Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich

Solidna, profesjonalna, książka o ziołach, która zawiera wyjątkowe rozdziały, bo oprócz informacji o zbieraniu i zastosowaniu ziół (leczniczym, kosmetycznym, kulinarnym) omawia również ich uprawę.

Hipisowski poradnik chowu bezstresowego, jeszcze jeden przejaw "rewolucji obyczajowej" lat 60-tych XX wieku o oczywistych korzeniach. Podręcznik troski rodzicielskiej. Hamerykański. Postęp w rodzinie (na tle płciowych szaleństw XXI wieku podręcznik Spocka jawi się jako postęp jednak w jakimś sensie konserwatywny), której przytrafiło się dziecko i rodzice muszą sami je wyhodować. Oczywiście też bezstresowo, bo przecież praca, wyjazdy, "piesek członek rodziny", itd. Procedury wytwarzania "zadowalającego produktu wychowawczego". Amerykańska, post-freudowska troska o progeniturę (dla uczelnianych socjologów i filozofów: o potomstwo) obejmuje jedynie sprawy czysto biologiczne - nowoczesne pojęcie wychowania w rodzinie ograniczone jest do kwestii materialnych i naturalnych. Dlaczego? Bo według współczesnych totalitarnych, globalistycznych ideologii wszystko co ponadto, wszystko co ma wymiar ponadnaturalny, to tym ma się zając państwo i ponadpaństwowe organizacje ideologiczne, które współcześnie uzurpują sobie prawo własności nad dziećmi. Totalitarne, współczesne państwo chce modelować umysły zawłaszczonych dzieci, niejako wziętych w jasyr, chce ciosać je według bieżącej ideologii, by produkować albo bezwolnych janczarów postępu, albo bezmyślnych niewolników, ograniczonych w swych dążeniach do nieustannego zaspokajania zezwierzęconych impulsów. Książka dla ludzi, którzy stracili związek z duchowym dziedzictwem i mądrością minionych pokoleń, a przez to też zgubili pojęcie, cnotę i umiejętność prawdziwej, rodzicielskiej miłości. "Jak wyprodukować pociechę rodziny w kliku prostych lekcjach".

Napisany przez profesorów Bolesława Brodę i Jakuba Mowszowicza "Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych" był podręcznikiem dla studentów farmacji, ale autorzy przeznaczyli go również dla wszystkich, którzy zbierają lub interesują się pospolitymi roślinami naczyniowymi występującymi w kraju w stanie dzikim i które mogą być wykorzystywane do celów leczniczych czy użytkowych. Informacje o roślinach trujących sprawiają, że nudny podręcznik przykuwa uwagę i budzi emocje jak dobry kryminał. 

Podręcznik dla studentów medycyny z czasów, kiedy kandydatów na studia medyczne pytano, czy mają powołanie do bycia lekarzem, a studiowanie medycyny polegało na zdobywaniu wiedzy o człowieku i o metodach leczenia, a nie na trenowaniu procedur i przyswajaniu sposobów aplikacji produktów koncernów medycznych (słowo aplikacja w tym kontekście oznacza sposób wykorzystania czegoś, zastosowanie, użycie czegoś, a nie program komputerowy do gry czy do przeglądania internetu, itp. - wyjaśnienie dla socjologów).

Atlas, czyli człowiek, jaki jest, każdy widzi. Przy okazji, każdy, kto oprócz oglądania umie czytać (sorry, socjologowie, musicie kogoś poprosić o pomoc) może przeczytać, że płód nie jest "częścią ciała kobiety", ale że człowiek - od poczęcia - jest nowym człowiekiem, odrębną istotą żywą, odrębnym istnieniem. Czytamy bowiem oto opis tablicy "XXIX Ciąża, Graviditas": "Płód rozwija się w macicy kosztem organizmu matki. Zarówno składniki potrzebne do budowy i odżywiania komórek, jak i tlen, niezbędny do przemiany materii, dostarcza mu organizm matki drogą krwi. Jednakże krew matki nigdzie nie miesza się z krwią płodu (podkr. nasze), a wymiana zachodzi na drodze dyfuzji. Narządem, w którym ta wymiana zachodzi, jest łożysko." Można zatem coś "wyssać z mlekiem matki", ale nie można od niej dostać ani jednej kropli krwi. Krew ma się swoją od zarania. Stan błogosławiony, cud życia. Przerwanie tego cudu jest w istocie rozlaniem krwi niewinnej. Kto ma oczy, niechaj patrzy i niechaj czyta, kto ma rozum, niech zrozumie.

Wschodnie praktyki cielesne (dieta, higiena i ćwiczenia - joga, zen, etc.) w służbie dobrostanu fizycznego i psychicznego. Co trzeba zrobić z własnym ciałem (przepisy kulinarne, zdjęcia i opisy pozycji w ćwiczeniach, itp.), by doznać ukojenia i uszczęśliwienia. Autorzy przestrzegają jednakże przed ślepą wiarą, że joga jest panaceum na dolegliwości ciała i ducha. Co więcej: niefachowe podejście do diety i ćwiczeń może wręcz stworzyć zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia. I panaceum stanie się pacaneum. Jak powiadał pewien zawodowy polski joga: "trzeba wiedzieć jak się skręcić, żeby się nie przekręcić". Eh, wszędzie te niespodzianki, nawet wspaniała joga ma swoje "plusy dodatnie i plusy ujemne"... 

Podręcznik dla ojców nosi podtytuł: "czyli niezbyt poważne porady dla początkujących tatusiów". Niezbyt poważne, ale to nie znaczy, że niemądre, albo że nieprzydatne. Może właśnie dlatego, że napisana z pogodnym dystansem książeczka bardziej praktyczna i przydatna niż inne, poważne poradniki. Doświadczenie i humor.