Nowości

Ferdinand Havlik (czeski kompozytor, klarnecista i współzałożyciel praskiego, swego czasu bardzo znanego, teatru muzycznego "Semafor") i jego Swing Band. Na płycie klasyczne utwory swingowe w stereofonicznych aranżacjach. Benny Goodman znad Wełtawy - socjalistyczny Król Swingu.

Doskonała pomoc dla młodzieży uczącej się języka. Słowniczek na końcu książki niezwykle ułatwia i upraszcza pierwsze zmagania z językiem "lengłydż".

Przebój końca XX wieku. Jedna z tych gier, która opanowała chyba wszystkie komputery, nie tylko PC-ty, ale również 8-bitowe!

Tytuł wprowadza w błąd, bo książka opisuje tylko pewne, specyficzne zjawisko, charakterystyczne dla nowożytnego judaizmu rabinicznego. A że powstała w USraelu, to dodatkowo autor żenująco podporządkowuje się ideologii poprawności politycznej. Z tyłu książki, która przedstawia oczywisty, przygnębiający stan ducha, w jakim żyją ci, którzy czują jakiś pozytywny związek z tymi, którzy 2000 lat temu wystąpili przeciw swojemu Bogu, wydawca reklamuje publikację następującą dykteryjką: "Rzecz dzieje się w latach dwudziestych XX wieku. Pewien Żyd z małego miasteczka jedzie do Warszawy. Po powrocie opowiada przyjacielowi: 'Poznałem tam Żyda, który dorastał w jesziwie i potrafił cytować fragmenty Talmudu. Poznałem Żyda, który jest właścicielem dużego sklepu z odzieżą i zatrudnia wielu subiektów. I poznałem Żyda, który jest żarliwym komunistą'. 'I co w tym dziwnego? - pyta przyjaciel - Warszawa to duże miasto. Musi tam być z milion Żydów.' 'Nic nie rozumiesz. To był ten sam Żyd'." Trudno chyba o celniejszą charakterystykę tej nacji: jako wyznawcy talmudycznego, rabinicznego judaizmu widzą w gojach coś pośredniego między prawdziwymi ludźmi (czyli nimi samymi) a zwierzętami, więc bez skrupułów mogą poddawać gojów kapitalistycznemu wyzyskowi. Jednocześnie, by utrzymać trwale dominację ekonomiczną, czyli by zagwarantować sobie bezpieczne bogacenie się, muszą również zapewnić sobie dominację polityczną, do czego oczywiście najlepiej nadaje się komunizm, jako dyktatura mniejszości nad większością. Komunizm, żydowski wynalazek w teorii (Marks) i w praktyce (prawie wszyscy "przywódcy" sowieckiej rewolucji), to najdoskonalsza forma zniewalania, bo niewolnicy są przekonani, że poświęcają swoją wolność dla większego dobra (jakiejś przyszłej, enigmatycznej "prawdziwej wolności"). A jeśli tylko któryś niewolnik zacznie się buntować, to przecież zawsze można go oskarżyć o "antysejsmityzm", co jak odkryli w 2026 roku zastrachani, pogubieni i małego ducha purpuraci polskiego "epidiaskopu", jest grzechem i to najstraszniejszym ze strasznych. I chyba już jedynym - wszak wszystko, co kiedyś było grzechem, współcześnie nazywają "skłonnością", której trzeba "towarzyszyć" - ot, taka nowomowa ekumenicznej sekty posoborowej (no, ale skoro - jak sami nauczają - piekło jest puste, a Bóg umarł, został przecież zabity 2000 lat temu, to co z tego? Hulaj dusza...). Ale do rzeczy: rabiniczny, wisielczy humor jako jedyny ratunek przed świadomością zatracenia. Bo cóż innego pozostaje, jeśli odrzuca się "prawdę, drogę i życie"? (J 14,6).

Rzecz dotyczy rozterek życiowych i romansowych młodego krakowianina. Życie w iluzji: mimo tytułu historia jest całkiem PRL-owska. Książka była swego czasu bestselerem, autor zażywał swego rodzaju wyniesienia towarzyskiego (nie tylko ze względu na żonę), a powieść doczekała się ekranizacji (1967: film "Jowita" w reżyserii Janusza Morgensterna). W czasach mody typu vintage oczywista pozycja na "meblościance" (jak w czasach PRL nazywano obowiązkowy mebel wolnostojący, w którym były też i półki na książki).

W czasach dominacji internetu tradycyjne formy przekazu wiedzy mogą obronić się jedynie większą rzetelnością merytoryczną. Pismo, pomimo archaicznego wyglądu, wciąż pozostaje źródłem takiej rzetelnej wiedzy akwarystycznej. Spis treści na zdjęciu.

Nagranie unikatowe. Jedna z obowiązkowych pozycji w płytotece miłośnika polskiej muzyki klasycznej.

Image, czyli propaganda na usługach biznesu. Manipulacja klientem jako główna sprężyna sukcesu rynkowego. Kłamstwo w służbie zysku. Klient jako irracjonalne zwierzę, zlepek bezrefleksyjnych impulsów i niepochamowanych uczuć oraz emocji. Jak wyłączyć rozum u klienta, u odbiorcy. Książka dotyczy co prawda biznesu, ale skoro - jak powiedział Frank Zappa - polityka jest częścią show-businessu, można wyłożone w niej zasady potraktować jako wskazówki do wszelkiej działalności publicznej (to ci cyniczni władcy marionetek), albo jako przerażający opis kłamstwa i deprawacji współczesnego świata "dobrobytu" (ci, którzy jeszcze zachowali oraz obronili wolność i prawdę w swoim życiu). Dla pierwszych podręcznik, dla drugich ostrzeżenie i otwarcie oczu na wszechobecne zniewolenie umysłu i obozowe skoszarowanie życia. Jak tubylcy, którzy za garść świecidełek oddawali swoje kraje i sprzedawali swoją wolność, tak współczesny człowiek za takiego samego rodzaju atrakcje, świecidełka w istocie, tylko wyższe technologicznie, oddaje swoje życie, swoją wolność, swoją duszę.

Urzekające - dzięki gwiazdorskiej oprawie i technice filmowej - zdziczenie, gwałt, zbrodnia, przemoc i deprawacja. Odrażająca rzeczywistość przemieniona w popkulturową bajeczkę. Ziemia obiecana - masoński raj. Klasyczny produkt USraelskiego "show businessu". 

Komputerowy "vintage". Wymagania systemowe: Windows 95/98/Me; procesor Pentium II 233 MHz lub szybszy; pamięć 64 MB RAM; przestrzeń dyskowa: 90 MB; napęd CD-ROM: x4; karta graficzna i karta dźwiękowa kompatybilna z Windows 95/98/Me; DirectX: wersja 8.0a (jest na płycie).

Klasyczne, prawdziwe, zgodne z dziedzictwem wieków opowieści, czyli całkowicie sprzeczne z instytucjonalnie i korporacyjnie wymuszanymi szaleńczymi ingerencjami cenzorskimi oraz ideologicznymi gwałtami na europejskiej tradycji, jakich dopuszczają się na europejskiej kulturze komunistyczni, XXI-wieczni "żenderowi milicjanci myśli". Niestety, żeby docenić wagę antycznego dziedzictwa trzeba znać język angielski w stopniu znacznie bardziej zaawansowanym, niż ten, jaki wystarcza do smartfonowego wyklepywania komunikatów na "forach społecznościowych".

Klasyka: poezja klasyczna (choć romantyczna) w klasycznej (choć teatralnej) interpretacji.

Ekumeniczna religia nowego, wspaniałego świata potrzebuje nowych świętych. Tylko czy Edyta Stein rzeczywiście może być patronką braku "różnic kulturowych i religijnych"? Z jakiegoś powodu zmieniła wszak religię, czyż nie?

Urzekające gwiazdy kina w żałosnym dylemacie, który mądrość ludowa ujmowała w pytaniu: "jak d... dać i cnotę zachować?"

Uwaga! Tytuł wprowadza w błąd. Jak rozmawiać z psem? - pyta autorka, ale nie udziela na nie żadnej odpowiedzi. Owszem, uczy wpływania na psie zachowania, uczy elementarnej tresury oraz umiejętności rozpoznawania i rozumienia tych zachowań, ale rozmowy z psem nie uczy, bo czegoś takiego po prostu nie ma. W czasach uczłowieczania zwierząt jedną z metod takiego ideologicznego "podnoszenia godności zwierzęcej" stało się rozciąganie pojęć opisujących ludzkie zachowania na "czworonożnych członków rodziny" (jeśli "członek rodziny" to jakie - oprócz praw - ma obowiązki?). Ale bez względu na ideologiczne gwałty na języku rzeczywistość pozostanie niezmienna, o czym może się przekonać każdy, nawet najbardziej zagorzały reformator języka: niech po prostu spróbuje rozpocząć z psem normalną rozmowę, normalną wymianę myśli, spostrzeżeń, sądów, opisów, rozważań, na jakikolwiek temat, o którym rozmawiają ludzie ze sobą. Jak w tej znanej anegdocie: pies tak samo macha ogonem, skacze, a nawet i szczeka, wtedy, kiedy właściciel tarza się z nim po podłodze w zabawie, jak i wtedy, kiedy drga na ziemi w zawałowych skurczach. Reakcja w obu wypadkach będzie taka sama, czyli psia, a nie ludzka. I z pogotowiem ten "członek rodziny" jednak nie "porozmawia".

Hipisowski poradnik chowu bezstresowego, jeszcze jeden przejaw "rewolucji obyczajowej" lat 60-tych XX wieku o oczywistych korzeniach. Podręcznik troski rodzicielskiej. Hamerykański. Postęp w rodzinie (na tle płciowych szaleństw XXI wieku podręcznik Spocka jawi się jako postęp jednak w jakimś sensie konserwatywny), której przytrafiło się dziecko i rodzice muszą sami je wyhodować. Oczywiście też bezstresowo, bo przecież praca, wyjazdy, "piesek członek rodziny", itd. Procedury wytwarzania "zadowalającego produktu wychowawczego". Amerykańska, post-freudowska troska o progeniturę (dla uczelnianych socjologów i filozofów: o potomstwo) obejmuje jedynie sprawy czysto biologiczne - nowoczesne pojęcie wychowania w rodzinie ograniczone jest do kwestii materialnych i naturalnych. Dlaczego? Bo według współczesnych totalitarnych, globalistycznych ideologii wszystko co ponadto, wszystko co ma wymiar ponadnaturalny, to tym ma się zając państwo i ponadpaństwowe organizacje ideologiczne, które współcześnie uzurpują sobie prawo własności nad dziećmi. Totalitarne, współczesne państwo chce modelować umysły zawłaszczonych dzieci, niejako wziętych w jasyr, chce ciosać je według bieżącej ideologii, by produkować albo bezwolnych janczarów postępu, albo bezmyślnych niewolników, ograniczonych w swych dążeniach do nieustannego zaspokajania zezwierzęconych impulsów. Książka dla ludzi, którzy stracili związek z duchowym dziedzictwem i mądrością minionych pokoleń, a przez to też zgubili pojęcie, cnotę i umiejętność prawdziwej, rodzicielskiej miłości. "Jak wyprodukować pociechę rodziny w kliku prostych lekcjach".