K. Blixen, Pożegnanie z Afryką

Nora Roberts, to popularna (bestselerowa znaczy) mistrzyni romansów, a jej Błękitna zatoka opowiada historię Setha. Kto zna pisarkę wykrzyknie: "no, wreszcie!", kto nie zna spyta: "czyją? i co z tego?". No to z tego, że burza uczuć, że wstrząsające tajemnice i tajemnicze zaskoczenia, że w ogóle wikła się emocjonalnie i rozplątuje uczuciowo jak na kobiecy romans XX wieczny przystało. Europa może wywalać majątek na propagandę jakiegoś "gender", ale "gender", czy nie "gender", to autorka jest kobietą i pisze dla kobiet, choć jest lansowana jako znawczyni mężczyzn. Już same tytuły jej wybranych aktów pisarskich wystarczą, by docenić wspomniane znawstwo: "Gorący lód", "Błękitna dalia", "Czarna róża", "Szkarłatna lilia", "Łzy księżyca", ... bez dyskusji - czyste, męskie tematy.

Literatura piękna i refleksyjna. Pisana w czasach, kiedy pisarze tworzyli zgodnie z własnym sumieniem i talentem. Obraz Afryki może zatem zaskoczyć wszystkich, którzy przywykli do twórczości współczesnych umysłów (i piór) zniewolonych poprawnością polityczną. W dzisiejszych czasach, czasach wszechogarniającej cenzury (i autocenzury) ideologicznej zmuszającej do kopiowania infantylnego obrazu świata (biały człowiek - be, samo zło, a czarny człowiek - cacy i samo dobro) relacja Sienkiewicza może podziałać na czytelnika jak ożywczy spacer w górach działa na zaczadziałego mieszczucha. Książka skazana na zapomnienie jeszcze z kilku powodów. Otóż jest krytyczna wobec takich zjawisk, wobec których współczesnemu "kulturalnemu człowiekowi" nie wolno być krytycznym, a Sienkiewicz jest - jak przystało bezkompromisowo szczeremu i uczciwemu pisarzowi. A zatem znajdziemy wśród wielu rozważań również rozważania krytyczne wobec socjalizmu i komunizmu, wobec niemieckiej działalności w Afryce, wobec islamu. Jak tak można! Krytykować socjalizm, niemieckie porządki i islam! Ciemnogród! I na koniec jeszcze jedno ostrzeżenie: uwaga! książka napisana piękną polszczyzną, językiem, godnym mądrych myśli i pięknych obrazów. Bez przekleństw, slangu medialnego, internetowych skrótowców, więc może być niezrozumiała dla współczesnych ludzi wykształconych. Piszemy to, żeby nie było pretensji, że oferujemy książkę, której nie da się zrozumieć: "sorry, taki był kiedyś język polski". 

Pierwsze wydanie powojenne i - jak to było w wówczas w zwyczaju - w imponującym nakładzie: 100 000 egzemplarzy (nie licząc 205 egzemplarzy "autorskich"). Ciekawe, ile tych książek było rzeczywiście przeczytanych, a ile dotrwało do naszych czasów?