Zdzisław Skrok, Świat dawnych piratów

Żywioł, którego uwolniona moc ukazuje kruchość ludzkich wysiłków i zamiarów. I jakby tego było mało resztę zrobią ludzie sami: od początku żeglowania zatapiają siebie nawzajem z szaloną determinacją. I różnica zasadnicza: żywioł niszczy bez nienawiści. Czy dlatego jest znacznie mniej "efektywny" od ludzi samych? Ludzie mają pretensje do opatrzności, że zabija. A sami szczycą się coraz doskonalszymi maszynami do zatapiania bliźnich. W czas pokoju natomiast większość tragedii sprowadzają sami, uniesieni pychą. Okrutne morze?! To jakim słowem nazwać człowieka? Ale to są pytania, na które szukają odpowiedzi autorzy książek umieszczonych w dziale filozofia. W tej książce natomiast najsłynniejsze historie statków i krętów - tych, które zatonęły lub zostały zatopione - bez ocen moralnych.

Karol May, "Piraci i książęta", czyli czwarty tom "Leśnej Różyczki".

"Wyspa piratów" to film wyjątkowy w historii kina. Miał być "najdroższym filmem o piratach". Wytwórnia reklamowała go hasłem, że widzów czeka "największa przygoda ich życia". Reżyser - Renny Harlin - w głównej roli niepokonanej "piratki" obsadził swoją żonę (Geena Davies), by - zgodnie z ideologicznymi wymogami poprawności politycznej pokazać, że kobiety nie są gorsze, a nawet lepsze (stąd aktorzy są jedynie tłem dla szalejącej z szablą i pistoletami kochanej żony). A efekt? Film nominowano do Złotej Maliny za najgorszą reżyserię, wytwórnia po wyprodukowaniu filmu upadła ("największa klapa w historii kina" - Księga rekordów Guinnessa), a Geena Davies, ani kobieta, ani mężczyzna, miotała się po ekranie jak szaleniec (pytanie dla reformujących język polski w duchu ideologicznej równości płci: czy powinniśmy napisać "szaleniecowa"? a może "szaleniecka"?) z ADHD i całą uwagę skupiała na tym, by kopać mężczyzn "w miętkie" (a propos, jeszcze jedna ciekawostka: socjopatologia pokazuje, że obecność kobiety w "męskiej" grupie przestępczej znacznie podnosi stopień agresji i brutalności grupy - oto działanie "łagodnego z natury pierwiastka kobiecego"). Histeryczne konwulsje bohaterki wyglądają jeszcze bardziej groteskowo na tle popisów aktorskich jej "partnera" (Matthew Modine), przeraźliwie ospałego i całkowicie niezainteresowanego grą. Z okazji wydania filmu na DVD (kilkanaście lat po wydaniu wersji VHS - trzeba było odczekać, aż ludzie zapomną ten koszmar) ruszono z nachalną akcją reklamową, że film jest "doskonałym kinem przygodowym", że "zachwyci miłośników morskich opowieści", bo są "wspaniałe sceny wybuchów", itd w tym stylu. Wszystko na nic: film, jaki jest, każdy widzi. Prawdziwe przekleństwo, bo wersja DVD ma dodatkowo fatalne tłumaczenie. Katastrofa była w kinach, była na VHS i jest na DVD! Niestety, nie można nawet powiedzieć za Grekiem Zorbą "jaka piękna katastrofa". Nie dość, że brednia, to jeszcze fatalnie zagrana i zaskakująco nieporadnie wyreżyserowana, z muzyką "łubudubu". Zgroza! Okazja dla zbieraczy dziwactw filmowych. I kolejny, pouczający przykład na destrukcyjną moc lewicowej ideologii: socjalistyczna ideologia nawet w takich "niepoważnych" dziedzinach jak show biznes musi doprowadzić do totalnej katastrofy. (Niby lichy film, a jaki solidny opis:)