Gramofon WG-1100 fs Daniel

Jeszcze jeden gramofon G-1100 fs Daniel Hi-Fi, tym razem z początków produkcji, czyli z dużymi zawiasami (dzięki nim otwieranie i zamykanie pokrywy nie wpływało na jakość odtwarzania płyty) oraz ze znakiem jakości "Q". W PRL-u takim znakiem oznaczano wyroby o najwyższej, "eksportowej" jakości. W PRL-u to, co było robione "na eksport", było znacznie lepiej wykonane i ze znacznie lepszych materiałów niż ten sam produkt, który przeznaczano na rynek krajowy (tak, jak obecna produkcja niemiecka na rynek polski: tam dobre, a dla tubylców "syf" - w zasadzie polski konsument powinien być przyzwyczajony do takiego traktowania, wszak od PRL-u go uczono, że nie zasługuje na towary normalnej, dobrej jakości). Wyjątkowy egzemplarz, bo większość Danieli nie miała żadnego znaku jakości, część miała znak "1" (takim znakiem ozdabiano produkty, które były nie tak dobre, jak te robione na eksport, ale i tak były lepsze, od tych, przeciętnych). 

Gramofon G-1100 fs Daniel Hi-Fi. Weteran, który w troskliwych rękach odzyska pierwotną świetność.

Gramofon o podwójnym oznaczeniu: tabliczka z tyłu mówi, że jest to GS-461, a napis z przodu, że gramofon nazywa się GS-472. Jak zwał, tak zwał, gramofon zaprojektowany jako część "zestawu wieżowego midi 055" Unitry-Diory (też w Antykwariacie).

Rewelacja Technics'a do codziennego użytku - gramofon z czasów, które bezpośrednio poprzedzały szturm odtwarzaczy CD. Cud japońskiej techniki do zwykłego, normalnego słuchania muzyki, a nie celebrowania sprzętu: automatyka, bezpośredni napęd i liniowe prowadzenie wkładki. Doskonałe zestawienie do małych pomieszczeń, to podłączenie tego gramofonu do mini wieży Technics C01K i do kolumn Focal.JM (oczywiście i wieża i kolumny są w Antykwariacie - za kupienie kompletu zachęcający rabat:)