Commodore 64. Jak rozbudować interpreter?

Napisaliśmy "dżojstik", a nie "joystick", bo urządzenie ("manipulator drążkowy" - jak brzmi fachowa nazwa, choć w tym wypadku powinno się napisać "manipulator kulkowy" czy może lepiej "piłeczkowy") zostało wytworzone w Polsce. Jest przykładem polskiej przedsiębiorczości, tej niezwykłej polskiej cechy narodowej, którą od wojny próbują niszczyć kolejne pokolenia biurokratycznych, socjalistycznych szkodników. Nasyłani z Moskwy, czy z Brukseli, hodujący własnych, miejscowych popleczników, wspierani całym aparatem państwowym, mają tylko jeden cel: wtłoczyć całe życie, a zwłaszcza gospodarcze i rodzinne, w sztywne ramy administracyjnych paragrafów, poddać całe życie totalnej, państwowej kontroli. Przez walkę ze zdrowym rozsądkiem, tradycją, wreszcie wolnością i prawami naturalnymi chcą doprowadzić do eliminacji każdej formy samodzielnego działania i zdrowego, logicznego myślenia, by każdego - tak spreparowanego i zniewolonego - człowieka uzależnić od państwowych, administracyjnych, urzędniczo i arbitralnie przyznawanych środków. Oto cel: społeczeństwo niewolników, ograniczonych intelektualnie i emocjonalnie, duchowo wyjałowionych, którymi można manipulować najprostszymi, fizycznymi, a w zasadzie fizjologicznymi podnietami i impulsami... Niby zwykły "dżojstik", niby "garażowa" produkcja, a jakże ciekawe świadectwo socjologiczne, pamiątka ze świata wolności, który chyba już nieodwołalnie odchodzi w przeszłość.

Wszystko, co trzeba wiedzieć o Commodore (a nawet więcej).

Wyprodukowany w Anglii "Joystick Speed King" kiedy pojawił się w sprzedaży stał się od razu rewelacją. Był pierwszym dżojstikiem, który tak zaprojektowano, by mógł być trzymany w ręce. Co więcej: miał wszystkie przyciski (w tym auto-fire) tuż pod palcami, co umożliwiało błyskawiczną reakcję gracza na wydarzenia. Był wytrzymały, solidny, czuły, trwały i niezwykle wygodny. "Oderwanie od blatu" i ergonomiczny kształt sprawiają, że Speed King sprawdza się doskonale nie tylko w grach, ale również w różnych programach użytkowych, w których ważne jest precyzyjne panowanie nad kursorem.

Myszka, dzięki której C-64 zmieniał się w niemal współczesny komputer. Wystarczyło tylko podłączyć stację dysków, załadować system operacyjny GEOS (rewelacyjny prekursor "okienek", stosowany też w Apple) i C-64 wkraczał na poziom nieosiągalny dla ówczesnych komputerów. Okazywało się, że komputer to nie tylko narzędzie rozrywki, ale i pracy: edytor tekstów, arkusz kalkulacyjny, baza danych, DTP! Pierwszy, przyjazny komputer, na którym - za sprawą GEOS'a - pracowała większość wykorzystujących zawodowo C-64. A jaką nowością była w tamtych czasach myszka, niech świadczy - dzisiaj zabawny - opis działania urządzenia zamieszczony na pudełku. 

Mind Benders, czyli 4 przebojowe gry na kasetach: Trivial Pursuit, Snare, Confuzion, Split Personalities. Instrukcje.

Commodore 64. Gry i programy użytkowe na kasetach.

Drukarka igłowa, która może drukować na oddzielnych kartkach i na perforowanym papierze ciągłym. Dzięki niej (oraz dzięki stacji dysków i systemowi GEOS) C-64 zmieniał się w wyjątkowy komputer. Drukarka czarno-biała rzecz jasna (to wyjaśnienie jest konieczne dla wychowanych na smartfonach, WiFi, bluetooth, itd.). Trzy nowe taśmy (i dwie już nieco zużyte) zapewnią wiele lat spokojnego drukowania. Wydruki z Commodora, podobnie jak brzmienie generowanej przez komputer muzyki, to rzeczy jedyne w swoim rodzaju, o wyjątkowych walorach sentymentalnych. Kwintesencja komputerowego vintage - klasyka sztucznej inteligencji w stylu retro. Drukarka miała nadruki Commodora, bo była przewidziana do współpracy z C-64, ale w pierwotnie była to jedna z drukarek Olivetti, a zatem może współpracować z każdym komputerem.

Jeśli chcemy, żeby komputer służył nie tylko do prostych gier, ale również do poważniejszych zadań, to jest to jedna z książek, które umożliwią pokonanie kolejnych etapów informatycznego wtajemniczenia.

Wyjątkowa publikacja z czasów "giełd komputerowych": zaskakująco starannie zszyta bardzo dobrej jakości odbitka kserograficzna. W zasadzie nie różni się niczym od "normalnej książki" (no, może tylko zupełnie idiotyczna okładką - kto zgadnie, co "artysta" miał na myśli?).

Całkowity, kompletny i wyczerpujący opis pamięci Commodore 64. Rarytas dla informatyków-historyków i dla miłośników C-64.

Kurs elementarny programowania w języku BASIC.

Chyba najbardziej rozbudowany kurs początkowy. Są różne początki: szkoła podstawowa, szkoła średnia, szkoła wyższa. Jeden etap się kończy, następny etap się zaczyna. To jest właśnie książka dla chcących zacząć ostatni etap.

W tytule "trzy komputery", a w spisie treści i na tyle okładki... pięć: IBM, Atari, Amstrad, Commodore i Spectrum. No, jeśli autorzy są tak kompetentni w sprawie gier jak w kwestii liczenia do pięciu, to chyba nie powinniśmy polecać tej książki, ale czego się nie robi w pogoni za zyskiem...

Wyprawa do zamku na ratunek uwięzionemu bratu - bliźniakowi (?!). Stawka jest większa niż życie - przegrany traci bowiem duszę i staje się niewolnikiem pana zamku. Sztuczna inteligencja od początku okazuje swój infantylizm oraz podstępny i złowieszczy charakter, gdyż - jak pisze producent - jeśli gracz zawiedzie, opanuje go "wieczny strach". Jak pisał Vonnegut (inny bohater, obok Commodore, tamtych czasów): "w bezsensie siła!".

Podtytuł: "A handbook for primary education" ujawnia, że jest to książka dla nauczycieli i rodziców, którzy chcieliby rozpocząć z dziećmi naukę programowania. Jest tylko jeden warunek: nauczyciele i rodzice muszą znać angielski, bo książka jest napisana w tym języku.

John Cochrane. Simulation techniques on the Commodore 64. Practical routines for home and business use.

Książkę otwiera okrzyk-polecenie: "Szczęściarze, posiadający Commodora 64, zagrajcie!" Książka napisana co prawda po francusku, ale programy napisane w BASIC'u, więc można cieszyć się grami bez konieczności poznawania francuszczyzny.

Spisy treści, a więc i spisy gier, na zdjęciach.

Witold Sikorski, Słownik terminów i komunikatów komputerowych.

Commodore 64. Opisy gier