Mary Shelley, Frankenstein

Powieść Mary Shelley słusznie znalazła się w kolekcji prezentującej najsłynniejsze dzieła literatury XIX wieku.

Koszmar powraca...

Czyli trochę horroru dla młodszych i dużo uciechy dla starszych.

Complete and Unabridged, czyli strachy na lachy bez skrótów i w oryginale.

Jak głosi cały tytuł jest to "Przedziwna historia Doktora Jekylla i pana Hyde'a". Dobro i zło. Zło jest tak pociągające, intrygujące, kuszące. Ostatecznie trochę zabawy ze złem nie zawadzi. Zresztą, jak zrobi się niebezpiecznie, albo groźnie, można się wycofać. Oto prawdziwa wiara: nad złem można zapanować. Złu się folguje, ale nad złem się nie panuje. Aż kiedy zło ukaże swoje prawdziwe oblicze, kiedy odbierze całą wolność, zniszczy całe dobro, nie w ludzkiej już mocy będzie obrona przed jego destrukcyjna potęgą. I czy śmierć jest jedynym wyzwoleniem? Czy w ogóle jest wyzwoleniem? 

Bardzo ciekawe wydanie: tekstowi powieści towarzyszą bowiem, oprócz "zwykłych" ilustracji, ilustracje z epoki (grafiki, reprodukcje, plany, zdjęcia zabytkowych przedmiotów, itp.) oraz opisy i wyjaśnienia obrazujące życie codzienne oraz naukowe epoki, w jakiej rozgrywa się powieść. Bardzo ciekawy pomysł edytorski - jakby rozbudowane przypisy, które, dzięki wzbogaceniu ilustracjami, nabrały własnego, samoistnego życia i uczyniły z powieści bogatą w treści pozaliterackie (historyczne, naukowe, obyczajowe, socjologiczne) wyjątkową książkę. Idealna lektura dla młodych ludzi: opowiedziana historia, dzięki dodanym materiałom, okazuje się nie tyle przerażającą, wyizolowaną powieścią grozy, co koherentnym elementem całkiem realnej kultury i całkiem realnego okresu historycznego. Powieść - album.

Jeśli komuś brakuje zła w życiu, albo lubi przebywać w towarzystwie ludzi czyniących zło, albo chce poczuć "bezsens egzystencji", albo tylko chce sobie popsuć nastrój, to książka jest dla niego. Wszystko jest bez sensu, nawet nie wiadomo czy autorka jest autorką prawdziwą, czy książki nie napisała jej siostra. Ciekawe? W tym wypadku okazuje się dosłownie, że ciekawość to pierwszy stopień do piekła. Bo piekło jest tam, gdzie nienawiść zastępuje miłość. Tylko po co o tym czytać? W chorym świecie chore książki uchodzą za literaturę, tylko dlaczego piękną? Wszak nic w niej pięknego. Może powinna powstać zatem nowa kategoria: "literatura odrażająca"? Problem z rzeczami, które się robi tylko dlatego, że można je zrobić, choć rzeczy te są złe, jest taki, że czasu poświęconego na takie rzeczy nic nie zwróci. Ominie się za to coś dobrego, na co już czasu zabraknie, bo zmitrężyło się go, bo rozrzutnie "wydało się" go na rzeczy, po których co najmniej pozostaje niesmak. I potem zdziwienie, że "ma się doła". Więc ostrzegamy: "dół" gwarantowany. Wygląda zatem na to, że sprzedanie tej książki byłoby czynem nieetycznym... . Ale przecież "chcącemu nie dzieje się krzywda". Myśmy ostrzegli.