście przeczytanych, a ile dotrwało do naszych czasów?