Wydawnictwo Przedświt

Rok 1947, rok napisania książki. Połowa Europy próbuje pozbierać się po szaleństwie socjalizmu narodowego, druga połowa z piekła przechodzi do następnego koszmaru, bo tylko zamienia socjalizm narodowy na sowiecki. Z jednej strony pustoszeją obozy koncentracyjne, pod sowiecką okupacją natomiast nadal trwa wojna totalna z ujarzmionymi narodami, a obozy koncentracyjne zapełniają się nowymi ofiarami. Arnold J. Toynbee przygląda się dymiącemu światu i rozważa przyszły los ludzkości, jej dalszą drogę materialną i duchową. Książka dla miłośników szukających analogii z przeszłością i wierzących w "postęp" w przyszłości (postęp nie tylko materialny, ale i "duchowy"). Książkę wydało podziemne wydawnictwo, bo też wierzyło w zwycięstwo prawdy i sprawiedliwości. 

Generał Tadeusz Bór Komorowski opowiada historię wyjątkową: historię armii państwa, które - choć zdradzane przez sojuszników - nie podpisało nigdy kapitulacji i nigdy nie uznawało siebie za pokonane - choć było przegrane. Byt w historii nowożytnej niespotykany: Państwo Podziemne, Polska przegrana i wymazana z map, a jednak istniejąca realnie. Jak pisze autor we wstępie: "Walka Polski Podziemnej o wolność Kraju - zawsze trzeba o tym pamiętać - była wysiłkiem całego Narodu, wynikiem jego gotowości do bezgranicznych ofiar dla Ojczyzny. Bohaterem książki jest nieprzejrzany zastęp bezimiennych bojowników, którzy żyli dla Sprawy i ginęli bez gestów i skargi, bez nadziei nawet, aby historia przekazała ich pamięć przyszłym pokoleniom." Dramatowi przegranej wojny towarzyszyła bowiem tragedia lat powojennych - sowiecki eksterminacja resztek ocalałej z zagłady elity. Zbrodniarze po-wojenni zażywają spokoju dostatnich emerytur (w kraju i poza jego granicami) chronieni przez dzieci, które wyspecjalizowawszy się w tropieniu "polskiego antysemityzmu", robią wszystko, by właśnie zatrzeć pamięć o ofiarach swoich rodziców - PRL-owskich ubeków i prokuratorów. Oto polska historia w swoim bolesnym rozdarciu: Państwo Podziemne, ostoja tradycji i godności Narodu i "państwo oficjalne" - "szaflik zaprzaństwa i zdrady" (by zacytować wieszcza).