Amercom

O tym, jak niebezpieczna może być gra w karty, nawet w najlepszym towarzystwie.

Film, do nakręcenia którego oryginalna powieść była tylko pretekstem. Dlaczego robiący adaptację uważali, że wymyślą coś lepszego, niż stworzyła autorka oryginału? Postanowili "ubogacić" konwencjonalny, dobry kryminał przez dodanie rozważań "religijnych". A, że film angielski, więc "ubogacenie" sprowadza się do gazetowej karykatury katolicyzmu. Film nie może trwać kilka godzin, zatem usunięto zeń wątki kryminalne, a dodano "rozważania" w wykonaniu aktorów strojących jakieś dziwne, ponure miny. Uczciwie byłoby, gdyby tytuł filmu brzmiał: "Pociąg w zadymce, pasażerowie we mgle". Albo: "Jeden trup i tuzin banalnych uwag na tematy ogólne", czy może - chyba najlepszy tytuł -"Ale o co chodzi (z tym różańcem)?!". Dla miłośników serii konieczny element całości, dla miłośników Agaty Christie rzecz zaskakująco nieadekwatna. Ani kryminał, ani film psychologiczny, ani w ogóle nic. Koszmar, nie w sensie klasyfikacji gatunku filmu, ale w sensie oceny rzeczy wyprodukowanej. Według recenzji przyjaciela Antykwariatu: "film nudny jak flaki z olejem i głupi jak dyskusja na forum internetowym".

Niedziela na wsi, a skoro jest Poirot, to będzie to zabójcza niedziela. Film z gwiazdami w rolach głównych (i w epizodach - Edward Fox jako kamerdyner).

Na płycie dwa odcinki serii: "Sprawa włoskiego arystokraty" i "Bombonierka".

Zbrodnia z przeszłości, rozwikłana i osądzona, powraca i odżywa na nowo po latach - za sprawą córki zamordowanego. Poirot, rzecz jasna, wywróci osądy przeszłość do góry nogami. Prawda, choć i tym razem życia nikomu nie przywróciła, to jednak "mały Belg", demaskując rzeczywistego mordercę, przywrócił dobre imię ofiar. Dobre imię okazuje się równie cenne, jak życie. A może nawet - w oczach żyjących - cenniejsze, bo trwa długo, długo po śmierci. Namiastka nieśmiertelności. A ujawniony morderca? Odkrył, że z zadaniem śmierci wiąże się samobójstwo własnej duszy, a więc piekło za życia: z martwą duszą jest się już tylko żywym trupem... . Cena za złamanie przykazania: nieskończona otchłań samotności. Jeszcze jeden smutny film o niszczącej sile namiętności. A diabeł obiecywał i kusił - miało być tak pięknie. Ciągle to samo oszustwo - od pierwszego dnia ludzkości, od Adama i Ewy: szatan zwodzi kłamstwem, że "jeśli nie będziecie słuchać Boga nic się wam nie stanie, na pewno nie pomrzecie". Zły igra z człowiekiem, a ludzie? Umierają. I często już za życia.

Szalona namiętność, która popycha do zaplanowania i przeprowadzenia okrutnego morderstwa. Dzięki egzotycznej scenerii (statek wycieczkowy płynący po Nilu), angielskiemu towarzystwu z wyższych sfer oraz dzięki zaangażowaniu Poirota obłąkaną zbrodnię "ogląda się z prawdziwą przyjemnością", a "film jest doskonałą rozrywką" (by zacytować recenzentów internetowych).  

Skoro jest pogrzeb, to musiała być i śmierć. Tylko co było pierwsze? I czy ilość pogrzebów zgadza się z ilością śmierci? Typowa, angielska rodzina, która wymordowałaby się w walce o spadek, gdyby nie Poirot, który zawsze potrafi wszystko popsuć. Doprawdy, nieznośny żabojad, pardon, Belg...

Samotny dom, samotni ludzie i morderstwo jako lek na samotność. Rozkosze bycia "singlem".

Gdzieś usłyszeliśmy, że jak zaczyna się od zbrodni, to potem nie pozostaje nic innego jak kraść, aż kończy się na kłamstwie. Tylko, że Poirot'a nikt nie oszuka, więc - jak po nitce do kłębka - wykryte oszustwo doprowadzi do ujawnienia zbrodniarza. 

Gwiazdami zaangażowanymi do tego filmu są: Nicholas Farrell, Lindsay Duncan i - gwiazda największa - Elliott Gould. 

"Zerwane zaręczyny". Ba, żeby tylko tyle! Ale tam gdzie pojawia się Poirot nie kończy się na kłopotach miłosnych. Morderstwo gwarantowane. I żeby tylko jedno...

Poirot, a więc muszą być ofiary. Parytet zachowany - trupem padają po równo: kobiety i mężczyźni.

Opera buffa w wykonaniu Hamburgische Staatsoper. Dyryguje Charles Mackerras.

Model amerykańskiej lokomotywy spalinowej z przełomu lat 50. i 60. XX wieku oraz zeszyt nr 40 Kolekcji Lokomotywy Świata.

Model (skala 1:160) legendarnej amerykańskiej lokomotywy z lat 40-tych i 50-tych XX wieku ALCO PA1 wraz z 18 numerem zeszytu Kolekcji Lokomotywy Świata, w którym opisano m.in. parowozy typu Atlantic, dworzec Nagoja, TranzAlpine Express i budowę parowozu - wyposażenie budki maszynisty.

Model amerykańskiego parowozu K4 2-3-1, w tradycyjnej dla tego wydawnictwa skali, czyli 1:160 i zeszyt czasopisma "Kolekcja Lokomotywy Świata nr 24". W czasopiśmie oprócz opisu lokomotywy, której model dołączono, opis dworca Clapham Junction oraz katatsrofy, która miała tam miejsce w 1988 roku, opis 100-letniego cudu techniki: jednoszynowej kolejki w Wuppertal, a także artykuł o Warszawskiej Spółce Akcyjnej Budowy Parowozów.

Andes Class 2-8-0, brytyjski parowóz zbudowany na zamówienie peruwiańskich kolei FCC (model w skali 1:160, czyli N) oraz zeszyt nr 26 z serii "Kolekcja Lokomotywy Świata". W numerze artykuły (oprócz artykułu o parowozie Andes Class 2-8-0): o parowozach typu 2-8-0, o parowozach serii FS 746, o Dworcu Manchester Liverpool Road, o Bieszczadzkiej Kolejce Leśnej i o brytyjskiej fabryce parowozów Beyer Peacock and Company.

Model (jak zawsze w skali 1:160) austriackiej lokomotywy Class 1020 (E94) i zeszyt nr 11 Kolekcji Lokomotywy Świata. W zeszycie, oprócz opisu lokomotywy, której model dołączono do wydawnictwa, artykuł o legendarnym parowozie 999, o moście Sutong, o kolei Indian Pacific oraz materiał z cyklu opisującego budowę parowozu - część druga o silniku parowym.

Avro Lancaster - metalowy model w skali 1:144 i zeszyt "Latające Fortece" nr 7.

Avro Vulcan: pionierski bombowiec brytyjski w układzie delta, który miał przenosić bomby atomowe, ale - właśnie ze względu na rozmiary skrzydeł - szybko stał się łatwym celem dla rozwijającej się nowoczesnej, rakietowej broni przeciwlotniczej i przeszedł do służby "konwencjonalnej". Model przedstawia jedyny zachowany i latający samolot.