Jak działa moje ciało. Część 1. Mięśnie

Atlas, czyli człowiek, jaki jest, każdy widzi. Przy okazji, każdy, kto oprócz oglądania umie czytać (sorry, socjologowie, musicie kogoś poprosić o pomoc) może przeczytać, że płód nie jest "częścią ciała kobiety", ale że człowiek - od poczęcia - jest nowym człowiekiem, odrębną istotą żywą, odrębnym istnieniem. Czytamy bowiem oto opis tablicy "XXIX Ciąża, Graviditas": "Płód rozwija się w macicy kosztem organizmu matki. Zarówno składniki potrzebne do budowy i odżywiania komórek, jak i tlen, niezbędny do przemiany materii, dostarcza mu organizm matki drogą krwi. Jednakże krew matki nigdzie nie miesza się z krwią płodu (podkr. nasze), a wymiana zachodzi na drodze dyfuzji. Narządem, w którym ta wymiana zachodzi, jest łożysko." Można zatem coś "wyssać z mlekiem matki", ale nie można od niej dostać ani jednej kropli krwi. Krew ma się swoją od zarania. Stan błogosławiony, cud życia. Przerwanie tego cudu jest w istocie rozlaniem krwi niewinnej. Kto ma oczy, niechaj patrzy i niechaj czyta, kto ma rozum, niech zrozumie.

Wydawnictwo specjalizuje się w wydawaniu komiksów, więc nic dziwnego, że "normalne" książki wydaje też w komiksowym stylu. Dużo rysunków, krótkie historyjki obrazkowe, lakoniczne teksty. Książka napisana i narysowana z denerwującą, kabotyńską manierą naśladowania uczniowskich wygłupów na lekcji, kiedy to każdą wypowiedź nauczyciela trzeba skomentować "dowcipną", szyderczą uwagą mamrotaną do najbliższych kolegów. Obowiązkowe również drwiny ze szkoły. Autor przedstawia historię jako zbiór plotkarskich ciekawostek - całkiem jak memy, albo "sensacje" z pism i portali publikujących "rewelacje" z życia celebrytów. Autor jest "równiachą", czyli posługuje się "językiem młodzieżowym" - wyjątkowo żenująca próba pozyskania sympatii młodocianych czytelników, tym bardziej nieskuteczna, że gwara młodzieżowa podlega ciągłej i szybkiej ewolucji. Chaos i infantylizm - jakby głównym celem było zaprzeczenie prawdzie, że historia magistra vitae est. A może o to chodzi? Zamiast sensownej nauki bezsensowna zabawa? Zamiast rozwoju regres? Zamiast dojrzałości zdziecinnienie? Zamiast odpowiedzialnych, dorosłych ludzi duże, wieczne dzieci? Niewolnicy nieustającej zabawy. Chleba i igrzysk. I nic więcej.