Fiodor Dostojewski, Bracia Karamazow

Ojcobójstwo w filozoficznych ramach. Wszak - jak zauważył Iwan Karamazow - "jeśli nie ma Boga, to wszystko jest dozwolone".

Klasyczna pozycja. Lektura obowiązkowa dla zainteresowanych życiem i twórczością Dostojewskiego. Ale uwaga! Najpierw trzeba przeczytać Dostojewskiego, a potem Mackiewicza, nie odwrotnie! 

Książkę wydał PIW w 1987, w czasach, w których "poprawność polityczna" nie była jeszcze jedną z głównych trosk socjalizmu. Wydana współcześnie, na przykład w jakiejś serii "klasyki humanisty", czy "lektur fundamentalnych", albo "kanonu europejskiego", serii dołączanej do jakiejś - na przykład - gazety, musiałaby (i to koniecznie!) mieć zmieniony tytuł, by nikogo nie "stygmatyzować" i nie "wykluczać", w trosce, by nikt nie "poczuł się urażony". Wszak jeśli zmieniono z wyżej wymienionych powodów tytuł kryminału Agaty Christie (bo "murzynki" stygmatyzowały, wykluczały i coś tam jeszcze wydawcy robiły), to dlaczego nie miałby podlegać tym samym zasadom Fiodor Dostojewski? Przecież "idiota" strasznie stygmatyzuje, wyklucza i obraża! Chyba, że są równi i równiejsi, ale to niemożliwe, żeby byli, prawda? Tak, to pytanie do stróżów poprawności: prawda, że nie ma równych i równiejszych? Co za idiotyczne pytanie, widać, że pyta się idiota, kompletny idiota...

Jedna z trzech najbardziej znanych antyutopii (pozostałe to - jak pisze wydawca - Nowy wspaniały świat Huxleya i Rok 1984 Orwella). Antyutopia tym się różni od utopii, że jest bardziej prawdopodobna i bliższa realizacji.

Jeszcze jedna próba okazania, że "jeśli Boga nie ma, to wszystko wolno". Czy zaskakuje fakt, że tym "wszystkim", do którego zdolny jest taki "wyzwolony od Boga człowiek", jest zło?